56. Bölüm – Yüksek Divan
56. Bölüm – Yüksek Divan
Zindan kapısı sabah erkenden açıldı.
İçeri giren muhafızların arkasında bir saray görevlisi vardı.
“General Kang. Kral hazretleri sizi Yüksek Divan’da bekliyor. Bütün oğullarınızın da hazır bulunmasını emretti.”
Mu-jin ayağa kalktı.
“Anlaşıldı.”
Jae-ak, Min-gyu’nun omzundaki bandaja baktı.
“Yaran nasıl?”
“İyi.”
“Dün de iyi olduğunu söylemiştin. Sonra bandajı yeniden değiştirmek zorunda kaldık.”
Min-gyu iç çekti.
“Şimdi bunun sırası mı?”
“Benim için her zaman sırası.”
Ji-won hafifçe güldü.
“Bence Min-gyu iyileşene kadar onunla uğraşmaya devam edeceksin.”
“Birinin akıllı davranmasını sağlamamız gerekiyor.”
Min-gyu gözlerini devirdi.
Mu-jin oğullarına baktı.
“Orada ne söylenirse söylensin, sakin kalın. Önce dinleyeceğiz. Sonra cevap vereceğiz.”
Jae-ak kapıya doğru yürüdü.
“Ben zaten sakinim.”
Seo-jin arkasından seslendi.
“Bundan biraz endişeleniyorum.”
Yüksek Divan salonu doluydu.
Vezirler, bakanlar, komutanlar, saray erkânı ve devlet görevlileri yerlerini almıştı. Kral Han Tae-gon tahtında oturuyordu. Yanında Kraliçe Yoon Hwa-rin vardı.
Prensler de salondaydı.
Han Do-yun, Han Min-jae ve Han Ji-hwan kendi yerlerinde oturuyordu. Tae-jun ile Seok-woo ise her zamanki kendinden emin tavırlarıyla etrafı izliyordu.
Kang ailesi içeri girdiğinde salondaki konuşmalar kesildi.
General Mu-jin ve dört oğlu Jae-ak'la birlikte divanın ortasında durdu.
Kral doğrudan Mu-jin'e baktı.
“General Kang. Kuzey ordusunun hareketlerini benden habersiz değiştirdiğin, güneydeki isyanı desteklediğin ve askerlerini halkın üzerine göndermeyerek ayaklanmanın büyümesine izin verdiğin söyleniyor. Bunları inkâr ediyor musun?”
Mu-jin hiç tereddüt etmedi.
“Evet, Majesteleri. Çünkü bunların hiçbirini yapmadım.”
Kral elini kaldırdı.
“Belgeler burada. Bakalım onlar da senin kadar emin mi?”
Bir görevli raporları divanın ortasına bıraktı.
Jae-ak öne çıktı.
“Belgeleri inceleyebilir miyim?”
Kral gözlerini ona çevirdi.
“Senin konuşmana izin veren olmadı.”
“Biliyorum. Ama suçlamalar bu belgelere dayanıyorsa, onları görmeden cevap vermek zor.”
Kral bir süre ona baktı.
“Getirin.”
Jae-ak belgeleri aldı. Önce ilk raporu, ardından diğerlerini inceledi. Sayfaları birkaç kez karşılaştırdı. Bir süre sonra parmağını bir satıra bastırdı.
“Burada bir sorun var.”
Vezir Han Seong-ik kaşlarını çattı.
“Neymiş o?”
“Bu rapora göre General Kang'ın emri, güneydeki olaylar başladıktan iki gün sonra gönderilmiş. Ancak emrin aslına bakınca tarih farklı.”
Savaş Bakanı öne eğildi.
“Nasıl farklı?”
“Emir, olaylar başlamadan üç gün önce hazırlanmış. Buradaki tarih sonradan değiştirilmiş.”
Vezir hemen itiraz etti.
“Bir yazım hatasıdır. Bundan nasıl bir sonuç çıkarıyorsun?”
Jae-ak başını kaldırdı.
“Öyleyse asıl kayıt defterini getirelim. Hata mı, yoksa sonradan yapılmış bir değişiklik mi, öğrenelim.”
Kral muhafızlara emir verdi.
“Kayıt defterini getirin.”
Defter getirildiğinde Savaş Bakanı bizzat incelemeye başladı. Birkaç sayfa çevirdi ve durdu.
“Majesteleri… Prensin söylediği doğru. Emrin tarihi değiştirilmiş.”
Salonda fısıltılar yükseldi.
Kralın bakışları vezire döndü.
“Bunu kim yaptı?”
Vezir hemen cevap veremedi.
“Bunun araştırılması gerekir, Majesteleri.”
Jae-ak başka bir belgeyi önüne koydu.
“Yalnızca bu değil.”
Bu kez vergi kayıtlarını gösterdi.
“Güneyden toplanan vergilerle hazineye ulaşan miktar birbirini tutmuyor. Arada ciddi bir fark var.”
Vezir sabırsızca konuştu.
“Bunların General Kang hakkındaki suçlamalarla ne ilgisi var?”
Jae-ak ona döndü.
“General Kang'ın isyanı desteklediği söyleniyor. Ama isyanın neden çıktığına bakmadan yalnızca askerlerin hareketlerini incelemek yeterli değil.”
Bir başka belgeyi açtı.
“Vergiler artırılmış. Halktan toplanan tahılın bir kısmı ise kayıtlarda görünmeyen başka depolara gönderilmiş.”
Savaş Bakanı belgeleri aldı.
“Bu sevkiyatları daha önce de incelemiştik. Fakat teslim alan kişiyi bulamamıştık.”
“Çünkü kayıtlarda adı yok.”
Jae-ak, belgelerdeki üçgen işaretini gösterdi.
“Bu işaretli çuvalların bir kısmı halka dağıtılmak üzere hazırlanmış. Ancak dağıtım yapılmamış. Eski depo kapatılmış, tahıl başka bir yere gönderilmiş. Sonrasında da kayıtlar eksik bırakılmış.”
Min-jae dikkatle dinliyordu.
“Yani halkın eline ulaşması gereken tahıl başka yere mi aktarılmış?”
“Evet. Belgeler bunu gösteriyor.”
Kral sordu:
“Peki isyanla bağlantısı ne?”
Jae-ak bir başka kâğıdı çıkardı.
“İsyan başlamadan önce bazı köylere vergi miktarının yeniden artırılacağı söylenmiş. Fakat bu duyuruların bir kısmı resmî mühür taşımıyor. Yine de halka devlet emri gibi sunulmuş.”
Vezir başını iki yana salladı.
“Bunlar tek başına hiçbir şey kanıtlamaz.”
“Ben de tek bir belgeye dayanarak konuşmuyorum.”
Jae-ak masadaki kâğıtları gösterdi.
“Vergi kayıtları, tahıl sevkiyatları ve duyuruların tarihleri birbirini tamamlıyor. Üstelik bu duyuruları dağıtan kişilerden biri yakalandı.”
Kral hemen sordu:
“Kim tarafından?”
“Güneyde yaptığım araştırma sırasında. İfadesi de burada.”
Görevli, Jae-ak'ın uzattığı ifadeyi krala verdi.
Kral okudukça yüzü sertleşti.
“Bu adam, duyuruları kimin verdiğini söylemiş mi?”
“Söylemiş. Vezirin özel kaleminde çalışan bir görevlinin kendisine para verdiğini anlatıyor.”
Han Seong-ik ayağa kalktı.
“Bu açıkça bir iftiradır!”
Jae-ak sakinliğini bozmadı.
“Öyleyse o görevliyi de buraya çağıralım. Herkesin önünde konuşsun.”
Kral muhafızlara döndü.
“Adamı bulun ve getirin.”
Görevli kısa süre sonra divana getirildi.
İçeri girdiğinde gözleri sürekli yer değiştiriyordu. Önce kralın karşısında eğildi, sonra vezire baktı.
Kral sordu:
“Bu duyuruları sen mi dağıttın?”
Adam başını eğdi.
“Ben yalnızca bana verilen kâğıtları götürdüm, Majesteleri.”
“Kim verdi?”
Adam tereddüt etti.
“Vezirin kaleminden bir görevli…”
Vezir öfkeyle ayağa kalktı.
“Yalan söylüyor!”
Kral elini kaldırdı.
“Sus. Devam et.”
Görevli korkuyla konuşmayı sürdürdü.
“Bana bu kâğıtları köylere ulaştırmam söylendi. Mühürleri yoktu ama halka devlet emri olduğunu söylemem istendi. Karşılığında para aldım.”
Kralın yüzü daha da sertleşti.
“Ödemeleri nereden aldın?”
Jae-ak araya girdi.
“Adamın evinde ödeme kayıtları bulundu. Tarihler, tahıl sevkiyatlarıyla örtüşüyor.”
Savaş Bakanı belgeleri inceledi.
“Bu kayıtların araştırılması gerekiyor. Ödemelerin kaynağı gerçekten de kayıp tahıl miktarıyla bağlantılı olabilir.”
Vezir artık konuşmuyordu.
Jae-ak bir süre bekledi. Sonra başka bir belgeyi çıkardı.
“Bu iş yalnızca vergi ve tahıl meselesi değil. İsyanın büyümesi için bazı kişiler özellikle görevlendirilmiş.”
Kral ona baktı.
“Kim görevlendirmiş?”
“Henüz bütün isimler belli değil. Ancak bu kişilere yapılan ödemelerin bir kısmı saraydan çıkmış. Ödeme emirlerinde kullanılan mühürler de incelenebilir.”
Tae-jun ilk kez söze girdi.
“Bunun bizimle ne ilgisi var?”
Jae-ak ona döndü.
“Henüz sizinle ilgili bir şey söylemedim, Beşinci Prens.”
Tae-jun'in yüzü değişmedi ama bakışları sertleşti.
Jae-ak belgeyi masaya bıraktı.
“Ödemeleri alan kişilerden ikisinin, Beşinci ve Altıncı Prenslerin özel görevlileriyle görüştüğü tespit edildi. Görüşmelerin tarihleri de burada.”
Seok-woo öne çıktı.
“Bizi suçlamaya mı çalışıyorsun?”
“Hayır. Bir görüşme tek başına suç kanıtı değildir. Ama neden yapıldığını araştırmak gerekir.”
Do-yun sessizce kardeşlerine baktı. Min-jae'nin yüzü ciddiydi. Ji-hwan ise Jae-ak'ın belgeleri nasıl bu kadar dikkatli bir araya getirdiğini anlamaya çalışıyordu.
Savaş Bakanı ayağa kalktı.
“Majesteleri, General Kang'ın isyana destek verdiğine dair elimizdeki raporlar artık güvenilir görünmüyor. Güneydeki olayların planlı biçimde büyütülmüş olabileceğine dair ciddi işaretler var.”
Tam o sırada Jae-ak yeniden konuştu.
“Bir şey daha var.”
Kral ona döndü.
“Daha ne var?”
Jae-ak bu kez doğrudan vezire baktı.
“General Kang'ın zehirlenmesini de unutmuş görünüyorsunuz.”
Mu-jin oğluna baktı.
Jae-ak devam etti.
“Güneydeki isyanla ilgili suçlamaların yapıldığı tarihlerde General Kang da zehirlenmişti