74. Bölüm – Kraliçenin İki Oyuncağı

Gümüş Hilal Sarayı'nda o sabah beklenmedik bir misafir vardı.

Han Gyu-seong…

Kraliçe Hwa-rin'in babası. Yıllar önce sarayın en etkili devlet adamlarından biriydi. Artık resmî bir görevi yoktu ama eski bağlantılarını kaybetmemişti. Sarayda hâlâ onun sözünü dinleyen insanlar vardı.

Hwa-rin, babasını odasında karşıladı.

“Baba, geleceğini haber verseydin.”

Gyu-seong kızına baktı.

“Bazı konuşmalar önceden haber verilerek yapılmaz.”

Hwa-rin hizmetçileri dışarı çıkardı.

“Üç prens geçmişi araştırıyor. General Kang'ın ailesi de saldırının peşini bırakmıyor.”

“Bunu duydum.”

“Vezir Han Seong-ik de artık eskisi kadar rahat değil.”

Gyu-seong masadaki belgelere göz gezdirdi.

“Peki sen ne yapıyorsun?”

“Kontrolü elimde tutmaya çalışıyorum.”

Babası başını kaldırdı.

“Gerçekten kontrol sende mi?”

Hwa-rin cevap vermedi.

Gyu-seong bir süre kızını izledi.

“Tae-yul'ü devreye sokmuşsun.”

“Evet. Üç prensle görüşecek. Karısı Yeon-hwa da saraydaki kadınlarla konuşacak.”

“İkisi de kendilerine verilen görevin önemini anladıklarını düşünüyor olmalı.”

Hwa-rin hafifçe gülümsedi.

“Tae-yul önemli biri olduğunu hissetmekten hoşlanır. Yeon-hwa ise sarayda kendisine yer açılmasını istiyor. İstediklerini verdiğim sürece söylediklerimi yaparlar.”

Gyu-seong'in yüzünde belli belirsiz bir ifade oluştu.

“İnsanların isteklerini kullanmak kolaydır. Fakat bir gün kendi istekleriyle hareket etmeye başlarlarsa onları durdurmak kolay olmayabilir.”

“Bunu düşünürüm.”

“Düşünmekle yetinme.”

Gyu-seong kapıya yöneldi. Tam çıkarken durdu.

“Eski kayıtları araştıranları hafife alma. Özellikle o geceye dair belgeleri.”

Hwa-rin'in yüzündeki gülümseme kayboldu.

“Bildiğim kadarıyla o belgeler çoktan kayboldu.”

Babası arkasına dönmedi.

“Kaybolan her şey yok olmuş demek değildir, kızım.”

Kapı kapandığında Hwa-rin bir süre yerinden kıpırdamadı.

Babası her zamanki gibi bazı şeyleri söylemiş, bazılarını ise kendisine saklamıştı.

Öğleden sonra Tae-yul ve eşi Yeon-hwa kraliçenin huzuruna çıktı.

Yeon-hwa güzel kıyafetler giymiş, mücevherlerini özellikle dikkat çekecek şekilde seçmişti. Saraydaki kadınların kendisine bakmasını istiyordu.

Tae-yul ise kendinden oldukça emindi.

“Majesteleri, bizi çağırmışsınız.”

Hwa-rin oturmalarını işaret etti.

“Evet. Sizden birkaç konuda yardım isteyeceğim.”

Tae-yul hemen öne eğildi.

“Emredin.”

“Üç prensle görüşmeni istiyorum. Ancak onlarla tartışma. Ne konuştuklarını, nelerden şüphelendiklerini öğrenmeye çalış.”

Tae-yul kendinden emin bir ifadeyle gülümsedi.

“Onlarla konuşmakta zorlanmam. Sonuçta birbirimizi tanıyoruz.”

Hwa-rin bu cevaba karşılık vermedi.

Yeon-hwa araya girdi.

“Ben de saraydaki hanımlarla görüşebilirim. Bazı eski hizmetlileri tanıyanlar vardır.”

“Tam olarak bunu istiyorum.”

Yeon-hwa memnuniyetle gülümsedi.

“Bana güvenebilirsiniz, majesteleri.”

Hwa-rin ona dikkatle baktı.

“Chomiong'un odasında çalışan eski hizmetliler hakkında bir şey duyarsan bana haber ver.”

Yeon-hwa'nın yüzündeki gülümseme biraz değişti.

“Chomiong'un odası mı?”

“Evet. Özellikle o dönemde görev yapanları sor.”

Yeon-hwa başını salladı.

“Elimden geleni yaparım.”

Görüşme sona erdiğinde Tae-yul eşine döndü.

“Gördün mü? Kraliçe önemli işleri bize emanet ediyor.”

Yeon-hwa da heyecanlıydı.

“Bundan sonra saraydaki konumumuz değişebilir.”

Tae-yul gururla başını kaldırdı.

“Zaten hak ettiğimiz yerde değiliz. Biraz daha gayret gösterirsek herkes bize farklı davranacak.”

İkisi de kraliçenin kendilerine neden bu kadar ilgi gösterdiğini sorgulamadı.

Hwa-rin'in istediği de tam olarak buydu.

Aynı saatlerde üç prens çalışma odasında eski belgeleri inceliyordu.

Min-jae, elindeki listeyi masaya bıraktı.

“Chomiong'un odasında çalışan hizmetlilerin isimleri burada. Fakat bazı kayıtlar eksik.”

Ji-hwan listeyi kendisine çekti.

“Bazılarının görev yeri değiştirilmiş. Birkaçının da saraydan ayrıldığı yazıyor.”

Do-yun dikkatle isimlere baktı.

“Bu değişikliklerin aynı dönemde yapılması tesadüf olmayabilir.”

Min-jae başka bir haber verdi.

“Bir de Tae-yul var. Bugün kraliçeyle görüşmüş.”

Ji-hwan başını kaldırdı.

“Ne için?”

“Henüz bilmiyoruz. Ama karısı Yeon-hwa da eski hizmetlileri araştırıyormuş.”

Do-yun'un yüzü ciddileşti.

“Demek kraliçe de aynı konuyla ilgileniyor.”

Min-jae arkasına yaslandı.

“Tae-yul'ün kendisini ne kadar önemli gördüğünü tahmin edebiliyorum. Muhtemelen ona büyük bir görev verildiğini düşünüyordur.”

Ji-hwan hafifçe güldü.

“Böyle bir görevi reddedeceğini sanmıyorum.”

Do-yun gülmedi.

“Onu küçümsemeyin. Ne kadar kolay yönlendirildiğini düşünürsek, farkında olmadan önemli bilgilere ulaşabilir.”

Min-jae başını salladı.

“Öyleyse biz de ne öğrendiğini takip ederiz.”

Akşam Kang konağında Hye-jin, babası ve kardeşleriyle birlikte çalışma odasındaydı.

Masada birkaç rapor bulunuyordu.

Hye-jin elindeki kâğıda baktı.

“Kraliçenin babası Han Gyu-seong yeniden saraya gelmiş.”

Mu-jin'in yüzü ciddileşti.

“Han Gyu-seong…”

Jae-ak babasına döndü.

“Onu tanıyor musun?”

“Gençliğimde sarayda etkili bir adamdı. Resmî görevinden ayrılmış olsa da bağlantılarını koruduğunu duydum.”

Seo-jin sandalyesine yaslandı.

“Demek kraliçenin arkasında yalnızca vezir yok.”

Min-gyu belgelerden birini çevirdi.

“Böyle bir adamın yeniden ortaya çıkması tesadüf değil.”

Ji-won, Jae-ak'a baktı.

“Sen ne düşünüyorsun?”

Jae-ak bir süre sessiz kaldı.

“Kraliçe yalnızca kendi gücüyle hareket etmiyor olabilir. Babası da geçmişte yaşananları biliyor olabilir.”

Mu-jin oğluna baktı.

“Bunu henüz bilmiyoruz. Ama araştıracağız.”

Hye-jin başka bir haber verdi.

“Yeon-hwa da eski hizmetlileri soruşturmaya başlamış.”

Do-hyun kaşlarını çattı.

“Bunu kimden öğrendin?”

“İki saray görevlisi konuşurken duymuş. Ancak Yeon-hwa'nın bilgiyi kimden aldığı belli değil.”

Jae-ak masadaki listeye baktı.

“Bence onu izlemeliyiz. Belki de kendisine verilen görevin ne olduğunu bilmeden bizim aradığımız bir bilgiye ulaşır.”

Mu-jin başını salladı.

“Kimse tek başına hareket etmeyecek. Önce neyin peşinde olduklarını anlayacağız.”

Gece olduğunda Hwa-rin odasında babasının bıraktığı sözleri düşünüyordu.

Masasının üzerinde iki ayrı dosya duruyordu.

Birinin üzerinde Tae-yul, diğerinin üzerinde Yeon-hwa yazıyordu.

İkisini de kendisi seçmişti.

Tae-yul kendisine verilen görevle övünecek, Yeon-hwa ise saraydaki konumunu yükseltmek için duyduğu her sözü kendisine taşıyacaktı.

İkisi de bu işten kazançlı çıkacağını sanıyordu.

Kapı çalındı.

Vezir Han Seong-ik içeri girdi.

“Majesteleri, Han Gyu-seong'in bugün sizinle görüştüğünü duydum.”

“Babam endişeli.”

“Onun endişelenmesi için sebep var.”

Hwa-rin dosyaları kapattı.

“Eski görevliyi bulabildiniz mi?”

“Henüz değil. Ancak izini araştırıyoruz.”

“Onu bizden önce bulmalarına izin vermeyin.”

Vezir başını eğdi.

“Emredersiniz.”

Hwa-rin pencereye döndü.

“Üç prens geçmişi kurcalamaya devam ediyor. General Kang'ın ailesi de geri adım atmıyor. Artık bekleyemeyiz.”

“Peki Tae-yul ve karısı?”

Hwa-rin masadaki dosyalara baktı.

“Şimdilik işlerini yapıyorlar.”

Vezir bir şey söylemedi.

Hwa-rin hafifçe gülümsedi.

“İnsanlar bazen kendilerini kullandığınızı anlamaz. Hele ki onlara istediklerini verdiğinizi düşünürlerse…”

Fakat babasının sözleri aklından çıkmıyordu.

Kaybolan her şey yok olmuş demek değildi.

Hwa-rin dosyaları çekmeceye kaldırdı.

Çünkü bu oyunda yalnızca iki oyuncağı yoktu.

Ve henüz kimsenin görmediği başka bir sırrı da vardı.