77. Bölüm – İki Hamle, Tek İz
77. Bölüm – İki Hamle, Tek İz
Gümüş Hilal Sarayı'nda gece sessizliği başlamıştı.
Ancak kralın çalışma odasında hâlâ ışık yanıyordu.
Han Tae-gon, masanın üzerindeki eski belgeleri inceliyordu. Eun Wol'un hizmetli kartı bir kenarda duruyordu. Yanında Chomiong'un odasına ait eski kayıtlar vardı.
Kapı çalındı.
“Girin.”
İçeri Vezir Han Seong-ik girdi.
“Beni çağırmışsınız, Majesteleri.”
Kral elindeki belgeyi bıraktı.
“Eun Wol'un geçmişini araştırmamızı istiyorum. Sarayda kimlerin yanında çalıştığını, ne zaman görevden ayrıldığını ve geride bıraktığı mektubun nerede olduğunu öğrenin.”
“Emredersiniz.”
“Bu araştırma gizli yürütülecek. Kraliçenin kulağına gitmesini istemiyorum.”
Vezir kısa bir an duraksadı.
“Anlaşıldı, Majesteleri.”
Kral gözlerini ona çevirdi.
“Bir de eski arşiv görevlisinin izini bulun. Bu kadar kaydın kaybolması tesadüf olamaz.”
Vezir selam vererek odadan çıktı.
Kral yeniden belgelerine döndü. Artık yalnızca geçmişte ne yaşandığını değil, kimin bu geçmişin unutulmasını istediğini de öğrenmek istiyordu.
Hwa-rin ise kendi odasında Vezir Han Seong-ik'i bekliyordu.
Vezir içeri girdiğinde kraliçe doğrudan sordu:
“Kral ne yapıyor?”
“Eun Wol'un geçmişini araştırıyor. Ayrıca kayıp mektuba ulaşmak istiyor.”
Hwa-rin'in yüzü ciddileşti.
“Demek mektubun peşine düştü.”
“Evet. Fakat mektubun nerede olduğunu henüz bilmiyor.”
Hwa-rin masanın kenarına yaslandı.
“Bizim de bekleyecek vaktimiz yok. Eski arşiv görevlisinin evini araştırdınız mı?”
“Evde daha önce arama yapılmış. Fakat yakınlarda kullanılmayan eski bir kayıt deposu var. Bazı eşyaların oraya taşındığı söyleniyor.”
“Öyleyse oraya gidin.”
Vezir dikkatle baktı.
“Kraliçem, kralın adamları da aynı yeri araştırabilir.”
“Bunu göze alacağız. Mektup onların eline geçmeden bulunmalı.”
“Adamlarımı göndereceğim.”
Hwa-rin sesini alçalttı.
“Dikkatli olun. Yakalanan olursa sizi tanımasın.”
Vezir başını eğdi.
“Merak etmeyin.”
Gece yarısına doğru eski kayıt deposuna iki ayrı grup yaklaştı.
Kralın görevlendirdiği üç adam, yanlarında eski arşiv görevlilerinden birini getirmişti. Yaşlı adam kapının önünde durdu.
“Buraya yıllar önce bazı belgeler taşınmıştı. Fakat hangilerinin kaldığını bilmiyorum.”
Görevlilerden biri kapıyı araladı.
“İçeride arama yapacağız. Siz bizim yanımızdan ayrılmayın.”
Tam içeri girecekleri sırada sokaktan ayak sesleri geldi.
Bir grup adam karanlığın içinden çıktı.
Öndeki kişi durdu.
“Burada ne arıyorsunuz?”
Kralın görevlisi karşılık verdi.
“Size hesap vermek zorunda değiliz.”
“Öyleyse yolunuza devam edin.”
Görevli adamların yüzlerine baktı.
“Sanırım aynı şeyi arıyoruz.”
Karşı taraf cevap vermedi.
O sırada adamlardan biri kapıya doğru hamle yaptı. Kralın görevlisi önünü kesti.
İtişme başladı.
Bir adam yaşlı arşiv görevlisini kenara çekmeye çalışırken diğeri depoya girmeye uğraşıyordu. Kralın adamları geri çekilmedi.
“Kapıyı kapatın!” diye bağırdı biri.
Fakat karşı gruptan bir adam arka taraftan içeri girmeyi başardı.
Görevlilerden ikisi onu takip etti. Dar koridorda kısa bir boğuşma yaşandı. Adam çıkışa yöneldi ama kapının önünde yakalandı.
Diğerleri ise kaçmayı başardı.
Yaşlı görevli, içerideki eski sandıklardan birini gösterdi.
“Aradığınız şey burada olabilir.”
Sandığın içinden eski belgeler, birkaç mühür ve küçük bir kumaş bohça çıktı.
Görevli bohçayı açtı.
İçinde eski bir kayıt parçası vardı. Kâğıdın kenarına başka bir el yazısıyla kısa bir not eklenmişti:
Eun Wol'un emaneti teslim edilmedi. Mektup hâlâ onda.
Kralın adamı kâğıdı dikkatle katladı.
“Bunu hemen saraya götüreceğiz.”
Yakalanan adama döndü.
“Buraya neden geldiniz?”
Adam cevap vermedi.
“Kim gönderdi seni?”
“Ben yalnızca bir eşya almaya geldim.”
“Nasıl bir eşya?”
Adam başını çevirdi.
“Bilmiyorum.”
Görevli onun yalan söylediğini düşünüyordu ama elinde bunu kanıtlayacak bir şey yoktu.
“Şimdilik onunla daha fazla konuşmayın. Saraya götürelim.”
Sabah olduğunda Hwa-rin, Vezir Han Seong-ik'i yeniden çağırdı.
Vezir içeri girdiğinde kraliçenin yüzündeki gerginliği fark etti.
“Ne oldu?”
“Kralın adamları depodaydı. Bir adamımız yakalandı.”
Hwa-rin ayağa kalktı.
“Ne?”
“Adamlarımızdan biri kaçmayı başardı. Diğerinin ise saraya götürüldüğünü öğrendik.”
“Peki mektup?”
“Bulamadık. Ancak eski bir kayıt parçası onların eline geçmiş olabilir.”
Hwa-rin masaya yaklaştı.
“Üzerinde ne yazıyordu?”
“Tam olarak bilmiyoruz. Fakat Eun Wol'un adı geçtiğini öğrendik.”
Kraliçe gözlerini kapatıp kısa bir nefes aldı.
“Demek izlerini buldular.”
Vezir konuştu:
“Yakalanan adam konuşursa bizimle bağlantı kurulabilir.”
Hwa-rin sertçe ona döndü.
“Onu susturmak için bir şey yapmayın. Böyle bir hamle kralın şüphesini doğrular. Önce ne bildiğini öğrenmeliyiz.”
Vezir başını eğdi.
“Peki, kraliçem.”
“Bir de babama haber gönderin. Artık onun da bu meseleye dâhil olması gerekiyor.”
Aynı saatlerde kralın çalışma odasında üç prens bekliyordu.
Do-yun, masanın üzerindeki kayıt parçasını gösterdi.
“Gece eski depoda yaşananları öğrendik, Majesteleri. Karşı tarafın da aynı eşyayı aradığı anlaşılıyor.”
Kral kâğıdı eline aldı.
Min-jae yazıyı okudu.
“Eun Wol'un emaneti teslim edilmemiş. Mektup hâlâ onda…”
Ji-hwan kaşlarını çattı.
“Peki, onda derken kimden söz ediyor?”
“Bunu öğrenmemiz gerekiyor,” dedi Do-yun.
Kral yakalanan adamın getirilmesini emretti.
Bir süre sonra iki görevli adamı içeri aldı.
Kral ona baktı.
“Adın ne?”
Adam sessiz kaldı.
“Buraya kimin emriyle geldin?”
“Ben yalnızca bir eşya almaya gönderildim.”
“Kim gönderdi?”
“Bilmiyorum.”
Min-jae öne çıktı.
“Bir insan, kimin gönderdiğini bilmeden neden böyle bir işe girer?”
Adam başını kaldırdı.
“Bana para verildi. Yalnızca sandıktan küçük bir bohça almam söylendi.”
Kral dikkatle sordu:
“Bohçanın içinde ne olduğunu biliyor muydun?”
“Hayır.”
“Peki, seni gönderen kişi?”
Adam bir süre düşündü.
“Yüzünü görmedim. Aracı biriyle konuştum.”
Do-yun araya girdi.
“O aracıyı tanıyabilir misin?”
“Belki. Birkaç kez karşılaştım.”
Kral görevlilere döndü.
“Bu adamı gözetim altında tutun. Aracı kişiyi bulmaya çalışın.”
Ardından üç prensine baktı.
“Bu mesele artık yalnızca eski bir mektuptan ibaret değil. Birileri o mektubun bulunmasını istemiyor.”
Do-yun başını salladı.
“Biz de aynı şeyi düşünüyoruz.”
Kral kayıt parçasını masaya bıraktı.
“Öyleyse acele etmeden ilerleyeceğiz. Bu kez hiçbir ayrıntıyı atlamayacağız.”
Akşam olduğunda Hwa-rin odasında yalnızdı.
Vezirden gelen son haber, kralın yakalanan adamı sorguladığını doğruluyordu.
Kraliçe masanın üzerindeki eski anahtara baktı. Chomiong'un odası kapatıldığında kendisine teslim edilen anahtar hâlâ saklıydı.
Yıllardır kimsenin açmadığı o kapının ardında ne kaldığını düşünüyordu.
Kapı çalındı.
“Kim?”
“Majesteleri, babanızdan haber geldi.”
Hwa-rin başını kaldırdı.
“Ne söylemiş?”
“Sizinle görüşmek istiyormuş.”
“Yarın cevap gönderirim.”
Hizmetçi çıktı.
Hwa-rin yeniden anahtara baktı.
Kral artık araştırıyordu. Üstelik adamlarından biri yakalanmıştı.
Bu durum planlarını değiştirmesini gerektiriyordu.
Kral ise gece geç saatlerde çalışma odasında tek başınaydı.
Kayıt parçasını yeniden eline aldı.
Mektup hâlâ onda.
Kral bu cümleyi birkaç kez okudu.
Eun Wol'un mektubu birinin elindeydi. O kişi hâlâ hayattaysa, yıllardır saklanan gerçeklere ulaşmanın yolu da oradan geçebilirdi.
Kral pencereye baktı.
“Kim saklıyor bunu?”
Henüz cevabı yoktu.
Fakat artık iki taraf da aynı iz üzerinde ilerliyordu.
Hwa-rin mektuba ulaşmak istiyordu.
Kral ise mektubun neden bu kadar önemli olduğunu öğrenmekte kararlıydı.
Ve ikisi de farkında olmadan birbirlerine biraz daha yaklaşmıştı.