77. Bölüm – Kraliçenin İlk Büyük Hatası
77. Bölüm – Kraliçenin İlk Büyük Hatası
Gümüş Hilal Sarayı'nda son günlerde eski olaylar yeniden konuşulmaya başlanmıştı.
Chomiong'un yıllar önce kapatılan odası, o odada çalışan hizmetliler ve yangından önce yapılan değişiklikler…
On dokuz yıldır kimsenin üzerinde durmadığı ayrıntılar artık birer birer ortaya çıkıyordu.
Bu durum Kraliçe Hwa-rin'i rahatsız ediyordu. Yine de saraydaki huzursuzluğunu kimseye belli etmemeye çalışıyordu.
Fakat Kral Han Tae-gon'un da artık bazı soruları vardı.
Kral çalışma odasında, önündeki eski belgeleri inceliyordu.
Kapı çalındı.
“Majesteleri, prensler huzurunuza çıkmak istiyor.”
“Gelsinler.”
Do-yun, Min-jae ve Ji-hwan içeri girdi.
Kral oturmaları için işaret etti.
“Yeni bir gelişme var mı?”
Do-yun cevap verdi.
“Bulduğumuz hizmetli kartı, Eun Wol'un Chomiong'un odasında çalıştığını doğruluyor.”
Kral kartı eline aldı.
“Bu kadın hakkında başka ne öğrendiniz?”
“Hayatını kaybetmiş. Ancak geride bir mektup bıraktığı söyleniyor. Mektuba henüz ulaşamadık.”
Min-jae de konuşmaya katıldı.
“Bir başka ayrıntı daha var. Chomiong'un odasındaki hizmetliler, yangından önce değiştirilmiş. Bu değişikliğin kimin emriyle yapıldığını henüz bilmiyoruz.”
Kral kaşlarını çattı.
“Bir odadaki bütün hizmetliler neden aynı dönemde değiştirilir?”
“Biz de bunu anlamaya çalışıyoruz,” dedi Ji-hwan.
Kral bir süre düşündü.
“Bu konuyu araştırmaya devam edin. Ama elinizde kanıt olmadan kimseyi suçlamayın.”
“Emredersiniz, Majesteleri.”
Üç prens odadan ayrıldı.
Kral, masanın üzerindeki karta yeniden baktı. Ardından eski kayıtları önüne çekti.
Yıllar önce yaşananların bazı ayrıntılarını hatırlıyordu. Fakat o dönemde kendisine anlatılanlarla bugün karşısına çıkanlar birbirini tutmuyordu.
Artık bunu görmezden gelmeyecekti.
Öğleye doğru Hwa-rin, kralın çalışma odasına çağrıldı.
Haberi aldığında kısa bir süre düşündü. Ardından hizmetçisine dönerek:
“Ben dönene kadar kimseyi içeri alma,” dedi.
Çalışma odasına girdiğinde kral masasının başındaydı.
“Beni çağırmışsınız, Majesteleri.”
“Gel, Hwa-rin. Otur.”
Kraliçe karşısındaki koltuğa geçti.
Kral önündeki belgelerden birini ona doğru çevirdi.
“Eski kayıtlar yeniden inceleniyor.”
Hwa-rin sakin görünmeye çalıştı.
“Duydum. Sarayda herkes bu konuyu konuşuyor.”
“Sen ne düşünüyorsun?”
“Yıllar önce yaşananları tekrar gündeme getirmenin kimseye faydası olmayacağını düşünüyorum. Aradan çok zaman geçti.”
Kral gözlerini ondan ayırmadı.
“Bazı şeylerin üzerinden zaman geçmesi, onların unutulması gerektiği anlamına gelmez.”
Hwa-rin hafifçe başını eğdi.
“Elbette. Yalnızca sarayın huzurunun bozulmasını istemiyorum.”
Kral masanın üzerindeki hizmetli kartını aldı.
“Eun Wol'u hatırlıyor musun?”
Hwa-rin kartın üzerindeki isme baktı.
“Chomiong'un odasında çalışan hizmetliydi, değil mi?”
“Evet.”
“Yıllar oldu. Neden şimdi onunla ilgileniyorsunuz?”
“Çünkü geride bir mektup bıraktığı söyleniyor. Ayrıca odadaki hizmetlilerin yangından önce değiştirildiğini öğrendim.”
Hwa-rin'in bakışları bir anlığına sertleşti.
“Chomiong'un odası yıllar önce yandı! Oradan geriye ne kalmasını bekliyorsunuz?”
Kral sessizce ona baktı.
“Ben sana odanın yandığını söylemedim.”
Hwa-rin sustu.
Odanın içinde kısa bir sessizlik oluştu.
Kral yavaşça arkasına yaslandı.
“Ben kiminle evliyim, Hwa-rin?”
Kraliçe kaşlarını çattı.
“Bu da ne demek şimdi?”
“Yıllardır aynı hayatı paylaşıyoruz. Seni tanıyorum. Ne zaman bir şeyi sakladığını, ne zaman söylemek istemediğin bir konuya geldiğimizi fark ederim.”
Hwa-rin kendini toparladı.
“Benden şüpheleniyor musunuz?”
“Şimdilik soru soruyorum.”
“Ben bu sarayın kraliçesiyim. Yıllardır yanınızdayım.”
“Bunu biliyorum. Ama bu, bana her şeyi anlattığın anlamına gelmiyor.”
Hwa-rin ayağa kalktı.
“Geçmişte yaşanan her şeyden beni sorumlu tutamazsınız.”
Kralın sesi değişmedi.
“Ben henüz seni hiçbir şeyden sorumlu tutmadım. Ama sen neden kendini savunmaya başladın?”
Hwa-rin cevap veremedi.
Kral önündeki belgeyi kapattı.
“Şimdilik gidebilirsin.”
Kraliçe selam vererek odadan çıktı.
Koridorda yürürken yüzündeki sakin ifade kayboldu.
Kralın ne bildiğini bilmiyordu. Fakat artık geçmişin üzerini eskisi kadar kolay örtemeyeceğini anlamıştı.
Hwa-rin odasına girer girmez hizmetçilerin dışarı çıkmasını istedi.
Kapı kapandığında derin bir nefes aldı.
“Bunu neden söyledim?”
Kral yangından söz etmemişti. Konuyu kendisi açmıştı.
Üstelik kralın bakışlarından, bu ayrıntıyı fark ettiğini anlamıştı.
Kapı çalındı.
“Kim?”
“Vezir Han Seong-ik, Majesteleri.”
“İçeri girsin.”
Vezir içeri girdi.
“Beni çağırmışsınız.”
Hwa-rin olanları anlattı. Vezir sözünü kesmeden dinledi.
“Yangından siz mi söz ettiniz?” diye sordu sonunda.
“Evet. Kralın ne bildiğini anlamaya çalışıyordum.”
“Fakat bu kez tam tersini yaptınız. Onun bilmediği bir şeyi kendiniz gündeme getirdiniz.”
Hwa-rin sertçe baktı.
“Bunun farkındayım.”
Vezir sesini alçalttı.
“Bundan sonra daha dikkatli olmalıyız. Kralın elinde ne olduğunu öğrenmeden yeni bir adım atmamalıyız.”
“Ya gerçekten bir şey biliyorsa?”
“Bildiği şeyle kanıtlayabildiği şey aynı değil.”
Hwa-rin bir süre düşündü.
“Yeon-hwa'nın bu meseleye daha fazla karışmasını istemiyorum. Ona kimseyle konuşmamasını söyleyin.”
“Peki.”
“Bir de babama haber gönder. Bu gelişmelerden haberi olsun.”
Vezir başını eğdi.
“Emredersiniz.”
Hwa-rin pencereye döndü.
“Yıllarca kimse bu soruları sormadı. Şimdi herkes aynı geçmişin peşine düştü.”
Vezir cevap vermedi.
İkisi de bu kez karşılarında yalnızca meraklı birkaç saray mensubu olmadığını biliyordu.
Aynı saatlerde kral, çalışma odasında yalnızdı.
Hwa-rin'in söylediklerini tekrar düşünüyordu.
Kraliçe, yangından söz edilmediği hâlde konuyu kendisi açmıştı. Üstelik bunu yaparken oldukça telaşlı görünmüştü.
Kral kapının yanındaki görevliye seslendi.
“Vezir Han Seong-ik'i çağırın.”
Vezir kısa süre sonra içeri girdi.
“Beni çağırmışsınız, Majesteleri.”
Kral hizmetli kartını gösterdi.
“Eun Wol'un geçmişini araştırın. Saraya kim tarafından alındığını, ne zaman görevden ayrıldığını ve bıraktığı mektubun nerede olduğunu öğrenmek istiyorum.”
“Emredersiniz.”
“Bu araştırma gizli yürütülecek.”
Vezir başını eğdi.
Kral bir süre sustuktan sonra ekledi:
“Kraliçenin bu kadın hakkında ne bildiğini de öğrenin.”
Vezir dikkatle sordu:
“Kraliçeden şüpheleniyor musunuz?”
Kral bakışlarını ona çevirdi.
“Henüz karar vermedim. Bir sözden yola çıkarak hüküm vermeyeceğim.”
“Anlaşıldı, Majesteleri.”
“Gerçeği istiyorum. Kimin canını yakarsa yaksın.”
Vezir odadan çıktı.
Kral yeniden masasına döndü. Önündeki kartı eline aldı.
Eun Wol'un adı, yıllardır kapalı duran bir kapıyı aralamıştı.
O kapının ardında ne olduğunu henüz bilmiyordu. Ama bu kez araştırmanın yarıda kalmasına izin vermeyecekti.
Kraliçe ilk kez açık vermişti.
Kral ise ilk kez karısının anlattıklarından çok, anlatmadıklarını merak etmeye başlamıştı.