78. Bölüm – Eski Hesaplar, Yeni Kıskançlıklar
78. Bölüm – Eski Hesaplar, Yeni Kıskançlıklar
Sabah erkenden Kang ailesinin avlusunda hareketlilik başlamıştı.
Kang Tae-seong, torunlarını talim alanında toplamış, elindeki tahta kılıcı inceliyordu.
“Bugün hepiniz çalışacaksınız. Kimse kenarda oturup izlemeyecek.”
Ji-won hemen itiraz etti.
“Dede, dün de çalıştık.”
Tae-seong ona baktı.
“Dün çalıştınız diye bugün çalışmayacak mısınız?”
Seo-jin gülerek Ji-won'un omzuna dokundu.
“Duydun. Şikâyet etmeyi bırak.”
“Sen de her fırsatta konuşuyorsun.”
“Ben en azından çalışırken konuşuyorum.”
Min-gyu başını salladı.
“İkiniz başlamadan yoruldum.”
Jae-ak kenarda durup onları izliyordu. Kolunu artık daha rahat hareket ettirebiliyordu ama ailesi yine de dikkatli olmasını istiyordu.
Tae-seong onu fark edince yanına geldi.
“Sen ne yapacaksın bakalım? İzleyecek misin, katılacak mısın?”
“Ben iyiyim, dede. Katılmak istiyorum.”
Mu-jin hemen araya girdi.
“Kolunu zorlamayacaksın.”
Jae-ak babasına döndü.
“Baba, iyiyim diyorum.”
“Ben de dikkat edeceksin diyorum.”
Ji-won gülerek araya girdi.
“Jae-ak, babamızı ikna etmeye çalışma. Ben yıllardır uğraşıyorum, hâlâ başaramadım.”
Mu-jin ona döndü.
“Sen önce kendi sözümü dinle.”
Herkes güldü.
Tae-seong, Jae-ak'a bir tahta kılıç uzattı.
“Al bakalım. Ama önce beni dinle. Bugün hafif çalışacaksın.”
“Tamam, dede.”
Talim başladı. Do-hyun ve Min-gyu hareketleri dikkatle uygularken Ji-won, Seo-jin'le uğraşmayı ihmal etmiyordu.
“Biraz hızlan,” dedi Ji-won.
Seo-jin kılıcını indirdi.
“Sen önce düzgün durmayı öğren.”
“Gayet düzgün duruyorum.”
“Öyleyse neden az önce sendeledin?”
Jae-ak bu kez gülmesini tutamadı.
Tae-seong onun hareketlerini izledi. Birkaç kez düzeltme yaptı, sonra memnuniyetle başını salladı.
“Fena değil. Zamanla daha iyi olursun.”
Jae-ak kılıcını indirdi.
“Senin kadar iyi olabilir miyim?”
“Benden iyi olsan daha çok sevinirim.”
Mu-jin uzaktan seslendi.
“Önce kolun iyileşsin de gerisini sonra düşünürüz.”
Jae-ak babasına baktı.
“Baba, sen de katılsana.”
Mu-jin şaşırdı.
“Ben mi?”
“Evet. Hep bizi izliyorsun.”
“Birinin sizi kontrol etmesi gerekiyor.”
Jae-ak hafifçe gülümsedi.
“Yoksa yaşlandın mı?”
Ji-won kahkahayı bastı.
“Baba, buna cevap verecek misin?”
Mu-jin üzerindeki dış giysiyi çıkarıp kenara bıraktı.
“Pekâlâ. Madem öyle, bir tur da ben çalışayım.”
Seo-jin hemen geriye çekildi.
“Ben izleyeyim. Birazdan önemli işlerim var.”
Hye-jin avlunun kenarından seslendi.
“Ne işin varmış?”
“Bizi izlemek.”
“Yani çalışmamak.”
“Abla, beni herkesin içinde zor durumda bırakmasan?”
Eun-chae gülerek annesine sokuldu. Seol-su da çocuklarını izlerken gülümsüyordu.
Mu-jin ile Jae-ak karşı karşıya geldi. Babası fazla zorlamadan birkaç hareket gösterdi. Jae-ak da dikkatle karşılık verdi.
“Güzel,” dedi Mu-jin. “Ama acele etme.”
“Tamam, baba.”
Tae-seong ikisini izleyip memnuniyetle başını salladı.
“İşte böyle. Birlikte çalışmayı da öğreneceksiniz.”
Bir süre sonra talim sona erdi. Ji-won yere oturup nefeslendi.
“Ben bugün yeterince çalıştım.”
Min-gyu ona baktı.
“Sen daha çok konuştun.”
“Konuşmak da emek istiyor.”
Jae-ak gülerek yanlarına oturdu.
Tae-seong onun başına hafifçe dokundu.
“Yarın da gel. Ama kendini yormadan.”
“Gelirim, dede.”
Gümüş Hilal Sarayı'nda ise sabahın ilk saatlerinden beri hareketlilik vardı.
Kral Han Tae-gon, çalışma odasında Vezir Han Seong-ik'i dinliyordu.
“Kraliçenin ailesi hakkında ne öğrendiniz?”
Vezir önündeki belgeleri açtı.
“Han Gyu-seong'un eski bağlantılarının bir kısmını tespit ettik. Ancak kraliçenin diğer akrabalarının nerede olduğu konusunda kesin bilgiye ulaşamadık.”
Kral kaşlarını çattı.
“Hiç mi kayıt yok?”
“Bazı kayıtlar eksik, bazılarıysa yıllar önce kaldırılmış.”
“Bir kraliçenin ailesi hakkında neden bu kadar az şey biliyoruz?”
Vezir cevap vermekte zorlandı.
“Bunu da araştırıyoruz, Majesteleri.”
Kral masadaki belgeleri karıştırdı.
“Han Gyu-seong'u da araştırın. Kimlerle görüşüyor, kimlerden haber alıyor, hepsini öğrenmek istiyorum.”
“Emredersiniz.”
Kral pencereye doğru yürüdü.
“Önce Eun Wol'un mektubu, şimdi de Hwa-rin'in ailesi... Yıllardır bu sarayda neler olup bittiğini gerçekten bilmiyor muyum?”
Vezir sessiz kaldı.
Kral arkasını döndü.
“Bir şey daha. Araştırma kraliçeye ulaşmasın.”
“Dikkatli davranacağız.”
Üç prens de eski kayıtların bulunduğu odadaydı.
Do-yun belgeleri inceliyor, Ji-hwan notlar alıyor, Min-jae ise bir süredir sessizce onları izliyordu.
Sonunda konuştu.
“Jae-ak'ı düşünüyorum.”
Do-yun başını kaldırdı.
“Ben de.”
Min-jae elindeki kâğıdı masaya bıraktı.
“Yıllarca aynı sarayda yaşadık. Onu gördük ama hiç gerçekten bakmadık.”
Ji-hwan içini çekti.
“Bizden uzak durduğunu düşündük. Belki de uzak durmasına sebep olan bizdik.”
Do-yun bir süre cevap vermedi.
“Onu suçladık. Üstelik ne olduğunu öğrenmeye bile çalışmadık.”
Min-jae acı bir gülümsemeyle başını salladı.
“Şimdi Kang ailesinin yanında. Annesi, babası, kardeşleri var. Onu bizden daha iyi tanıyorlar.”
Ji-hwan ona baktı.
“Buna üzülmek yerine kendimize bakmalıyız. O yıllarda yanında olabilirdik.”
Do-yun belgeleri topladı.
“Artık geçmişi değiştiremeyiz. Ama gerçeği bulabiliriz.”
“Peki Jae-ak bizimle konuşmak isterse?” diye sordu Min-jae.
Do-yun bu kez hemen cevap verdi.
“Dinleriz. Bu kez sözünü kesmeden dinleriz.”
Üçü de yeniden belgelerin başına döndü.
Öğleye doğru Tae-yul, Hwa-rin'in odasına geldi.
Kraliçe onu görünce oturmasını işaret etti.
“Bir şey mi oldu?”
Tae-yul koltuğa oturdu ama rahat görünmüyordu.
“Son zamanlarda sarayda herkes Jae-ak'tan söz ediyor.”
Hwa-rin çayından bir yudum aldı.
“Bunu fark ettim.”
“Kral bile onun geçmişini araştırıyor. Üç prens de sürekli onunla ilgili konuşuyor.”
“Bu seni neden rahatsız ediyor?”
Tae-yul bir an sustu.
“Çünkü ben de bu ailenin bir parçasıyım. Ama kimse beni önemsemiyor.”
Hwa-rin onu dikkatle dinledi.
“Sen kendini onlarla kıyaslıyorsun.”
“Jae-ak ne yaptı da birden herkesin ilgisini çekti? Yıllarca kimse onu aramadı. Şimdi ise herkes peşinde.”
Hwa-rin hafifçe gülümsedi.
“İnsanların ilgisi değişebilir, Tae-yul.”
“Ben de önemsenmek istiyorum.”
“Bunu istemen yanlış değil.”
Tae-yul kraliçeye baktı.
“Bana yardım eder misiniz?”
Hwa-rin cevap vermeden önce biraz bekledi.
“Ne istediğini iyi düşün. Öfkeyle hareket edersen kendine zarar verirsin.”
“Ben yalnızca Jae-ak'ın herkesten üstün tutulmasını istemiyorum.”
Hwa-rin başını hafifçe eğdi.
“Anlıyorum.”
Tae-yul ayağa kalktı.
“Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim, Majesteleri.”
“Yine konuşuruz.”
Tae-yul odadan çıktığında koridorda Yeon-hwa'yı gördü.
“Ne konuştunuz?” diye sordu Yeon-hwa.
“Jae-ak'ı.”
Yeon-hwa'nın yüzü değişti.
“Yine mi o?”
Tae-yul cevap vermedi.
Yeon-hwa koluna girdi.
“Bence kraliçeyle yakın olman iyi. Sarayda kimin yanında durduğun önemli.”
Tae-yul bu kez ona baktı.
“Ben de bunu biliyorum.”
Hwa-rin, Tae-yul gittikten sonra Vezir Han Seong-ik'i çağırdı.
“Gördün mü? Artık kendisi geliyor.”
Vezir temkinliydi.
“Jae-ak'a karşı duyduğu kıskançlık işimize yarayabilir. Ama Tae-yul'un ne kadar ileri gideceğini bilmiyoruz.”
“Şimdilik ondan bir şey istemedim.”
“Yine de dikkatli olmalıyız. Kral eski kayıtları araştırıyor.”
Hwa-rin'in yüzündeki gülümseme kayboldu.
“Biliyorum.”
“Han Gyu-seong'un da adı yeniden gündeme gelmiş.”
Hwa-rin masanın üzerindeki eski anahtara baktı.
“Babamla ben konuşurum. Sen şimdilik mektubun izini sürmeye devam et.”
“Peki, Majesteleri.”
Vezir çıktıktan sonra Hwa-rin anahtarı eline aldı.
Geçmişte kapatıldığını sandığı kapılar birer birer açılıyordu.
Bunun durması gerekiyordu.
Akşam Kang ailesinin sofrasında herkes bir aradaydı.
Ji-won sabahki talimi anlatırken kendi başarısını biraz abartıyordu.
“Babamla karşı karşıya geldim. Hiç de kolay değildi.”
Do-hyun ona baktı.
“Çünkü doğru düzgün durmadın.”
“Abi, sen de her şeyi eleştirmek zorunda mısın?”
Seo-jin araya girdi.
“Bence bugün en başarılı kişi Jae-ak'tı.”
Ji-won hemen itiraz etti.
“Sen neden onun tarafını tutuyorsun?”
“Çünkü seninle uğraşmak eğlenceli