8. Bölüm — Kraliçenin Gölgesi

Gümüş Hilal Sarayı'nda bazı şeyler kralın emriyle, bazılarıysa Kraliçe Yoon Hwa-rin'in isteğiyle gerçekleşirdi.

Hwa-rin yıllar içinde saraydaki dengeleri kendi lehine çevirmişti. Hizmetkârların kimden emir aldığını, hangi görevlilerin birbirleriyle anlaşamadığını, kimin yükselmek istediğini çok iyi biliyordu. Birine yardım ederken diğerinin önünü keser, iki kişi arasındaki anlaşmazlığı gerektiğinde büyütürdü.

Sarayda onunla ters düşenlerin işleri bir süre sonra bozulmaya başlardı. Kimi görevinden alınır, kimi uzak bir bölgeye gönderilir, kimi de hakkında çıkarılan söylentiler yüzünden gözden düşerdi.

Bütün bunlar olurken Hwa-rin çoğu zaman hiçbir şey yapmamış gibi davranırdı.

O sabah başnedime Eun-hee, kraliçenin odasına girerek bir rapor bıraktı.

“Majesteleri, istediğiniz bilgileri topladım.”

Hwa-rin raporu eline aldı.

“Dördüncü prens hakkında ne duyulmuş?”

“Bazı eski saray görevlileri hâlâ ondan söz ediyor. Halk arasında da prensin haksızlığa uğradığını düşünenler var.”

Kraliçenin yüzü değişmedi.

“Dokuz yıl geçti. Hâlâ onu konuşuyorlar demek.”

“Prensin saraya dönmesini isteyenler de var.”

Hwa-rin raporu masaya bıraktı.

“Onun dönmesine gerek yok. Olduğu yerde kalması yeterli. Yeter ki kimse ona yeniden umut vermesin.”

Eun-hee başını eğdi.

“Emredersiniz, Majesteleri.”

“Bir de eski kraliçenin yanında çalışanları araştır. Hayatta olanların kimlerle görüştüğünü öğren. Özellikle dördüncü prensle bağlantısı olanları.”

“Peki, General Kang hakkında da bilgi toplamamı ister misiniz?”

Hwa-rin bu kez başını kaldırdı.

“General Kang'ı da unutma. Kuzeyde olup bitenleri yakından takip edeceğiz.”

Eun-hee odadan çıktı.

Hwa-rin pencereye yöneldi. Jae-ak'ın saraydan ayrılması onun için yeterli değildi. Prensin adının bile sarayda yeniden güç kazanmasını istemiyordu.

Kral Han Tae-gon, çalışma odasında belgeleri incelerken Hwa-rin içeri girdi.

“Majesteleri, müsait misiniz?”

“Gel, Hwa-rin. Bir şey mi oldu?”

Kraliçe karşısındaki koltuğa oturdu.

“Dördüncü prens hakkında konuşulanları duydum.”

Kralın yüzü asıldı.

“Yine mi?”

“Bazı görevliler onun saraya dönmesi gerektiğini söylüyormuş. Hatta eski kraliçeye yapılanların haksızlık olduğunu düşünenler de varmış.”

“Jae-ak kendi isteğiyle gitti. Bu konunun yeniden açılmasını istemiyorum.”

Hwa-rin, kralın sözlerine itiraz etmedi.

“Ben de istemem. Fakat insanların konuşmasını engelleyemeyiz.”

Kral önündeki belgeleri bıraktı.

“Ne söylemeye çalışıyorsun?”

“Hiçbir şey. Yalnızca eski meselelerin yeniden gündeme gelmesinin saraya zarar verebileceğini düşünüyorum.”

“Chomiong'un adını bu işe karıştırma.”

Hwa-rin başını hafifçe eğdi.

“Onu karıştırmak gibi bir niyetim yok. Ancak dördüncü prensin son zamanlarda annesinin geçmişiyle ilgilendiğini öğrendim.”

Kralın bakışları sertleşti.

“Nereden duydun?”

“Sarayda hâlâ eski kraliçeye bağlı olan insanlar var. Onlardan biri, prensin annesinin eşyalarıyla ilgilendiğini söylemiş.”

“Bunda şaşılacak ne var? O, annesinin oğlu.”

Hwa-rin bir an sustu.

“Öyle elbette. Fakat yıllardır cevaplanmamış sorular var. Belki de artık bunların konuşulması gerekiyordur.”

Kral ayağa kalktı.

“Yeter. Bu mesele kapandı.”

Hwa-rin daha fazla üstelemedi. İstediği cevabı alamamıştı ama kralın huzursuz olduğunu görmüştü.

Chomiong'un adı geçtiğinde Tae-gon'un yüzünün değişmesi bile onun için yeterliydi.

Hwa-rin, kralın eski kraliçe hakkındaki şüphelerini yıllardır biliyordu.

Chomiong'un ölümünden sonra Jae-ak'ın bileğinde Han hanedanına ait olduğu söylenen doğum işaretinin bulunmaması, kralın içine kurt düşürmüştü. Bu işaretin gerçekten bütün hanedan üyelerinde bulunup bulunmadığı kesin değildi. Yine de Tae-gon, bu eksikliği hiçbir zaman unutamamıştı.

Hwa-rin de bunu fırsata çevirmişti.

Bir süre sonra kralın karşısına General Kang Mu-jin'in eski görev kayıtlarını çıkardı. General, Chomiong'un yaşadığı dönemde sarayda birçok kez görev yapmıştı. Kayıtlarda eski kraliçeyle aynı toplantılarda bulunduğu günler de vardı.

Bu durumun tek başına şüpheli bir yanı yoktu. Ancak Hwa-rin'in istediği de tam olarak buydu: Kralın sıradan bir ayrıntıyı bile sorgulamaya başlaması.

Vezir Han Seong-ik, dosyaları kraliçenin odasına getirdi.

“İstediğiniz kayıtlar bunlar, Majesteleri.”

Hwa-rin sayfaları gözden geçirdi.

“Eksik olanlar var mı?”

“Bazı eski kayıtlar bulunamadı. Fakat General Kang'ın o dönemdeki görevleriyle ilgili bilgiler mevcut.”

“Güzel. Bunları kralın önüne götür.”

Vezir tereddüt etti.

“Majesteleri, bu kayıtlar General'in herhangi bir suça karıştığını göstermiyor.”

Hwa-rin gözlerini kaldırdı.

“Ben de böyle bir iddiada bulunmadım. Kralımızın bazı soruları var. Bu kayıtları incelemek istemesi kadar doğal ne olabilir?”

Vezir başka bir şey söylemedi.

Kral, dosyayı incelerken Hwa-rin yanındaydı.

“General Kang, Chomiong'un yanında sık sık bulunmuş,” dedi kral.

“Eski kraliçenin sarayda birçok kişiyle görüştüğü biliniyor.”

“Bunu biliyorum. Ama neden onunla bu kadar yakınmış?”

Hwa-rin sakin bir sesle cevap verdi.

“Belki de yalnızca görevini yapıyordu.”

Kral dosyayı kapattı.

“Öyleyse neden bazı kayıtlar eksik?”

“Bunu ben de bilmiyorum, Majesteleri.”

“General Kang'ın bu konuda açıklama yapmasını istiyorum.”

Hwa-rin başını eğdi.

“Elbette. Ancak acele karar vermemenizi öneririm.”

Kral ona baktı.

“Neden?”

“General kuzeyde büyük bir nüfuz sahibi. Halkın ona bağlılığı da ortada. Böyle bir insan hakkında soruşturma açılması yanlış anlaşılabilir. Önce gerçekleri öğrenmek daha doğru olur.”

Hwa-rin, General'i savunuyormuş gibi konuşmuştu. Fakat sözlerinin arasında kralın aklına başka bir düşünce yerleşmişti.

Kuzeyde halkın güvendiği bir general vardı. Eski kraliçeyle geçmişten gelen bir yakınlığı bulunuyordu. Üstelik dördüncü prensin geçmişi de hâlâ şüpheliydi.

Kral, bu üç meselenin birbiriyle bağlantılı olabileceğini düşünmeye başlamıştı.

Kuzeyde ise Kang ailesi günlük işleriyle ilgileniyordu.

General Mu-jin, askerî raporları incelerken başkentten gelen yeni emirleri gördü. Sınır birliklerinin bir kısmının görev yeri değiştirilecek, kuzeye gönderilmesi gereken erzakın bir bölümü başka bölgelere aktarılacaktı.

Mu-jin belgeyi yeniden okudu.

“Bu kararları kim hazırlamış?”

Yanındaki komutan cevap verdi.

“Başkentten gönderilmiş, Generalim.”

“Bana danışılmadan mı?”

“Evet.”

Mu-jin kaşlarını çattı.

“Bu birlikler yıllardır aynı bölgede görev yapıyor. Yerleri değiştirilirse sınır güvenliği aksar.”

“Emirleri uygulamamız gerekiyor.”

“Önce saraya bir itiraz mektubu göndereceğiz. Neden böyle bir karar alındığını öğrenmek istiyorum.”

Min-gyu da çalışma odasındaydı. Belgeleri inceledikten sonra babasına döndü.

“Son zamanlarda yalnızca bizim birliklerimizin düzeni değiştiriliyor. Bu kadar kararın aynı döneme denk gelmesi tesadüf olmayabilir.”

Mu-jin oğluna baktı.

“Birilerinin bizi zor durumda bırakmak istediğini düşünüyorsun.”

“Evet. Ama kim olduğunu bilmiyoruz.”

“Öyleyse bilmeden kimseyi suçlamayacağız.”

Mu-jin'in ilk gönderdiği itiraz mektubuna günlerce cevap gelmedi. Ardından gelen cevap ise oldukça kısa ve soğuktu. Kral, alınan kararların uygulanmasını emrediyor, generalin itirazını gereksiz bulduğunu bildiriyordu.

Mu-jin mektubu okuduktan sonra masaya bıraktı.

Yıllardır kuzeyin güvenliği için çalışan bir komutanın, kendi bölgesiyle ilgili kararları sorgulaması bile artık hoş karşılanmıyordu.

Başkentte Hwa-rin'in işleri istediği gibi ilerliyordu.

Kralın güvenini kazandıkça saraydaki etkisi de artmıştı. Kendi çevresindeki görevlilere daha önemli makamlar veriliyor, kendisine karşı çıkanların yetkileri yavaş yavaş ellerinden alınıyordu.

Prensler arasındaki ilişkileri de yakından takip ediyordu. Oğullarının önünü açmak için diğer prenslerin birbirlerine güvenmesini istemiyordu.

Bir akşam oğullarından biri annesinin odasına geldi.

“Anne, Do-yun bugün babamla uzun süre görüştü. Yeni görevler hakkında konuşmuşlar.”

Hwa-rin oğluna baktı.

“Peki, sen ne yaptın?”

“Henüz bir şey yapmadım.”

“İyi. Her duyduğuna karşılık vermeye çalışma.