81. Bölüm – Kraliçenin Oyuncağı
81. Bölüm – Kraliçenin Oyuncağı
Hwa-rin o sabah erkenden uyandı.
Aslında gece boyunca doğru düzgün uyuyamamıştı. Gözlerini her kapattığında Yu-Şin'in divanda söyledikleri aklına geliyordu.
“On dokuz yıl boyunca kardeşimi burada tuttunuz!”
Adamın o sözleri söylerken gözlerini doğrudan ona dikmesi canını sıkmıştı. Yıllardır kimsenin açmaya cesaret edemediği bir konu, şimdi sarayın ortasında konuşuluyordu.
Üstelik kral da artık şüpheleniyordu.
Hwa-rin aynanın karşısına geçti. Hizmetçisi saçlarını toplarken yüzündeki yorgunluğu gizlemeye çalıştı.
“Tae-yul'u çağırın.”
“Emredersiniz, Majesteleri.”
Hizmetçi odadan çıktı.
Hwa-rin masanın üzerindeki belgelere baktı. Kralın Yu-Şin'in ailesini araştırmasını engelleyemezdi. En azından şimdilik. Fakat saraydaki dikkati başka yöne çekebilirdi.
Bunun için Tae-yul oldukça uygundu.
Tae-yul, kraliçenin çağrısını aldığında memnun oldu. Son günlerde sarayda kendisine daha fazla görev verilmesini iyiye yoruyordu. Belki de sonunda diğerleri gibi kendisine de güvenilmeye başlanmıştı.
Hazırlanırken Yeon-hwa onu izledi.
“Yine kraliçe mi çağırıyor?”
“Evet.”
“Bu aralar sık sık çağırıyor.”
Tae-yul ceketinin yakasını düzeltti.
“Bunda kötü olan ne?”
“Bir şey söylediğim yok. Sadece nedenini merak ettim.”
Tae-yul gülümsedi.
“Sanırım artık bana da güveniyor.”
Yeon-hwa hemen cevap vermedi. Kocasının bu kadar kolay heyecanlanması onu düşündürüyordu.
“Yine de dikkatli ol. Sarayda herkesin söylediği şey, gerçekten istediği şey olmayabilir.”
Tae-yul kapıya yöneldi.
“Sen de her şeyden şüpheleniyorsun. Biraz rahat ol.”
Yeon-hwa arkasından baktı.
“Umarım haklısındır,” diye mırıldandı.
Hwa-rin, Tae-yul'u odasında bekliyordu.
“Gel, Tae-yul. Otur.”
Tae-yul karşısındaki sandalyeye geçti.
Kraliçe önce önündeki belgeleri düzenledi, sonra birkaçını ona uzattı.
“Eski kayıtlarla ilgili araştırmayı duymuşsundur.”
“Üç prensin yürüttüğü araştırmayı mı?”
“Evet. Son günlerde bazı görevliler bu iş yüzünden birbirine girmiş. Kimlerin ne yaptığını öğrenmeni istiyorum.”
Tae-yul belgeleri aldı.
“Bunu benim yapmamı mı istiyorsunuz?”
“Senin de sarayda sorumluluk almanı istiyorum. Her şeyi üç prensin yürütmesi gerekmiyor.”
Tae-yul'un yüzü aydınlandı.
“Bana güvenebilirsiniz, Majesteleri.”
Hwa-rin hafifçe gülümsedi.
“Güveniyorum. Ama aceleci davranma. Üç prensle tartışmanı istemiyorum.”
“Merak etmeyin.”
Hwa-rin bir an durdu.
“Bir de Yu-Şin var.”
Tae-yul'un yüzündeki gülümseme biraz azaldı.
“Dün divanda konuşan adam mı?”
“Evet. Kimlerle görüştüğünü, saraydan kimlerden bilgi aldığını öğren.”
“Onun söylediklerinin doğru olup olmadığını araştırmamı mı istiyorsunuz?”
Hwa-rin'in bakışları sertleşti.
“Ben sana ne söylediysem onu yap. Karar vermek senin işin değil.”
Tae-yul başını eğdi.
“Anladım, Majesteleri.”
“Bir de unutma. Bu konuyu kimseyle tartışma.”
“Peki.”
Tae-yul odadan çıktığında kendisine verilen görevin önemini düşünüyordu. İlk kez saraydaki önemli meselelerden birinin içinde yer alıyordu.
Hwa-rin ise arkasından bakarken kendi kendine düşündü.
Tae-yul kendisini önemli hissettikçe onu yönlendirmek daha kolay oluyordu.
Tae-yul aynı gün eski kayıtlarla ilgilenen görevlileri çağırdı.
“Son günlerde hangi belgeler inceleniyor?” diye sordu.
Görevlilerden biri cevap verdi.
“Chomiong'un odasına ait eski kayıtlar, efendim.”
“Bunları kim inceliyor?”
“Üç prens, kralın emriyle araştırma yürütüyor.”
Tae-yul masadaki belgelere göz attı.
“Bana da gösterin.”
Görevli tereddüt etti.
“Efendim, bu belgeler kralın emriyle inceleniyor. Önce izin almamız gerekir.”
Tae-yul'un yüzü asıldı.
“Ben de kraliçenin isteğiyle buradayım.”
“Bunu anlıyorum. Ancak kralın emrini değiştiremeyiz.”
“Ben sizden emri değiştirmenizi istemedim. Sadece bilgi istiyorum.”
Görevli başını eğdi.
“Elbette. Hangi belgelerin paylaşılabileceğini üstlerimize soralım.”
Tae-yul daha fazla üstelemedi. Fakat odadan çıkarken öfkelenmişti.
Kraliçenin verdiği görevi yerine getirmeye çalışıyordu. Buna rağmen kimse onu ciddiye almıyordu.
Koridorun diğer ucunda Yu-Şin'i gördü. Adam yaşlı bir saray görevlisiyle konuşuyordu. Tae-yul bir süre onları izledi, ardından yanlarına yaklaştı.
“Sen Yu-Şin olmalısın.”
Yu-Şin konuşmayı kesip ona döndü.
“Evet. Siz de Tae-yul'sunuz sanırım.”
“Beni tanıyorsun demek.”
“Adınızı duydum.”
Tae-yul, yaşlı görevliye bakınca adam sessizce uzaklaştı.
“Dün divanda söylediklerin sarayda büyük bir karışıklığa neden oldu.”
Yu-Şin'in yüzü değişmedi.
“Ben yalnızca bildiklerimi anlattım.”
“Bir insanın yıllar önce kaybolduğunu söylemek kolay. Peki ya yanılıyorsan?”
Yu-Şin bir süre ona baktı.
“Yanılmayı ben de istemem.”
“Öyleyse neden bu kadar eminsin?”
“Çünkü kardeşimi tanıyorum. Ailemize onun öldüğü söylendi ama ne bir mezar gösterdiler ne de doğru düzgün bir kayıt verdiler. Babam öldükten sonra bazı eski belgeler buldum. O zaman şüphelenmeye başladım.”
Tae-yul dikkatle dinliyordu.
“Bunları krala da anlattın mı?”
“Evet. Elimdeki belgeleri de sundum.”
Yu-Şin bir an sustu.
“Ben buraya kimseyle kavga etmeye gelmedim. Kardeşimi bulmak istiyorum. Annem de onu yıllardır bekliyor.”
Tae-yul ne söyleyeceğini bilemedi.
Yu-Şin konuşmasını bitirip uzaklaştı. Tae-yul arkasından bakarken kraliçenin verdiği görevi hatırladı. Bu adamın kimlerle görüştüğünü öğrenmesi gerekiyordu.
Fakat artık merak ettiği başka bir şey vardı.
Yu-Şin gerçekten doğruyu söylüyorsa, kraliçe neden bu kadar rahatsız olmuştu?
Üç prens çalışma odasında eski kayıtları inceliyordu.
Min-jae, önündeki belgeyi Do-yun'a uzattı.
“Şuna bak. Chomiong'un odasında çalışan iki hizmetlinin adı aynı hafta içinde kayıtlardan çıkarılmış.”
Do-yun belgeyi dikkatle inceledi.
“Yerlerine kimlerin getirildiği yazıyor mu?”
“Hayır. Yalnızca görev değişikliği yapılmış.”
Ji-hwan başka bir belgeyi masaya bıraktı.
“Üstelik değişikliği onaylayan kişinin imzası da yok.”
Do-yun kaşlarını çattı.
“Bu normal değil.”
Min-jae sandalyesine yaslandı.
“İki hizmetli aynı hafta içinde ayrılıyor, yerlerine kimse yazılmıyor. Bir de bu işlemi kimin yaptığı belli değil.”
“Belki de kayıtlar sonradan kayboldu,” dedi Ji-hwan.
“Öyleyse neden yalnızca o iki isim?” diye karşılık verdi Min-jae.
Tam o sırada kapı çalındı. İçeri giren görevli saygıyla eğildi.
“Prenslerim, Tae-yul eski kayıtlarla ilgilenen görevlileri çağırmış. Belgelerin kendisine de verilmesini istiyor.”
Min-jae başını kaldırdı.
“Bunu hangi yetkiyle yapıyor?”
“Kraliçenin isteği olduğunu söylemiş.”
Ji-hwan kardeşlerine baktı.
“Yine kraliçe.”
Do-yun sakinliğini bozmadı.
“Görevlilere şimdilik bir şey söylemeyin. Kralın emriyle çalışıyoruz. Araştırmamıza devam edeceğiz.”
Görevli çıktıktan sonra Min-jae söylendi.
“Bizi uğraştırmak için yeni bir yol bulmuş olabilir.”
“Olabilir,” dedi Do-yun. “Ama elimizde kanıt olmadan kimseyi suçlamayacağız.”
Ji-hwan masadaki belgelere döndü.
“Tae-yul'un ne yaptığını da öğrenmemiz gerekiyor. Ne istediğini kendisi de bilmiyor olabilir.”
Min-jae güldü.
“Bence o, her şeyi bildiğini sanıyor.”
Do-yun kardeşlerine baktı.
“Onu küçümsemeyin. Birisi onu yönlendiriyorsa, bunun bir nedeni vardır.”
Tae-yul, üç prensin kendisiyle görüşmek istemediğini duyunca daha da sinirlendi.
Onları büyük salonda gördüğünde yanlarına gitti.
“Biraz konuşmamız gerekiyor.”
Do-yun durdu.
“Ne hakkında?”
“Eski kayıtlarla ilgili. Görevliler ne yapacaklarını şaşırmış durumda.”
Min-jae ona döndü.
“Onların kafasını karıştıran biz değiliz.”
Tae-yul kaşlarını çattı.
“Ben de bu sarayın bir üyesiyim. Araştırmadan haberdar olmak istemem neden bu kadar rahatsız edici?”
Ji-hwan cevap verdi.
“Haberdar olmanda sorun yok. Ancak kralın verdiği emri değiştirmeye çalışamazsın.”
“Ben kimsenin emrini değiştirmedim.”
Do-yun sakin bir sesle konuştu.
“O hâlde görevlilere neden yeni talimatlar veriyorsun?”
Tae-yul bir an sustu.
“Kraliçenin isteğini yerine getiriyorum.”
Min-jae başını iki yana salladı.
“Bu konuyu kraliçeyle aranızda çözmelisin. Bizim işimiz geçmişte ne olduğunu öğrenmek.”
Üç prens yollarına devam