1. Bölüm - Gidenlerin Ardından
Yağmur, şehrin üzerine ağır ağır yağıyordu.
Emir, otobüs durağında tek başına oturmuş, elindeki eski mektuba bakıyordu. Kâğıdın kenarları yıpranmış, mürekkebi yer yer dağılmıştı. Ama bazı cümleler vardı ki, üzerinden yıllar geçse bile insanın zihninden silinmiyordu.
“Beni arama.”
Mektubun son cümlesi buydu.
Emir o gün, yani bundan tam beş yıl önce, hayatındaki en değerli insanı kaybetmişti.
Leyla.
Onu son gördüğünde yağmur yine böyle yağıyordu.
Leyla hiçbir açıklama yapmadan gitmişti. Ardında yalnızca birkaç eşya, yarım kalmış cümleler ve bu mektubu bırakmıştı.
Emir yıllarca nedenini düşündü.
Kendini suçladı.
Onu suçladı.
Hayatı suçladı.
Sonunda hiçbir cevap bulamayınca, unutmaya karar verdi.
Ama bazı insanlar unutulmazdı.
Sadece hayatının başka bir köşesine saklanırdı.
Emir ayağa kalktı. Mektubu cebine koydu.
Tam yürümeye başlayacağı sırada telefonuna bir mesaj geldi.
Bilinmeyen bir numaraydı.
Mesaj yalnızca üç kelimeden oluşuyordu:
“Leyla geri döndü.”
Emir'in nefesi kesildi.
Beş yıl sonra...
Leyla geri dönmüştü.
Yorumlar
- Azad Yiğit: Hiçbir anı geride kalmaz
- Ahucannn: yağmur yüzünden unutmuştum o günü keşke anılar geride kalsa
- Azad Yiğit: Bakalım ne zamana kadar taşımayı sürdürecek
- Hatice Çetin: emir mutlaka mektubu bir kenara bırakmalı geçmişle bu şekilde yaşayamaz
- vulkanx tt: leyla geri döndü ama sen değişmedin mi hala her şeyi düşünerek yaşıyorsun
- Cihan Palabıyık: emir bilinmeyen numaranın ne olacağını merak etmemeliydin
- Azad Yiğit: 🤫🤫🤫
- Tarık Duman: O mesajdan sonra her şey canlanacak ama dikkatli ol
- Azad Yiğit: Emir sadece böyle bir ayrılık beklemiyordu
- Ayla Sancak: emir kendini suçlamaktan vazgeçmeli leyla kendi seçimini yaptı sonuçta
- Vildan Sarıyer: @azadygtt sağol
- Azad Yiğit: @sariyer_vil teşekkür ederim iyi okumalar