3. Bölüm - Sandık
Anahtar, evin arka odasındaki eski ahşap sandığa aitti.
Emir kapağı açtığında yıllardır saklanan fotoğraflar, mektuplar ve birkaç eski eşya ortaya çıktı.
En altta ise siyah bir zarf vardı.
Üzerinde Emir'in adı yazıyordu.
“Bunu ben yazmadım,” dedi Leyla.
Emir zarfı açtı.
İçinden tek sayfalık bir mektup çıktı.
“Emir,
Leyla'nın sana gerçeği söylemesine izin verme.
Çünkü öğrendiğinde onu affetmeyeceksin.”
Emir'in kaşları çatıldı.
“Bunu kim yazmış?”
Leyla başını salladı.
“Bilmiyorum.”
“Peki neden beş yıl önce gitmiştin?”
Leyla sessiz kaldı.
Emir sesini yükseltti.
“Bunca yıl bunun cevabını bekledim!”
Leyla'nın gözlerinden yaş süzüldü.
“Çünkü baban beni tehdit etti.”
Emir donup kaldı.
“Babam mı?”
Leyla başını salladı.
“Bana senden uzak durmamı söyledi. Eğer gitmezsem sana zarar vereceğini söyledi.”
Emir geriye doğru bir adım attı.
“Babam bunu neden yapsın?”
Leyla cevap veremeden evin dışından bir ses geldi.
Kapı sertçe çalındı.
İkisi de sustu.
Bir kez daha çalındı.
Sonra dışarıdan bir adamın sesi duyuldu:
“Leyla... Hâlâ bazı şeyleri saklıyorsun.”