Giriș

“Hayır baba, senin pisliğini temizlemek için o adamla evlenmeyeceğim.” Babam sinirle içtiği viski bardağını yere fırlattı. Bir ok gibi siyah gözleri beni bulurken yutkundum. Hızla ayağa kalkıp parmağını bana doğru savurdu. “Bana karşı mı geliyorsun?”

Korkmuş bir şekilde bir adım geri çekildim. “Baba o adam iyi bir adam değil ve ben , ben yapamam” Beklemediğim bir anda kahkahayı bastı. İğrenç suratının ortasına yumruğumu geçirmek istiyordum. “Senin beş para etmez ruhum benim canımdan önemli mi? Ayrıca daha ne istiyorsun? Adam zengin, tanınmış ve güçlü bir adam” Sözleri kalbimi dağlarken annem aklıma geldi. Annem ölmeseydi babam bana bunları yapamazdı, değil mi?

“Baba adam mafya, anlıyor musun? Birgün beni bir köşede ölmüş bulma ihtimalin çok yüksek.” Tekrar o iğrenç kahkahası kulaklarımda yankılandı. “Ben öleceğime sen geber.” Omuzlarım çökerken gözlerim dolmuştu. Benden nefret ediyor ve ölmemi istiyordu. Onun için bir ölüm kalım takasıydım. Beni kendi canıyla takas etmişt beni, satmıştı.

“İstemiyorum” diye bağırdığım an yüzüme inen bir tokatla yere düştüm. O kadar şiddetli vurmuştu ki ayakta kalamamıştım. Elimi yüzüme götürüp yüzümde tuttum. Bakışlarımı ona çevirirken bir anda üstüme saldırıp bana vurmaya başlamıştı. “Baba, yapma nolur.” Kollarımı yüzüme vurmaması için siper ediyordum. “Baba.” “Evleneceksin şeytanın dölü. Evleneceksin, duydun mu beni?” Bir anda saçlarımı tutup kafamı yere vurdurmuştu. Bir, öyle bir yere vurmuştu bir anda hislerim kapanmıştı.

İki, saçlarımdan geri kaldırıp tekrar vurduğunda artık duymuyordum

Üç, gözlerim kapanmış siyahın içinde kaybolmuştum.

Beni koşulsuz kabul edecek olan tek şey karanlıktı.