# 🐺 BÖLÜM 18 — ÜÇÜNCÜ GÖLGE
🐺 KURTDAM AKADEMİSİ: LANETLİ SIR
# 🐺 BÖLÜM 18 — ÜÇÜNCÜ GÖLGE
**“Artık saklanacak yeriniz yok.”**
Ses kesildi.
Koridor hâlâ karanlıktı.
Kimse konuşmuyordu.
Sadece nefes alışlarımız duyuluyordu.
“Erian…”
Sesim istemeden titredi.
“Buradayım.”
Elimi tuttu.
“Kimse tek başına hareket etmeyecek.”
Kael telefonunun ışığını açtı.
Işık birkaç kez yanıp söndü. Sonunda koridor yeniden aydınlandı.
Kapının önü boştu.
Siyah tüy hâlâ taş zeminde duruyordu.
Nikolai eğilip tüyü almak istedi.
“Buna dokunma,” dedi Erian.
Nikolai elini geri çekti.
“Neden?”
“Çünkü ne olduğunu bilmiyoruz.”
Kael tüyü gösterdi.
“Aras’ın işareti değil dedin.”
“Evet.”
“Peki kimin?”
Erian cevap vermedi.
Bir süre tüyü inceledi.
Ben kolyeme baktım.
Sıcaklığı hâlâ geçmemişti.
“Bir şey var.”
Nikolai hemen bana döndü.
“Nerede?”
“Kapının içinde.”
Hepimiz yeniden kapıya baktık.
Kapı hâlâ aralıktı.
İçerisi karanlıktı. Fakat duvarın üzerinde ince bir çizgi dikkatimi çekti.
“Şurada.”
Kael telefonunun ışığını duvara tuttu.
Taşın üzerinde üç sembol belirdi.
Bir kurt başı.
Bir kan damlası.
Ve ortasında boşluk bulunan bir daire.
Erian yaklaşıp sembollere baktı.
“Bunu daha önce görmedim.”
Nikolai ona döndü.
“Emin misin?”
“Evet.”
Kael parmaklarını taşın üzerinde gezdirdi.
Bir noktaya bastığında içeriden hafif bir ses geldi.
**Tık.**
Kael hemen elini çekti.
Duvarın bir kısmı birkaç santim içeri girmişti.
“Bu da ne?”
Erian duvara yaklaştı.
“Gizli bir mekanizma.”
Nikolai kapıya baktı.
“Burada başka bir geçit mi var?”
Kael duvarı biraz daha itti.
Taş ağır ağır yana kaydı.
Arkasında dar bir koridor ortaya çıktı.
Kimse bir şey söylemedi.
Ben öne doğru bir adım attım.
Koridorun sonunda küçük bir oda görünüyordu.
Odanın içinde yalnızca bir masa vardı.
Masanın üzerinde eski bir kutu duruyordu.
Kutuyu görür görmez durdum.
“Ben bunu biliyorum.”
Erian bana baktı.
“Neyi?”
“Kutuyu.”
Nikolai hemen önüme geçti.
“Yaklaşma.”
“Çocukken görmüştüm.”
Erian’ın sesi ciddileşti.
“Nerede?”
Gözlerimi kutudan ayıramıyordum.
“Aras’ın yanındaydı.”
Kael kutuya baktı.
“Fotoğraftaki odada mı?”
Başımı salladım.
“Evet.”
Tam o anda kutunun kapağı kendi kendine açıldı.
**Çıt.**
İçinden eski bir kâğıt çıktı.
Kâğıt yere düştü.
Nikolai eğilmek üzereyken durdu.
“Kimse dokunmasın.”
Kâğıt kendi kendine açıldı.
Üzerinde tek bir cümle vardı:
**“Üçüncü gölge hâlâ aranızda.”**
Kael kâğıda baktı.
“Üçüncü gölge…”
Erian hiçbir şey söylemedi.
Nikolai ona döndü.
“Ne demek bu?”
Erian gözlerini kâğıttan ayırmadı.
“Bilmiyorum.”
“Erian.”
“Gerçekten bilmiyorum.”
İçimde kötü bir his oluştu.
Kâğıdın altında başka bir işaret fark ettim.
Üç çizgi.
Altında ise tek bir harf vardı.
**A.**
Kolyem bir anda buz gibi oldu.
İçimdeki ses bu kez çok net konuştu.
**“O burada.”**
Başımı kaldırdım.
“Kim?”
Cevap gelmedi.
Koridorun sonunda bir gölge belirdi.
Bir anlığına.
Sonra kayboldu.
Kael hemen oraya koştu.
“Kim var?”
Koridor yine boştu.
Nikolai arkasından geldi.
“Bir şey gördün mü?”
“Evet.”
“Ne gördün?”
Kael başını iki yana salladı.
“Bilmiyorum.”
Ben kapının yanındaki siyah tüye baktım.
Ama tüy yoktu.
Az önce oradaydı.
Şimdi taş zeminde hiçbir şey kalmamıştı.
Erian yanıma geldi.
“Biri bizi buraya getirdi.”
Nikolai ona baktı.
“Ve şimdi bizi izliyor.”
Tam o anda odanın içinden bir ses geldi.
**Tak.**
Hepimiz aynı anda döndük.
Kutunun kapağında yeni bir yazı belirmişti.
Bu kez tek bir cümle vardı.
**“Aras’a güvenme.”**
Yorumlar
- Elif İlhan: erian daha dikkatli olmalısın Bu durum hiç iyi gözükmüyor
- Aslı Zorlu: nikolai durumda hemen bir çıktı ama kaçacak bir yerimiz yok
- Fulya Büyük: Kapıdan gelen karanlık içimi ürpertiyle dolduruyor
- Recep Karaca: Kutu açılırken ben de bir şeyler oldu gibi hissettim
- Ahmet: Sesin titremesi beni gerdi Saklanmak zorunda olduğunuzu unutma
- Selin Pınar: arasa güvenmemelisin dikkatli olun!