## 🐺 BÖLÜM 19 — GÜVENME
🐺 KURTDAM AKADEMİSİ: LANETLİ SIR
# 🐺 BÖLÜM 19 — GÜVENME
**“Aras’a güvenme.”**
Kutunun üzerindeki yazıya bakıyordum.
Kimse konuşmadı.
“Bu ne demek?”
Erian kutuya yaklaştı.
“Bilmiyorum.”
Kael hemen ona döndü.
“Aras hakkında ne biliyorsan anlat.”
Erian başını kaldırdı.
“Kael…”
“Ne?”
“Şimdi sırası değil.”
Kael kısa bir kahkaha attı.
“Ne zaman sırası gelecek?”
Nikolai araya girdi.
“Kael, sakin ol.”
“Nasıl sakin olayım?”
Kael eliyle kutuyu gösterdi.
“On yedi yıldır aynı şeyi yapıyoruz. Bir şey çıkıyor, Erian ‘bilmiyorum’ diyor. Sonra başka bir şey çıkıyor, yine ‘bilmiyorum’.”
Erian cevap vermedi.
Ben ikisine baktım.
“Gerçekten bilmiyor musun?”
Erian gözlerini bana çevirdi.
“Her şeyi bilmiyorum, Alisa.”
“Peki bildiklerin ne?”
Bu kez hemen cevap vermedi.
Sonunda konuştu.
“Aras seni korumaya çalışıyordu.”
“Kimden?”
Erian sustu.
Kael hemen araya girdi.
“İşte mesele bu.”
Nikolai ona baktı.
“Kael.”
“Hayır. Artık saklamanın anlamı yok.”
Kael Erian’a döndü.
“Aras kaybolduğu gece sen oradaydın.”
“Evet.”
“Ne gördün?”
Erian gözlerini yere indirdi.
“Her şeyi görmedim.”
“Peki ne gördün?”
“Aras seni götürüyordu.”
Bir an konuşamadım.
“Beni nereye?”
“Güvenli bir yere.”
“Sonra?”
Erian’ın sesi alçaldı.
“Sonra seni bulduk.”
“Aras yoktu.”
“Evet.”
“Ve siz bana hiçbir şey anlatmadınız.”
Erian bana baktı.
“O zaman çok küçüktün.”
“Şimdi de hiçbir şey bilmiyorum.”
Erian cevap vermedi.
Tam o sırada kolyem ısındı.
Elimi boynuma götürdüm.
Kutunun üzerindeki yazı yavaş yavaş silinmeye başladı.
Hepimiz kutuya baktık.
**Aras’a güvenme.**
Harfler birer birer kayboldu.
Ardından kapağın üzerinde yeni bir cümle belirdi.
**“Çünkü o seni korumadı.”**
İçimden bir şey koptu sanki.
“Hayır.”
Erian bana baktı.
“Alisa?”
“Bu doğru değil.”
“Nereden biliyorsun?”
Bilmiyordum.
Ama içimde bir şey buna karşı çıkıyordu.
Gözlerimi kapattım.
Bir görüntü belirdi.
Aras karşımdaydı.
Elinde aynı kutu vardı.
Ben küçüktüm.
Aras diz çökmüş, gözlerimin içine bakıyordu.
“Beni unutursan daha güvende olursun.”
Görüntü bir anda kayboldu.
Gözlerimi açtığımda Nikolai yanımdaydı.
“Ne gördün?”
Bir süre konuşamadım.
Sonra Aras’ın yüzünü hatırladım.
“Aras beni korumaya çalışıyordu.”
Erian bir adım yaklaştı.
“Ne gördün?”
“Bir anı.”
“Ne söyledi?”
Başımı salladım.
“Tam hatırlamıyorum.”
Kael kutuya baktı.
“Demek biri onun hakkında yalan söylüyor.”
“Belki,” dedi Erian.
Tam o sırada duvarın içinden bir ses geldi.
**“Hatırlayacaksın.”**
Hepimiz aynı anda duvara döndük.
Hiçbir şey yoktu.
Sadece taş duvar.
Sonra Nikolai’nin sesi geldi.
“Alisa…”
Kutuyu gösteriyordu.
Kapağın üzerinde yeni bir kelime vardı.
**“Yakında.”**
Bu kez kimse konuşmadı.
Çünkü hepimiz aynı şeyi düşünüyorduk.
Biri, bizden önce gerçeği biliyordu.
Yorumlar
- Gülay: kael bu adamın gerçekten güvenilmeyecek biri olduğunu anlamalı
- Ayla Başar: O yazının peşinden gitmek şart asla unuttuğunu sanma
- Derya Ergin: Başka biri bu kadar saklanmamalı arasa ne olurdu söyleyin artık