Keşfet

geçmişin izi

🐺 KURTDAM AKADEMİSİ: LANETLİ SIR

Gece çoktan ilerlemişti.

Alisa odasına gittikten sonra Nikolai, Kael, Erian ve Nicolas arşivin arka tarafındaki küçük odaya geçti.

Kapı kapanır kapanmaz Kael konuştu.

“Artık konuşmamız lazım.”

Nikolai ona baktı.

“Ne hakkında?”

Kael kaşlarını kaldırdı.

“Cidden mi?”

Erian hemen araya girdi.

“Sesini biraz alçalt.”

“Alisa üçüncü kapıyı açtı, Erian.”

“Biliyorum.”

“Aras’ın kolyesi onda.”

“Biliyorum.”

“Geçmişinden görüntüler görüyor.”

Nikolai kaşlarını çattı.

“Kael.”

“Ne?”

“Bağırmanın bir faydası yok.”

Kael derin bir nefes aldı.

“Tamam. Ama artık bunu daha fazla saklayamayız.”

Erian masaya oturdu.

“Ben de aynı şeyi düşünüyorum.”

Nikolai eski dosyaya baktı.

“On yedi yıl önce olanları mı?”

Kael’in yüzündeki ifade değişti.

“Evet.”

Erian dosyayı açtı.

İçinden eski bir fotoğraf çıkardı.

Aras.

Erian.

Nikolai.

Kael.

Fotoğrafın biraz ilerisinde küçük bir kız vardı.

Alisa.

Kael fotoğrafı eline aldı.

“Bunu hatırlıyor musunuz?”

Nicolas fotoğrafa baktı.

“Nasıl unutabiliriz?”

Kael başını eğdi.

“Ben unutmak istedim.”

Nikolai ona baktı.

“Ben de.”

Kael fotoğrafı masaya bıraktı.

“O gece Güney Kulesi’ne gitmemeliydik.”

Erian sessizce cevap verdi.

“Biliyorum.”

“Aras bizi dinlemedi.”

“Aras hiçbir zaman dinlemezdi.”

Nikolai’nin yüzünde kısa bir gülümseme oluştu.

“Doğru.”

Gülümseme hemen kayboldu.

Kael tekrar fotoğrafa baktı.

“Peki Alisa neden oradaydı?”

Kimse cevap vermedi.

Kael başını kaldırdı.

“Bunu hepimiz merak ediyoruz.”

Erian yavaşça konuştu.

“Aras onu götürmüştü.”

“Biliyorum. Ama neden?”

Nikolai sandalyesine yaslandı.

“Aras bize bir şey söylemişti.”

Kael hemen ona döndü.

“Ne?”

Nikolai düşündü.

“Tam olarak hatırlamıyorum.”

Kael şaşkın şaşkın baktı.

“Sen mi hatırlamıyorsun?”

“On yedi yıl oldu, Kael.”

Erian araya girdi.

“Ben bir kısmını hatırlıyorum.”

“Ne kısmını?”

Erian birkaç saniye sustu.

Sonra konuştu.

“‘Kapı açılırsa Alisa’yı buradan çıkarın.’ demişti.”

Nicolas’ın kaşları çatıldı.

“Hangi kapı?”

Erian başını iki yana salladı.

“Bilmiyorum.”

Kael ellerini masaya koydu.

“Yıllardır aynı yerde dönüp duruyoruz.”

“Çünkü hâlâ cevabını bilmiyoruz.”

Kael sustu.

Nikolai masadaki fotoğrafı tekrar eline aldı.

“Aras kaybolduğu gece Alisa’yı bize bıraktı.”

Nicolas ona baktı.

“Sonra?”

“Onu oradan çıkardık.”

“Aras neredeydi?”

“Yoktu.”

Kael gözlerini yere indirdi.

“Ve bir daha da gelmedi.”

Erian dosyanın içinden eski bir kâğıt çıkardı.

“Bunu da o gece bulmuştuk.”

Kâğıdı masaya koydu.

Üzerindeki sembol hâlâ belirgindi.

Daire.

Üç çizgi.

Ortada küçük bir kurt başı.

Kael sembole baktı.

“Alisa’nın kolyesindekiyle aynı.”

“Evet.”

Nikolai kâğıttan gözlerini ayırmadan konuştu.

“Ve şimdi yine ortaya çıktı.”

Nicolas ona baktı.

“Bu yüzden mi onu sürekli gözünün önünde tutuyorsun?”

Nikolai cevap vermedi.

Kael hafifçe başını salladı.

“Ben nedenini biliyorum.”

Nikolai ona baktı.

“Kael.”

“Ne? Doğru.”

Erian da Nikolai’ye baktı.

“Aras’a verdiğimiz söz yüzünden.”

Nikolai gözlerini kapattı.

“Ben o sözü unutmadım.”

Kael’in sesi yumuşadı.

“Biz de unutmadık.”

Odadaki sessizlik birkaç saniye sürdü.

Nicolas sessizliği bozdu.

“Peki şimdi ne yapacağız?”

Nikolai fotoğrafı masaya bıraktı.

“Alisa’yı koruyacağız.”

Kael başını salladı.

“Bunu zaten yapıyoruz.”

“Bu kez daha dikkatli olacağız.”

Erian Nikolai’ye baktı.

“Çünkü üçüncü kapı açıldı.”

Nikolai cevap vermedi.

Tam o sırada kapının dışından hafif bir ses geldi.

Tak.

Kael başını kapıya çevirdi.

“Duydunuz mu?”

Nikolai hemen ayağa kalktı.

“Bekle.”

Kapının altından ince bir sis içeri süzüldü.

Yavaş yavaş odanın içine yayıldı.

Nicolas geri çekildi.

“Bu sis…”

Erian’ın yüzü gerildi.

“Buraya nasıl girdi?”

Sis masanın önünde durdu.

Ardından küçük, siyah bir tüy yere düştü.

Kael’in yüzü değişti.

“Yine mi?”

Nikolai tüyü yerden aldı.

Avucunda sıktı.

“Bu tesadüf değil.”

Erian ayağa kalktı.

“Aras mı?”

Nikolai başını iki yana salladı.

“Bilmiyorum.”

Koridordan gelen sesler bu kez daha yakındı.

Nikolai kapıya doğru yürüdü.

Tam elini kapı koluna uzatırken durdu.

“Alisa odasında.”

Kael ona baktı.

“Evet.”

Nikolai’nin yüzü sertleşti.

“Kim gelmiş olursa olsun, ona yaklaşmasına izin vermeyeceğim.”

Yorumlar

  • Ece Oral: kael sen hiç düşünmeden harekete geçmiyorsun artık ne yapman gerektiğini bilmen gerek çok geç kalma
  • Doğan Yalın: ses geldi ve her şey biraz daha heyecan verici hale geldi dikkatli olun nasıl giriyor bu sis içeri
  • Eren Ali Dağ: kesinlikle kimse ona yaklaşmasına izin vermemeli kael geceyi sorunlu yaşamaktansa en iyi şekilde geçirmeye odaklan
  • Esra Sancak: Eski sembol şimdi biraz daha anlam kazanıyor gibi sanki her şeyin merkezindeymiş gerçekten dikkat edin
  • Volkan Eryılmazlı: İster istemez merak içindeyiz aras için bir hilal yaratmaya çalışıyorsunuz ama yanlıştasınız bu güven vermiyor
  • Nisa Ergin: elimizde söz var ama unutmayın bu usanacağımız bir durum olmamalı her anın kıymetini bilmeli
  • Elif Pektaş: Bu konuda hemen bir fikir bile bulamadınız mı sır işte çözülmesi gereken olayı haykırıyor