3. Şiir: Eksik Takvim
Sensiz
geçen
günler,
inan
gün değil...
Önümde duran
şu eksik takvim yaprakları,
boş bir sayfa
gibi
savruluyor odamda.
Çünkü
Sen yoksun...
Sen yoksan,
sabahın
bir hükmü yok,
gecenin
rengi
zifiri karanlık.
Zaman
akıyor
güya,
insanlar
yürüyor sokaklarda.
Ama
benim için
dünya
durdu.
Senin
olmadığın
her saniye,
içimde
büyüyen
kocaman bir boşluk.
Dilim
adını
anmıyor belki,
sustum,
lâl oldum.
Ama
bu eksik şehirde,
sensiz geçen
hiçbir gün,
günden sayılmıyor...