6.Şiir: Ebedi Mühür
Ufuk çizgisine
bakarken,
seni düşünüyorum
yine,
zifiri bir karanlığın
tam ortasında.
İçimdeki ses
hiç susmuyor,
avaz avaz haykırıyor:
seni seviyorum...
Ama
bütün bu aşkın ardında,
canımı yakan
tek bir gerçek var;
beni
öylece
bırakıp gittin sevgilim.
Giderken
tüm ışıkları söndürdün,
bu kalbi
kendi yalnızlığına
mahkum ettin.
Yine de,
ne öfkem
ne de bu kırgınlığım,
yetmiyor
seni silmeye.
yeminim olsun ki,
bu dünya
dönmeyi bıraksa da
hep seni seveceğim...
Dilim
bu ayrılığa
lâl oldu belki
ama kalbime vurduğun
o edebi mühür,
benden
asla
gitmeyecek...