🕊️
Her şeyin bir bedeli vardır, fakat en çok bedeli sen ödettin bana.
Gözyaşlarımın kaç gece ettiğini biliyor musun Rayen?
Kalbimde tuz buz olan parçaları tekrardan birleştirebilir misin ki?
Yeşilin maviye sevdalanmasıydı bu... Çokça imkânsızlık var içinde.
Olmayacağını bile bile Rabb'ime ettiğim duaları biliyor musun peki?
Bilseydin... Bilseydin sana olan sevdamı, sen de âşık olurdun o toprak gözlerine.
Sen de hayat bulurdun o gülüşlerinde.
Sen de geceleri kendine haram ederdin ya da harap...
Söylesene Rayen, aniden attığın bakışlar kaç geceye harp?
Ne uyku kaldı ne de ilaç...
Günah diye sana bakmamaya çalıştığımı,
Zar zor dayandığımı biliyor musun sen?
Hayallerimi seninle süslediğimi,
Senden vazgeçmeye çalıştığımı
Ama günden güne sensiz olamayacağımı...
Bunu fark ettiğimde yüreğimde baş kaldıran çaresizliği biliyor musun?
Herkes sana bakmaya doyamazken,
Sana bakmaya bile kıyamadığımı biliyor musun?
Başka birini sevdiğini öğrendiğimde,
O yutkunuşumun en son ölen biri için olduğunu biliyor musun, Rayen?
Biliyor musun gecenin gündüze yenildiğini?
Denizin de çimene...
Gördün mü ki sen hiç balığın susuz yaşayabildiğini?
Nefes almak deyince bile aklıma senin geldiğinden haberin var mı?
Ya da kalbimdeki yerinden?
Sonra... Sonra sana “nasibim” diyemeyecek kadar biçare olduğumu,
Ellerini değil, gözlerini ve yüreğini istediğimi biliyor musun?
Benim için dua gibi olduğundan,
Tüm zorluklarin içinde yüreğime huzur verdiğinden haberin oldu mu?
Kuşlar da mı söylemedi yoksa sana?
Oysa söyleseler bile sen dinlemezdin, değil mi?
Tıpkı bana bakıp beni göremediğin gibi, beni görsen de hissedemediğin gibi...
Sen kalbime en zor gelensin de.
Kalbimin katili yerine sahibi olmanı ne çok isterdim oysa...
Yürek denen şey sende herkese var olan,
Ancak bir bana olmayandı işte.
Anladım ben, anladım bu sevdadan geçit yok.
Hani Allah, nasip etmeyeceği şeyi hayal ettirmezdi Rayen?
Hani aşk emek isterdi?
Sabrımın en büyük emeğim olduğunu biliyor musun?
Gözyaşlarımın en büyük şahidim olduğunu,
Senin için döktüğüm gözyaşlarını biliyor musun?
Seni sürekli dualarıma emanet ettiğimi...
Hasretinin beni nasıl kahrettiğini biliyor musun?
Sen belki seni sevdiğimi bilmeyeceksin.
Ben de hiç söylemeyeceğim sanırım...
Ama bekleyeceğim, Rayen.
Dualar edeceğim, gelmeni isteyeceğim.
Yazıp yazıp duracağım seni sayfalarca.
Satırlara akıtacağım...
Ben sevgilim olmanı da istemedim ki hiç.
Olacaksan nasibim ol, istedim sadece.
Çünkü seni kendimden bile sakındım ben.
İlk ve son kez böylesine âşık olduğumu biliyor musun?
Dua gibi huzur verirken bana,
“Ya imtihansa?” diye düşündüğümde sensin.
Bir insan nasıl hem huzurlu hissettirip
Hem de can yakabilir ki?
Seni başkasıyla düşünürken kaynayan yarama tuz bastığımı, canımın acısını biliyor musun?
Sadece, olur da bir gün gelirsin diye umut etmekten geri duramadığımı bildin mi?
Gözlerime baktığında gözbebeklerinin büyüdüğünü görmek istediğimi?
Sırf şu umut ve zaman denen şeye tutunduğumu biliyor musun sen?
Uçan kuştan bile medet umduğumu biliyor musun?
Yorumlar
- BÎ Hemtâ: olunur
- Aslı Kılıç: Ne garip bir sevda bu ya aşık olunmaz böyle
- BÎ Hemtâ: hissetmek iyidir
- BÎ Hemtâ: teşekürler 🫠
- Can Kaan Odabaş: Çok duygusal yazılmış sayfalara yansıtmış gerçekten
- BÎ Hemtâ: hissetmene sevindim
- Deniz Deveci: Kalp acısını hissettim resmen
- BÎ Hemtâ: şiir işte pek mutluluk aramamak gerek 🫂
- Yaman Kurtuluş: her cümlede başka bir acı var gibi
- BÎ Hemtâ: iyide bu şiir 😂
- Poyraz Pekün: Harika bölümdü eline sağlık devamını okuyacağım
- BÎ Hemtâ: aynen