Keşfet

30. BÖLÜM — ESKİ BİR FOTOĞRAF

Meleklerin Yalanı.

30. BÖLÜM — ESKİ BİR FOTOĞRAF

Eve geldiğimde telefonumu masanın üzerine bıraktım.

Bilinmeyen numaradan gelen mesaj hâlâ aklımdaydı.

"Bazı şeyleri sorgulamaya başlaman güzel."

Bunu yazan kişi kimdi?

Geçmişimi nereden biliyordu?

Ve neden sürekli bana bir şeyler hatırlatmaya çalışıyordu?

Telefonu tekrar elime aldım.

Numarayı aramayı düşündüm.

Ama vazgeçtim.

Ne söyleyeceğimi bile bilmiyordum.

Telefonu bırakıp odanın köşesindeki eski kutuya baktım.

Çocukluğumdan kalan eşyaların olduğu kutuydu.

Daha önce hiç açmamıştım.

Merakıma yenilip kutuyu yanıma çektim.

İçinden eski fotoğraflar, birkaç mektup ve küçük eşyalar çıktı.

Fotoğraflara tek tek bakmaya başladım.

Çocukluğum...

Annem...

Babam...

Abim...

Bir fotoğrafta hepimiz birlikteydik.

Fotoğrafı elime aldım.

Gülümsediğim bir fotoğraftı.

O kadar eskiydi ki bazı şeyleri hatırlamakta zorlanıyordum.

Fotoğrafı çevirip arkasına baktım.

Sadece bir tarih yazıyordu.

Fotoğrafı tekrar önüme çevirdim.

Tam kutuya koyacakken arka tarafta, biraz uzakta duran birini fark ettim.

Fotoğrafa tekrar baktım.

Tanıdık gelmişti.

Ama kim olduğunu çıkaramadım.

"Kim bu?"

Kendi kendime mırıldandım.

Fotoğrafı biraz daha yaklaştırdım.

Yüzü tam belli değildi.

Bir süre baktıktan sonra omuz silktim.

"Boş ver."

Fotoğrafı diğerlerinin yanına koydum.

Sonra başka bir fotoğraf aldım.

Bu kez ben ve Yiğit vardık.

İkimiz de daha gençtik.

Fotoğrafa bakınca istemsizce durdum.

Yiğit'in yüzüne baktım.

Bir süre hiçbir şey söylemedim.

Son zamanlarda yaşananlardan sonra onunla ilgili düşünmek bile canımı sıkıyordu.

Fotoğrafı çevirdim.

Arkasında kısa bir not vardı.

"Bazı şeyler zamanı gelince anlaşılır."

Kaşlarımı çattım.

Bu notu kim yazmıştı?

Hatırlamıyordum.

Fotoğrafı tekrar önüme koydum.

Bir süre Yiğit'e baktım.

Sonra ilk fotoğraftaki kişiyi hatırladım.

Fotoğrafı tekrar elime aldım.

Ama bu kez de emin olamadım.

Belki de sadece benzetmiştim.

Telefonum titredi.

İrkilerek ekrana baktım.

Bilinmeyen numaradan yeni bir mesaj gelmişti.

"Geçmişine bakman iyi."

Bir süre ekrana baktım.

Ardından ikinci mesaj geldi.

"Ama her gördüğüne hemen inanma."

Kaşlarımı çattım.

Telefonu masaya bıraktım.

Bu kişi ne biliyordu?

Neden sürekli geçmişimi kurcalıyordu?

Fotoğraflara tekrar baktım.

Bir şeyler vardı ama ne olduğunu çıkaramıyordum.

Kutuyu kapattım.

Yiğit'in olduğu fotoğrafı ise masanın üzerinde bıraktım.

Neden bıraktığımı ben de bilmiyordum.

Sadece o fotoğrafa tekrar bakmak istiyordum.

Belki de gözümden kaçan bir şey vardı.

Yorumlar

  • Kırık Cümleler: yiğit ile alakalı düşünmeden geçmesen iyi olurdu
  • Kaan Duman: Bunun altındaki sır neydi merak içindeyim
  • ERDOĞAN: Geçmişi merak etmen normal ama dikkatli ol bence
  • Zeynep Avcı: kesinlikle o kutuyu açmamalıydın ne olurdu ki