33. BÖLÜM — KIZLAR İZ PEŞİNDE
33. BÖLÜM — KIZLAR İZ PEŞİNDE
Antrenman boyunca aklım hâlâ sabah konuştuklarımızdaydı.
Azra ile Lara da çok konuşmadı.
İkisi de söylediklerimi düşünüyordu.
Ben ise topa odaklanmaya çalışıyordum ama pek başarılı olduğum söylenemezdi.
Bir ara top ayağımdan açıldı.
Lara hemen seslendi.
"Umut, top!"
Topu almak için koştum.
"Tamam, gördüm."
Lara gülerek başını salladı.
"Sen bugün hiç burada değilsin."
"Farkındayım."
Azra yanımıza geldi.
"Antrenmandan sonra konuşuruz."
Başımı salladım.
"Tamam."
Antrenman bittiğinde kızlar soyunma odasına geçerken Azra bana baktı.
"Sen de gelsene."
"Tamam."
Üçümüz kenardaki banka oturduk.
Lara çantasından telefonunu çıkardı.
"Şimdi nereden başlayacağız?"
Bir an düşündüm.
"Ben bilmiyorum."
Azra hemen konuştu.
"Önce elimizde ne var, ona bakalım."
Lara başını salladı.
"Tamam."
Azra parmaklarıyla saymaya başladı.
"Bir: Bilinmeyen numara."
Sonra bana baktı.
"İki: Gazetede senin ölüm haberin."
Lara devam etti.
"Üç: Eski fotoğraflar."
Azra tekrar bana baktı.
"Dört: Yiğit'in olduğu fotoğraf."
Ben de ekledim:
"Bir de fotoğrafın arkasındaki not."
Lara telefonu masanın üzerine bıraktı.
"Tamam. Bence fotoğraftan başlayalım."
"Hangisinden?"
"Yiğit'in olduğu."
Çantamı açıp fotoğrafı çıkardım.
Bir süre üçümüz de fotoğrafa baktık.
Lara fotoğrafı eline aldı.
"Bu bayağı eski."
"Evet."
"Sen kaç yaşındaydın burada?"
"On iki ya da on üç."
Lara fotoğrafı biraz daha yaklaştırdı.
"Yiğit de burada."
"Evet."
Azra fotoğrafın arkasını çevirdi.
"Not hâlâ burada mı?"
"Evet."
Fotoğrafı çevirdik.
Yazı hâlâ aynıydı.
"Bazı şeylerin zamanı gelince anlaşılır."
Lara kaşlarını çattı.
"Bu yazıyı tanıyor musun?"
"Hayır."
"Annenin ya da babanın yazısı olabilir mi?"
Bir an düşündüm.
"Sanmıyorum."
"Nasıl emin olabiliyorsun?"
"İkisinin de yazısını biliyorum."
Azra fotoğrafı tekrar aldı.
"Başka fotoğraflarda da böyle bir şey var mı?"
"Hatırlamıyorum."
Lara ayağa kalktı.
"O zaman eski kutuya tekrar bakacağız."
"Şimdi mi?"
"Evet."
Azra güldü.
"Lara, kız daha yeni antrenmandan çıktı."
"Ben de yoruldum ama merak ediyorum."
Ben de istemeden güldüm.
"Tamam. Eve gidince bakarız."
Lara başını salladı.
"Üçümüz birlikte."
Azra da onayladı.
"Olur."
Tam çıkacakken telefonum titredi.
Üçümüz de aynı anda telefona baktık.
Yine bilinmeyen numaraydı.
Mesajı açtım.
"Yanlış yere bakıyorsunuz."
Bir süre kimse konuşmadı.
Lara'nın yüzü değişti.
"Bu ne şimdi?"
"Bilmiyorum."
Azra telefonu elimden aldı ve mesaja baktı.
"Demek bizi izliyor."
"Öyle görünüyor."
Lara etrafa baktı.
"Burada mı?"
Azra hemen başını salladı.
"Öyle düşünme. Sadece mesaj attı."
Lara tekrar telefona baktı.
"Yanlış yere bakıyorsunuz demiş."
Fotoğrafa baktım.
"Belki gerçekten yanlış yere bakıyoruz."
Azra düşündü.
"Ya da bizi yanlış yere yönlendirmeye çalışıyor."
Lara başını salladı.
"İkisi de mümkün."
Bir süre üçümüz de sustuk.
Sonra Azra telefonu bana uzattı.
"Mesajı silme."
"Silmem."
"Numarayı da engelleme."
"Neden?"
"Belki tekrar yazar."
Başımı salladım.
"Tamam."
Lara çantasını omzuna aldı.
"Yarın fotoğraflara tekrar bakarız."
"Tamam."
Azra da ayağa kalktı.
"Ama bu sefer daha dikkatli bakacağız."
Soyunma odasından çıkarken bir kez daha telefona baktım.
Mesaj hâlâ ekrandaydı.
Yanlış yere bakıyorsunuz.
Kimin yazdığını bilmiyordum.
Ama artık Azra ve Lara da biliyordu.
En azından bu kez tek başıma düşünmeyecektim.
Eve gidince eski kutuya tekrar bakacaktık.
Belki de gözümüzden kaçan bir şey vardı.
Yorumlar
- AZRA KARADUMAN: Gerçekten belki tekrar yazar denemek için numarayı engelleme
- Selin POLAT: Unutmayalım ki o not en kritik şey olabilir
- Eylül Karaca: Bunu araştırmalısın umut sanmıyorum ki sadece bilgi paylaşsın
- Umay Vuralcan: umuduma dikkat etmelisin bu koşullarda kime güvendiğini bul
- Büşra: azra haklı olay ciddi yanlış yere bakmak kötü bir mesaj
- Aysel Maden: lara merakın bir yere kadar ama hemen yıpranmak istemezsin