34. BÖLÜM — ESKİ KUTU
34. BÖLÜM — ESKİ KUTU
Eve geldiğimde aklım hâlâ gelen mesajdaydı.
"Yanlış yere bakıyorsunuz."
Telefonumu masanın üzerine bıraktım.
Sonra eski kutuyu hatırladım.
Belki gözümüzden kaçan başka bir şey daha vardı.
Kutuyu dolabın altından çıkardım ve yere oturdum.
Kapağını açınca içinden yine bir sürü eski şey çıktı.
Fotoğraflar, birkaç mektup, okuldan kalan kâğıtlar...
Fotoğrafları tek tek elime almaya başladım.
Lara'nın söylediği şey aklımdan çıkmıyordu.
"Başka fotoğraflarda da böyle bir şey var mı?"
İlk fotoğrafa baktım.
Bir şey yoktu.
İkincisine baktım.
Onda da yoktu.
Üçüncü fotoğrafı çevirdim.
Tam geri koyacaktım ki fotoğrafın arkasında çok silik bir iz fark ettim.
Kaşlarımı çattım.
Fotoğrafı tekrar elime aldım.
Işığa doğru tuttum.
Bu kez yazının bir kısmını görebiliyordum.
İki kelime vardı.
"Eski ev."
Bir süre fotoğrafa baktım.
Hangi eski ev?
Sonra aklıma çocukken yaşadığımız ev geldi.
Fotoğrafı tekrar çevirdim ama başka bir şey yoktu.
Telefonumu aldım ve Azra'ya yazdım.
"Bir şey buldum."
Birkaç saniye sonra cevap geldi.
"Ne buldun?"
Fotoğrafın arkasını çekip gönderdim.
"Burada 'Eski ev' yazıyor."
Azra hemen cevap verdi.
"Emin misin?"
"Evet."
Bu kez Lara yazdı.
"Hangi eski ev?"
"Çocukken yaşadığımız ev olabilir."
Bir süre sonra Lara tekrar yazdı.
"Oraya gidelim mi?"
Mesaja baktım.
Açıkçası o eve gitmek pek içimden gelmiyordu.
Uzun zamandır oraya gitmemiştim.
Ama başka ne yapacağımızı da bilmiyordum.
"Yarın bakarız."
Azra hemen yazdı:
"Üçümüz gideriz."
Lara da ekledi:
"Aynen. Tek başına gitmek yok."
Telefonu masaya bıraktım.
Fotoğrafa bir kez daha baktım.
"Eski ev."
Bu yazının neden orada olduğunu bilmiyordum.
Ama en azından artık nereye bakacağımız belliydi.
Ertesi gün oraya gidecektik.
Yorumlar
- İbrahim Ergin: artık nereye bakacağımız belli ama sonuçların getireceği şeyle dikkat et @otukenkalem00
- Recep Uçar: bir kelime ne kadar çok şey anlatabilir unutma iyi gözlemle
- Zeynep Avcı: kutuyu açmadan önce aklında sadece mesaj vardı dikkat et biraz daha
- Samet Can Zengin: Ne bulacağına hiç mest olurdun keşke bir yere konusaydın
- Aslı Okur: Bu ev merakındır ama gitmeyecek olmaman korkutuyor zaten