36. BÖLÜM — FOTOĞRAFTAKİ KİŞİ
36. BÖLÜM — FOTOĞRAFTAKİ KİŞİ
Fotoğrafı cebime koydum.
Lara kapıya doğru baktı.
"Tamam, artık çıkalım."
Azra da başını salladı.
"Burada daha fazla kalmanın anlamı yok."
Üçümüz evden çıktık.
Kapıyı arkamızdan kapattığımda eski eve son kez baktım.
İçeride bulduğumuz fotoğraf hâlâ aklımdaydı.
Sokağın başına kadar sessizce yürüdük.
Sonra Lara dayanamadı.
"Fotoğrafı çıkarabilir miyiz?"
Cebimden fotoğrafı çıkardım.
Lara yanıma gelip tekrar baktı.
"Yüzü gerçekten hiç görünmüyor."
"Ben de fark edemedim."
Azra fotoğrafı eline aldı.
"Bir dakika."
Fotoğrafı biraz uzaklaştırıp baktı.
Sonra telefonunun kamerasını açtı.
"Ne yapıyorsun?"
"Yakından bakacağım."
Fotoğrafın önünü ve arkasını birkaç kez inceledi.
Ama bir şey bulamadı.
"Yok. Buradan anlaşılmıyor."
Lara fotoğrafı tekrar aldı.
"Belki fotoğraf eski olduğu için böyle çıkmıştır."
"Olabilir."
Bir süre yürümeye devam ettik.
Sonra Lara bana baktı.
"Umut, çocukken bu evde kimler yaşıyordu?"
"Biz."
"Başka?"
Bir an düşündüm.
"Hatırlamıyorum."
"Hiç mi?"
"Gerçekten hatırlamıyorum."
Azra araya girdi.
"Belki ailenden biri biliyordur."
Bu cümleyle sustum.
Ailem.
Onlara bunu sormak istemiyordum.
Lara yüzüme baktı.
"İstersen şimdi sormayalım."
Başımı salladım.
"İyi olur."
Azra da konuyu uzatmadı.
"Tamam. Eve gidince fotoğrafı tekrar inceleriz."
"Olur."
Sokağın sonunda ayrılmak üzereyken telefonum yine titredi.
Üçümüz de aynı anda telefona baktık.
Yine bilinmeyen numaraydı.
Mesajı açtım.
"Bazı insanları hatırlamaman normal."
Bir saniye sonra ikinci mesaj geldi.
"Ama bazıları seni hiç unutmadı."
Lara yüzüme baktı.
"Ne yazıyor?"
Telefonu ona uzattım.
Mesajları okudu.
"Bu kişi çocukluğunu biliyor."
Azra da ekrana baktı.
"Ve bize bir şey söylemeye çalışıyor."
Telefonu geri aldım.
Bu kez cevap yazmak istedim.
Numaraya:
"Sen kimsin?"
yazdım.
Bir süre ekrana baktım.
Sonra gönderdim.
Üçümüz de bekledik.
Cevap gelmedi.
Lara telefonuma baktı.
"Bekleyecek miyiz?"
"Biraz."
Birkaç dakika daha geçti.
Telefon sessiz kaldı.
Sonunda cebime koydum.
"Sanırım bugünlük bu kadar."
Azra başını salladı.
"Yarın yine konuşuruz."
Üçümüz vedalaşıp ayrıldık.
Ben eve doğru yürürken fotoğrafı tekrar düşündüm.
O kişi kimdi?
Ve neden onu hatırlamıyordum?
Yarın bu fotoğrafa tekrar bakacaktık.
Belki gözümüzden kaçan bir şey vardı.