39. BÖLÜM — ESKİ DEPONUN SIRRI
39. BÖLÜM — ESKİ DEPONUN SIRRI
Ertesi gün antrenmandan önce Azra ve Lara'yla buluştum.
İkisi de gelince fazla konuşmadan yürümeye başladık.
Lara bana baktı.
"Depo neredeydi?"
"Tam olarak hatırlamıyorum."
"Sen çocukken orada mıydın?"
"Evet. Ama çok küçüktüm. Sadece evin yakınında olduğunu hatırlıyorum."
Azra telefonundan eski fotoğrafı açtı.
"Şu tabelayı tekrar bulabilirsek belki yeri de çıkar."
Bir süre fotoğrafa baktık.
Sonra durdum.
"Bir dakika."
Azra ve Lara da durdu.
Etrafa baktım.
"Şu sokak bana tanıdık geliyor."
Lara etrafa baktı.
"Emin misin?"
"Tam değil."
Birkaç adım daha yürüdük.
Eski evin arka tarafına çıktığımızda etrafa baktım.
"Buradaydı."
Azra hemen sordu:
"Emin misin?"
"Galiba."
Karşımızda eski, tek katlı bir yapı vardı.
Kapısı paslanmıştı. Pencerelerin bazıları kırılmış, duvarları da iyice eskimişti.
Lara yapıya baktı.
"Gerçekten burası mı?"
"Sanırım."
Kapıya yaklaştık.
Kilit yoktu.
Lara kapıyı hafifçe itti.
Kapı gıcırdayarak açıldı.
İçerisi karanlıktı.
Azra telefonunun fenerini açtı.
"Kimse var mı?"
Cevap gelmedi.
Üçümüz yavaşça içeri girdik.
İçeride eski raflar, boş kutular ve birkaç kırık sandalye vardı.
Etrafa bakarken birden durdum.
Duvarın kenarında eski bir masa vardı.
Masanın üzerinde küçük bir kutu duruyordu.
Lara kutuyu aldı.
"Bu ne?"
"Bilmem."
Kutunun üzerinde toz vardı ama kapağı diğer eşyalara göre daha temiz görünüyordu.
Azra dikkatlice baktı.
"Birileri yakın zamanda açmış olabilir."
Yüzüne baktım.
"Belki de bizi buraya getirmek istedi."
Lara kutuyu açtı.
İçinden birkaç eski fotoğraf çıktı.
Fotoğrafları tek tek elime aldım.
Birinde eski ev vardı.
Diğerinde ise abimle birlikte bahçede duruyordum.
Fotoğrafa bakarken kaşlarımı çattım.
"Bu fotoğrafı daha önce görmedim."
Azra fotoğrafı elimden aldı.
"Arkasına bak."
Fotoğrafı çevirdim.
Arkasında sadece bir tarih yazıyordu.
Yıllar önceye ait bir tarih.
Lara fotoğrafı tekrar çevirdi.
"Burada başka bir şey var."
Fotoğrafın köşesinde küçük bir gölge görünüyordu.
Üçümüz aynı anda fotoğrafa yaklaştık.
Bir süre baktım.
"Bu... biri mi?"
Azra başını salladı.
"Tam belli değil."
Tam o sırada telefonum titredi.
Bilinmeyen numaradan yeni bir mesaj gelmişti.
Mesajı açtım.
"Sonunda doğru yere geldiniz."
Lara'nın yüzü düştü.
"Yine mi?"
Azra hemen etrafa baktı.
"Telefonu kapatma."
Mesajın altındaki ikinci cümleyi gördüm.
"Ama kutuda aradığınız şey yok."
Bir süre kimse konuşmadı.
Lara kutuya baktı.
"Bizimle resmen dalga geçiyor."
Azra başını salladı.
"Ya da bizi bir yere yönlendirmeye çalışıyor."
Fotoğraflara baktım.
Kutunun içinde ne aradığımızı bile bilmiyorduk.
Ama biri biliyordu.
Telefonu cebime koydum.
"Buradan çıkalım."
Lara itiraz etmedi.
Üçümüz dışarı çıktık.
Kapıyı kapatırken son kez depoya baktım.
Eski bina arkamızda kaldı.
Ama artık bir şeyden emindim.
Bu depoya daha önce biri gelmişti.
Ve belli ki bizden önce de bir şeyler aramıştı.
Üstelik aradığımız şeyin ne olduğunu bizden daha iyi biliyordu.