6. BÖLÜM — İKİNCİ GÜN
6. BÖLÜM — İKİNCİ GÜN
Ertesi sabah uyandığımda ilk aklıma gelen şey antrenmandı.
Dün eve döndüğümde bacaklarım ağrıyordu.
Yatağa uzandığımda bir daha kalkamayacağımı düşünmüştüm.
Ama şimdi yine hazırlanıyordum.
"Ben gerçekten bunu neden yapıyorum?"
Kendi kendime söylendim.
Sonra çantamı alıp evden çıktım.
Sahaya vardığımda Lara ve Azra çoktan gelmişti.
Azra beni görünce gülümsedi.
"Bugün de gelmişsin."
"Gelmezsem ayıp olur."
Azra güldü.
"Dün yürüyebildiğine şaşırdım."
"Ben de."
Birlikte güldük.
Lara yanımıza geldi.
"Tamam, sohbet bitti. Isınmaya başlayalım."
Başımı salladım.
Koşmaya başladık.
Dünkü kadar zorlanmadığımı fark ettim.
Yine nefes nefese kalıyordum ama en azından ne yapacağımı biraz biliyordum.
Bir süre sonra Lara yanıma geldi.
"Bugün pas çalışacağız."
"Tamam."
"Topu ayağından fazla açma."
"Tamam."
"Etrafına da bak."
"Tamam."
Lara bana baktı.
"Her şeye tamam deme."
"Ne diyeyim?"
Lara istemeden güldü.
"Başla."
Top çalışmasına geçtik.
İlk birkaç pasım fena değildi.
Sonra top yine ayağımdan açıldı.
Azra seslendi.
"Umut!"
"Ne?"
"Top yine kaçtı."
"Bu topun bana karşı bir problemi var."
Azra güldü.
"Belki de senden korkuyordur."
"Olabilir."
Topu geri aldım.
Bu kez daha dikkatli olmaya çalıştım.
Lara karşıma geçti.
"Şimdi bana pas ver."
Derin bir nefes aldım.
Topa vurdum.
Top Lara'nın ayağına değil, biraz yanına gitti.
Lara birkaç adım atıp topu aldı.
"Fena değil."
"Fena değil mi?"
"En azından bu kez çok uzağa gitmedi."
"Bu da bir gelişme."
Lara başını salladı.
"Sayılır."
Tekrar denedik.
Bu kez pasım daha düzgün gitti.
Lara topu kontrol etti.
"İşte."
Gülümsedim.
"Oldu."
"Bir kez oldu diye havaya girme."
"Tamam."
Bir süre daha çalıştık.
Bazen iyi pas verdim.
Bazen de topu yanlış yere gönderdim.
Her doğru yaptığımda biraz daha cesaretleniyordum.
Ama hâlâ ne yaptığımı tam olarak bilmiyordum.
Bir süre sonra Lara:
"Şimdi küçük bir maç yapacağız."
dedi.
Ben hemen ona baktım.
"Ben de mi?"
"Evet."
"Ben daha ikinci gündeyim."
"Biliyorum."
"Peki ya hata yaparsam?"
Lara omuz silkti.
"Yapacaksın."
"Çok rahat söyledin."
"Çünkü normal."
Sahaya girdim.
Takımdaki kızlardan biri bana baktı.
"Umarım yine topu rakibe vermezsin."
İçimden bir şey söylemek geldi.
Ama vazgeçtim.
"Elimden geleni yapacağım."
Oyun başladı.
İlk birkaç saniye ne yapacağımı anlamadım.
Herkes hareket ediyordu.
Ben de nereye gideceğimi kestirmeye çalışıyordum.
Lara uzaktan seslendi.
"Umut, biraz sağa!"
Sağa geçtim.
Sonra top bir anda önüme geldi.
Panikledim.
Ayağımı uzattım.
Topu kontrol etmeye çalışırken yine ayağımdan açıldı.
Rakip oyuncu topu aldı.
"Of..."
Lara bağırmadı.
Sadece:
"Tekrar!"
dedi.
Top yeniden bize geldi.
Bu kez biraz daha dikkatliydim.
Ayağımı uzattım.
Topu durdurabildim.
Başımı kaldırdım.
Azra'yı gördüm.
Pas vermeye çalıştım.
Top bu kez ona ulaştı.
Azra:
"İyi!"
diye seslendi.
İçim biraz rahatladı.
Ama birkaç dakika sonra yine hata yaptım.
Yanlış yerde durdum.
Lara:
"Umut, orası değil!"
diye seslendi.
"Tamam!"
Hemen yerimi değiştirdim.
Maç boyunca birkaç kez hata yaptım.
Ama birkaç doğru şey de yaptım.
En azından artık top geldiğinde ne yapacağımı düşünmeye başlamıştım.
Antrenman bittiğinde nefes nefese kalmıştım.
Çantamı alıp kenara oturdum.
Lara yanıma geldi.
"Bugün dünden daha iyiydin."
"Gerçekten mi?"
"Evet."
"Çok mu?"
Lara kısa bir süre düşündü.
"Biraz."
Güldüm.
"Onu da kabul ederim."
Azra yanımıza geldi.
"Bugün top senden daha az kaçtı."
"Bu benim için büyük başarı."
Azra güldü.
"Yavaş yavaş."
Başımı salladım.
"Yavaş yavaş."
Ayağa kalktım.
Takımdaki herkes hâlâ bana sıcak davranmıyordu.
Bunu biliyordum.
Ama artık en azından sahada ne yapmaya çalıştığımı biraz daha anlıyordum.
İki gün önce futbol hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyordum.
Şimdi de çok şey bildiğim söylenemezdi.
Ama öğrenmeye başlamıştım.
Sahadan çıkarken arkamı dönüp bir kez daha baktım.
Yarın yine gelecektim.
Bu kez biraz daha iyi olmak için.