Geçmişin İzleri...
Bu arada bu bölüm tetikleyici unsurlar barındırır. Ona göre okuyun lütfen. Ayrıca yazılıyor olması doğru olduğu anlamına gelmez benim tatlı ölülerin tamam mı? 👹
Şiddetin her türlüsü kötüdür...
...
" " Belki asla geçmiş üzerimizde bir yük bırakmaz, yükü büyüten bizleriz. İnsan bakış açısıyla kazanabilir de kaybedebidirde. İleri de gidebilir, yalpalayıp düşedebilir. Adımları sertte olabilir, hiç adım atmamışta olabilir...
Ben Melodi Sezen bu şu an ki kaçıncı yardım mektubum bilmiyorum. Şu an 12 yaşındayım, merak etme kimseden yardım dilediğim yok. Tek yardım istediğim kişi sensin. Sevgili gelecek, belki geleneyeceksin. Annem gibi bırakırsın beni. Bunu bilemem ama tek bildiğim şey senden yardım isteyebileceğim.
Zamanımız az, gel ve beni bu cehennemi dibinden kurtar . Gerekirse öl ama yine de gel ve kurtar. Ben artık dayanamıyorum...
Her gün yeni sigara izleri sönüyor sırtımda. Taşıyamadığım yükler biniyor omuzlarıma. Kimsem yok, bari sen kal yanımda.
Hatta sana bir şiir bile yazmayı düşündüm ama acıdan ellerim uyuşuyor. Tek ellerim değil, bedenim, her yerim. Halam babayla küstü. Ama bazen beni yanına alıyor biliyor musun? Onu çok seviyorum. Yaralarımı sarıyor, temizliyor, kızıyla çok güzel oyunlar oynuyoruz. Ama haftasonu oldu mu mecburen geri dört duvar arasında sıkışıp kalıyorum.
Kocası beni evden atıyor, halam dayanamadı bu halime ve bir anlaşma yaptı yoksa bu güzel aile benim yüzümden bozulacaktı. Her haftaiçi onlarda kalacağım. Hem de yatılı.
Geçen doğum günümü ilk defa beraber kutladık. Çok mutlu oldum, hatta kanatlı bir elbise bile giyindim. O kadar güzeldi ki. Ama aslında elbise yeni alınmadı, Elif in elbisesiyle hiç giyinmemişti. Etiketi bile üstündeydi, halam da bana hediye etti.
Şimdi yine dört duvar arası karanlıktayım. Yalvarırım çabuk gel, çok korkuyorum. Çabuk gel de annemize gidelim... "
Küçük kız elinde ki mektubu yatağının altına fırlattı. Biliyordu ki gelecek gelir ve onu dört duvar arasından kurtarırdı.
Baba denen adam birazdan gelirdi. Saklanmak için çalışma masasının altına girdi. Sandalyeyi önüne çekti gözükmemek için ama o da biliyordu yakalanacağını.
Baba gelir onu boğazlayarak yerde süründürür ve dökerdi. Bayılsa bile dövmeye devam ederdi. Sigara molası verirse izmariti sırtında ya da omuzlarında söndürürdü. Üstün altını iki üç kat giyinirdi, soyduramasın diye.
Aşağıdan anahtar sesi geldi. Canavar gelmişti. Yutkundu, gözlerini sıkı sıkı yumdu ve eliyle ağzını kapattı. "Nerdesin lan" Duyduğu canavar sesiyle irkildi. Görünmemektedir için dua ediyordu. Kime ettiğini o da bilmiyordu ama ediyordu işte.
Belki yaratıcıya belki kendisine belki geleceğine yalvarıyordu küçücük bedeni. Merdivenlerden adım sesleri yükseliyor ve bu Melodi yi daha çok korkutuyordu.
Küçük kızın korkudan çişi gelmişti ama daha büyük bir korku onun önüne geçiyordu. Canavar korkusu...
"Nerdeysen çık lan " Yutkundu, sanki gözlerini açsa onu görecekti. Tek bildiği şeyi odasında gezdiğiydi. En ufak bir seste canavar onu bulur ve yerdi.
İki eliyle sıkıca ağzını kapattı, kolunu biraz kaldırınca tekerlekli dönen sandalye ses çıkardı. Gözlerini açıp sandalyeye baktı ama artık sandalye değil ona dehşetle bakan canavar vardı.
Küçük kız çığlık atıp boynuna dolanan parmakların kurtulmak istedi ama olmadı. Güçsüzdü, çelimsizdi ve zayıftı.
"Benden kaçamazsın. Nerde olursan ol, seni gelir ve Ölene kadar boğazlarım. Duydun mu beni? " "
Çığlık atarak gözlerimi açtım. Resmen nefes nefeseydim. Ellerimle saçlarımı yolacağım zaman kollarımı kendine doladı. Bedenimi sarıp sarmaladı , "Ben kimim? " Dedi. "Keskin" Dedi ağlamaklı sesim.
Bu aralar normalden daha az ağlıyordum. "Ben burdayım. " Bir öpücük saçlarıma "Ben buradayım kimse sana zarar veremez" Alnıma, "Ben sana zarar vermem" Avucumun içine bir başka öpücük.
"Duydun mu? Sakinleş, sakinleş. Bana bak. " Gözlerine baktım "Burdan defolup gideceğiz. Sen, Korkut ve ben. " Burnumu çekip kollarımı ona daha sıkı doladım. Başımı göğsüne yaslayıp "Söz mü? " Gözyaşlarımı silerken başını salladı.
"Her şeyim üzerine, söz" Saçlarıma uzunca değdi dudakları. "Keskin, ben seni çok seviyorum" Göğsünde ki başımı daha da derine gömdüm.
"Ben de seni seviyorum bir tanem" En başından beri onu seviyordum. Buna kader mi yoksa ilk bakışta aşk mı denir, hiç bir fikrim yoktu.
Şarkı tekrarlanırken uyuyakalmıştım, şimdi ise onun kollarının arasında geçmişimin bana değilde ona yazıldığını hissediyordum.
"Keskin, sen hiç kendine mektup yazdın mı? Ya da geleceğine falan? " Gözlerine bakıp sorunun cevabını bekledim.
"Mektup yazdım ama o da okulda verilen ev ödeviydi. Başka da yazmadım. Sen, yazdın mı hiç mektup? " Yazdığımı anlamıştı ama yine de sormuştu.
"Yazdın, hep yazdım hem de. Bir çoğu o yerde, getiremedim. Çok fazlalar, ama bir kaç tanesi benimle. Okumak ister misin bir tanesini? " Tabii ki de beklediğim gibi eğilip bana sırt çantasını uzattı. İstiyordu.
En alta sıkışmış bir mektubu çıkartıp ona uzattım. Tek güzel mektubunu. Dışını bile süslemşştim fosforlu kalemlerle...
" Merhaba geleceğim, sana şu an göstemesem de yüzümde ki mutluluğu sen zaten hissedersin. Yani ölmediysen 14. yaş gününümü kutladığımız bu günü hatırla. Artık tamamen halamlara yaşıyorum. Eniştemin beni istememe sebebi açık saçlı olmamış. Ki bu günahmış, yoksa adamın benle bir alıp veremediği yokmuş. Yani halam öyle dedi. Eniştem artık yurtdışında çalışıyor. Ayda iki kez falan geliyor.
Neyse ne çok mutluyum işte. Umarım sende mutlusundur. Tamam hep halamlara yaşayamam biliyorum. O karanlık duvarlar beni çağırıyor. Ama sana güzel bir şey söyliyeyim mi, tüm yaralarım kapandı. Geçmişin izi geçmedi ama yaralar kabuk bağladı.
Demek ki neymiş ; yaralar var olur ama iz çıkartırmış. Ve demek ki sevgili geleceğim neymiş ; yaralar yanında sevdiklerin varken önemsizmiş.
Neyse, sen ne yapıyorsun? Kaç yaşındasın? Bu mektupları kaç kere okudum acabaa? Bak en çok bunu merak ettim şimdi.
Okul hayatım güzel gidiyor mu, ya da hiç sevgilim oldu mu? Sahi sevgilim bu yaşlarda olmasa da olur, önce güzel bir mesleğim, sağlam bir gelirim olsun da. Gerisine bakarız, değil mi?
Hep bir yolunu buldun. Defalarca kaçtın, yardım istedin ve yardım ettin. Yardım etmenin ilk kuralı yardım istemektir.
Bir de halam dedi ki 'Şimdi dediklerimi unutma yoksa gelir iki kulağından çekerim. Ağla, canın acırsa da ağla, üzülürken de ağla. Ağlamaktan zarar gelmez. Ağlamakta, korkmakta insanı duygulardır . Eğer duygusuz bir robot olmayacaksan büyüdüğünde duygularını dışa vurmayı bileceksin. Bir de güzelliğine önem ver. Güzelim kızsın, boşver sen Elif i de beni örnek al. Bak bana ne güzel alımlı bir kadınım. Elimi bir sallasam ellisi gelir. '
Bunları dedikten sonra gözkırptı bana. Haa, bir de bugün doğum günümüz. İyi ki doğduk. Her şeye rağmen iyi ki doğduk. Doğduğumuz için annem bizimle gurur duyuyormuş, halam öyle dedi. Eğer ölmek istersek annem üzülürmüş.
Şşt, sakın annemizi üzme haa. Yoksu seni uykunda bile rahat bırakmam ona göre ayağını denk al. Neyse bu güzel elbiseler ve pastalar için Halama, Elif e ve enişteme teşekkürler.
Nankörlük etmede sen de teşekkür et. Şimdi uyumam lazım, yarın okulum var. Sende derslerine çok çalışta, hemşire ol. Tamam mı?
Eğer hemşire olursan da halamın canını acıtma...
Öptüm seni gelecekte ki ben... "
Yüzünde tatlı bir tebessüm vardı. Uzanmıştık, ben onun göğsünde uzanmıştım. Saçlarımı okşuyordu. Uzanıp büyük bir buse kondurdu.
"İyi ki doğmuşsunuz" Gülerek "Her şeye ve herkese rağmen, iyi ki doğmuşsunuz" cümlesini tamamladı.
"24 yıl, 24 hediye demek. Hediyelerini verebilir miyim, hanımefendi? " Omuzlarımdan tutup beni kendi boyuna getirdi. "Verebilirsiniz beyfendi" Dedim.
Dudaklarıma değen dudakları, acele etmeden öptü beni. "Bir, " Dedi, kaldı yirmi üç hediye. Tekrar öptü, aetık saymasın istiyordum. Bu sefer onu öpen ben oldum. "Bu sayılmaz" Dedi. Başımla onu onayladım, sayılmazdı tabii.
Üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz, dokuz ve on. Nefes nefese kalmıştım ama bu kesinlikle çok güzeldi. Sonra saçlarımın