İlkler...

Melodi

" Canavarlardan kaçamazsın Melodi hâlâ anlamadın mı? Onlar kural tanımaz, o güzel aklın buna ermedi mi? Onlar kural yazar ve seni yok etmek için her yolu dener. Sen yok olunca da kendine yeni bir av arar. Ama bir yanı senin ölünü de ister. Ölmekle kurtulamazsın, bunu ne zaman kavrayacaksın? Baban şimdi senin kestiğin bileklerini dikecek ve sonra seni sikecek. Geçmişin ve geleceğine beraber. Anneni öldürmenin bedelını ödemelisin, değil mi ? Babalar bunun için vardır"

Keskin 'in kollarının arasındaydım. Gözlerimden yaşlar akarken nefesimi kontrol altına almaya çalışıyordum.

Titrek nefeslerimi verirken , Keskin beni daha sıkı sardı. "Geçecek, söz veriyorum geçecek" Kollarımı ona doladığımda burnumu çektim.

Başımı omzuna yasladım. " Keskin, saçlarımı keselim mi? " Dedim, nefesim düzene girince. "Yok kesmeyelim " Dedi. "Ama beni boğuyor" Boynuma dolanmış saçlarımı çekti. "Örerim, dolanmaz. Kesmeyelim"

Beni sedyeyle yatıracakken boynunu bırakmadım. "Bırakmıyorum seni, söz" Boynunda ki ellerimi çekip, avucumun içini öptü.

"Hapiste, sürünecek. Ama önce seni de sorgulayacaklar. Özür dilerim" Deyip başını eğdi. Gözlerine bakmıyordu. Bakamıyordu.

"Keskin, ben alışkınım boğazlanmaya. Üzülme, bak iyiyim" Çenesine çıktı elim. Belki de böyle söylememeliydim ama söylemiştim işte. Yalan da değildi.

" Keskin, bana bak" Bakmadı, başını boynuma gömdü . Öptü de öptü. "Özür dilerim" Elim saçlarının arasında dolaşmaya başladı. "Özür dileme" Acıyı almak istermiş gibi öpüyordu. Zaten her canım acıdığında tatlı tatlı öpüyordu beni.

"Keskin, yapma" Bana bakması lazımdı, kendimi kötü hissettiriyordu. Alnını alnıma yasladım. Gözleri gözlerime değerken "Özür dileme " Dedim. Kolları belime sarılmıştı.

"Ben seni bıraktım Melodi. " Kendisine hâlâ yediremiyordu. "Korkut ' a gittin, biliyorum. Bilemezdin. Hiç kimse bilemezdi. Ben bile bu kadar ileri gidebileceğini tahmin edemezdim. " Durdum, boğazım kurumuştu.

"Lütfen, ben uyurken bir yere gitme " Elimi daha sıkı tuttu. Başını sallayıp üstümden kalktı. Su dolu sürehiden su doldurdu . Bedenimi dikleştirip suyu uzattı.

"Daha iyi misin? " Başımla onu onayladım. İçtiğim suyu uzattım. Kolumda ki bitmek üzere olan surumun çevresi morarmıştı. "Keskin, kolum morarmış" Dedim. Kolumu tutup baktı "Yanlış yere damar yolu açılmış " Dikkatlice çıkardı.

Koluma doğru yaklaşıp üfledi. "Pansuman yapalım, çok önemli değil ama yara olur. " Dedi. Ayağa kalktı, "Geleceğim" Dedi.

Ayağa kalktı ve odadan çıktı. Ben de ayaklanıp tuvalete gittim. Karnım ağrıyordu, reglin ağrısı şimdiden kendini göstermeye başlamıştı.

Elimi yıkarken gözlerim boynuma kaydı. Kızarıklık geçmişti ama ben hâlâ kendime gelememiştim. Duş almak gerekiyordu.

Banyodan çıkıp yatağa oturdum. Bağdaş kurup arkama yaslandım. Keskin yanımda ki kırmızı tek kişilik koltuktaydı. "Artık eve gidelim" Dedim, moraran koluma bir şeyler yapan Keskin ' e.

"Gideriz de, önce Korkut uyansın. " Dedi. Başımı salladım "Korkut uyandığı zaman iki katlı pasta yapacağım" Dedim. "Sen pasta yapmayı mı biliyorsun? " Başımı salladım. "Biliyorum tabii, hem de en güzelini" Dedim abarta abarta.

Güldü "Yani, on parmağın varsa onununda da marifet var" Dedi, söylediği memese güldüm. Komik bir şekilde söylemişti.

Bileğimi öpüp tekrardan bana baktı. Az önce pencerede olan gözlerim şimdi onun bana bakar gözlerindeydi. Kahverengi gözleri , benim elalarıma kitlenmişken kapı açıldı.

İçeri giren Nejla teyze ve iki kadın polisti. Tam da romantik romantik bakışırken. Neyse, böyle gitseydi de hint dizilerine benzeyecekti zaten.

"Melodi Sezen? " Dedi kimliğimi doğrulamak için kadın polislerden tesettürlü olanı. Çok ta güzel kadındı. "Benim " Dedim.

"Sizleri dışarı alalım, lütfen " dedi Keskin ve Nejla teyzeye bakarak. Saçlarını at kuyruğu yapan kadın ise eliyle dışarıyı gösterdi. Keskin bana baktı, başımı salladığımda ayağa kalkıp Nejla teyze ile birlikte dışarı çıktı.

" Ben Meryem Narenoğlu, bu da ekip arkadaşım Sude Kaplan. Bu olay hakkında size bir kaç soru soracağız. Verdiğiniz cevaplar sanığın suçlu ya da suçsuz olduğunu belirleyecek. Lütfen kendinizi baskı altında hissetmeyin" Başımı salladım tesettürlü polise.

"Öncelikle, bu sanığı tanıyor musunuz? " Başımla onayladım, muhtemelen kayıtlarda bir baba olduğu yazıyordu ama yine de her bilgiyi doğrulayacaklardı. İşleri buydu "Baba olur " Dedim. Baba kelimesi bile çoktu ona.

"Pekii, ne zamandan beri size şiddet uyguluyor" Bir Meryem Hanım, bir Sude Hanım soruyordu soruları. İkisi de kendi dosyalarına not alıyordu. "Üç yaşından beri" Dedim zar zor, sesimi duydular mı bilmiyorum.

"Sadece fiziksel şiddet mi? " , yutkundum, başımı iki yana sallarken "he- her türlü şiddet "dedim Derin bir nefes çektim içime.

"Rahatlayın, daha zamanımız var. Yavaş yavaş anlatır mısınız? " Gözlerim doldu, genzim yandı ve boğazımda bir yumru oluştu.

"He- her şey annemin vefat etmesiyle ba- başladı" Nefes alma ihtiyacı hissettim, ama aldığım nefes ciğerlerime bir kaktüs gibi battı.

"Devam edin , lütfen" Anlatmaya devam ettim. "Biz hastaneden dönüyorduk, ben de anneme bir şey gösteriyordum. Annem araba sürüyordu, bana bakmak için arkasına döndü. So - sonra tıra çarptı ve öldü"

Gözlerim yazdıkları nottaydı, kelimeler ağzımdan bir bıçak gibi çıkarken nefes alan bir zombiden farkım kalmamıştı. Gözlerim donuk ve soğuk bakıyordu artık. Çünkü ben bunları yaşamıştım.

"Daha sonra, beni suçlamaya başladı. Dövdü, boğdu, tecavüz etti " Gözlerimden akan yaşlara söz geçiremedim. "Kemerle, alkolle, sigarayla ve elleriyle... " Devsmı gelmedi. Gelemedi.

"Bileklerimi kesti ama sonra hastaneye götürdü. Ben " Ben kaç defa ölmek istedim de öldürmemişti beni, diyemedim. Dilim artık dönmezken, gözlerimden yaşlar hızla akıyordu.

"Sanıktan şikayetçi misiniz? " Dedi biri, isimlerini unutmuştum. "E- evet" Dedim. Elime tutuşulan bardağı yeni fark ediyordum. "İçin" Dedi diğeri.

Eğer bardağı bıraksaydı üstüme düşerdi su dolun cam bardak. Suyu içemedim, genzimi ki yumru öyle bir büyümüştü ki nefes bile alamadım.

"Lütfen dinlenin" Dediler ve çıktılar. Gözlerim penceredeydi, koyu bir hava vardı, bugün güneş bana doğmamıştı.

Keskin içeri girer girmez kollarını etrafıma doladı. Gözlerimden akan yaşları sildi. "Seni tek bırakmamalıydım " Saçlarıma değen dudakları içimde bir sıcaklık oluşturdu.

"Ke- Kesin" Dedim yarım yamalak, "söyle , söyle bir tanem" , başımı ona yasladım. "Gelmez di mi? " Hıçkırmaya başladım ama artık gözlerimden yaş akmıyordu. Ağlayamıyordum.

Hıçkırıklar ardı ardına gelince , kollarını etrafımdan çekip beni yatırdı. "Gelmez, izin vermem. Yemin ederim izin vermem" Saçlarımı okşayıp bir buse kondurdu. "Vermem izin , hadi uyu. Gitmem bir yere, uyu tamam mı? "

Hıçkırıklarım yavaş yavaş azalırken , boğazımda ki yumru çözüldü. Her şey böyleydi değildi, değil mi? Hep ağladıktan sonra bir uyku seni çekerdi. Belki de beynim kendini koruyacak tek yeri, uyku olarak tanımlamıştı, bilmiyorum.

Saçlarımı okşayan el, beni mayıştırıyordu. Ne giderdi ne de bırakırdı. O Keskin ' di değil mi? Keskin beni bırakmazdı. Bırakmayacaktı, söz vermişti...

Ben onun bir tanesiydim...

" Hala bırakma beni, lütfen" Dedi on yedi yaşında ki Melodi. "Ben seni bırakmak ister miyim hiç bebeğim, halasının bir tanesi? " Halam saçlarımı okşarken, bana sıkıca sarılıyordu.

"Ona gitmek istemiyorum" Dedi, akan gözyaşlarıyla . Ela gözleri koyu yeşile dönmüştü. Beyaz yerleri ise kıpkırmızı olmuştu.

"İki ay, iki ay sonra reşitsin. Bizde kalırsın. Sadece haftasonları onlasın, biliyorsun bir tanem " Biliyordu ama babası onda yine çeşit çeşit izler bırakacaktı.

Zorunlu olarak başını eğdi. Boğazında ki yumruyu zor da olsa yuttu. Halasına güzelce güldü. Daha fazla üzülsün istemiyordu.

"Hadi git halasının bir tanesi. İki gün, uyu uyan, uyu uyan, uyu uyan burdasın. Kapıları kilitle, tamam mı? Ben geleceğim zaten, hiç bırakmayacağım seni, söz" Başını salladı Melodi. Arkasına döndü ve dört duvara doğru yürüdü.

Halası biliyordu kardeşinin ne bok olduğunu. Hatta artık kardeşlikten reddetm