Korkut ve Melodi
Keskin...
Bir kolumda Melodi diğer kolumda yüzü kanlar içerisinde Korkut. Bir geleceğim diğeri çocukluğum. Hastanenin yıkılan yerlerinden arka bahçeye çıktım. Ordan dolanıp ana kapıdan çıktım ve koşarak sokağın başında ki arabama götürdüm onları.
"Nolur ölme" Dedim, yaşıyordu ama nabzı oldukça düşüktü. "Korkut" Korkut u arkaya yatırdım, Melodi yi ise öne oturdum. Tam zamanında bayılmıştı. Derin bir nefes verip Melodi nin koltuğunu biraz arkaya yasladım. İkisinin de kemerlerini takıp hızlıca şoför koltuğuna geçtim.
"Nolur ölme" Dedim "Allah 'ım lütfen ölmesin. Nolur ölmesin" Gaza basıp hızlı bir şekilde sürmeye başladım. Zaten devlet hastanesi yakın sayılırdı.
🩻🩻🩻
Yarım saat içinde hastanedeyim. "Sedye getirin iki tane hemen " Diye bağırdım. Sedyeler gelene kadar ben önce Melodi yi çıkarttım arabadan. "21 yaşında, kadın. Bilinci kapalı, " Diye alacakları tüm bilgileri verdim hemşire ve doktorlara. Sonra Korkut u çıkartıp "28 yaşında, erkek. Bilinci kapalı, nesi var bilmiyorum ama nabzı çok düşük ve sol kaburgası kırık" Dedim sedyeyle yatırırken.
Hacettepe de tıp okurken bir çok şey öğrenmiştim ve tamı tamına okulumu doldurmadan üç senem geçmişti. Sonra dondurup Korkut la bu çocuk hastanesine gelmiştik.
Sedyelerle içeri geçerken bende onlarla beraber ilerliyorum. Korkut'u ameliyata aldılar , Melodi yi ise normal bir odaya. Ben Korkut la amliyathanenin kapısına kadar geldim ama geri dönerek Melodi ye yetiştim.
İkisin de de beni almamışlardı. "Keskin " Gözümden akan yaşı elimin tersiyle sildim. "Nejla Teyze" Annemin en yakın arkadaşıydı. "Niye buradasın oğlum? " Dedi, üstünde her zaman ki beyaz önlüğü vardı.
" Ben çok kötü bir şey yaptım" Dedim. "Anlat oğlum hadi " Ağlamamalıydım ama ağladım. Annem gibi gördüğüm bir kadındı, bana sarıldı ve "Otur şuraya" Dedi.
Oturduk "Anlat hadi. Ağlama, erkek adam ağlar mı hiç? " Gözyaşlarımı sildi , her şeyi ağlaya ağlaya anlattım. Korkut ile çocuk hastanesine gitmemizden bu ana kadar her şeyi. "Sonra ikisini de getirdim buraya getirdim. Korkut u ameliyata aldılar, Melodi de burda. Ama beni almıyorlar içeri. Ben de doktor sayılırım, beni de alsınlar nolur"
Beni kollarının arasına aldı "Geçti, ikiside iyi olacak. Hem ben buraya bakmaya geldim. İsmi neydi kızın? " İsim hafızası berbattı ama ezberi oldukça kuvvetliydi. "Melodi" Başını salladı. "Şimdi sen yarı doktor olmuyorsun ama benim odaya gir ve üstünü hemen değiştir. Melodi seni bu halde görmesin. Elini yüzünü saçını falan iyice yıka. Tamam mı? Ben onu iyi edeceğim. Hem Korkut ' umun da durumunu öğreniriz. Ama önce git bir insana benze, hadi oğlum"
Başımı sallayıp ayağa kalktım. "Onu iyi edersin değil mi? " Başını eğdi, "Benim bu zamana kadar iyi edemediğim hasta mı var? Hadi git, leş gibi kokuyorsun. Ayrıca diş macunu var, temiz dolapta kullan. " Dedi. Koşar adımlarla asansöre koştum. En üst kata çıkıp profösyonel doktorlar için ( ki onlar uzun süre aralıksız nöbete kalırlar) ayrılan odasına girdim.
Bu oda minik ev gibi tasarlanmıştı. Çamaşır ve kurutma makinesi, minik bir banyo ve yatak. Bu kadar, oldukça küçüktü ama aslında normal bir hastane odası boyutundaydı . Sadece kullanılmadıkları için Nejla teyze gibi doktorlara ve nöbeti uzun olan diğer doktorlara ( ki diğerleri dönüşümlü kullanır) tahsis edilen bir odaydı.
Kıyafetlerimi hızlıca makinaya atıp duşa girdim. Ilık su tenime değer değmez kendime gelmiştim. Tabii ki de sıcak su yoktu, olsa bile belli anlarda gelirdi ve ben o anlardan birindeydim. Hızlıca şampuanlandım ve tamamen temizlenene kadar yıkandım. Olabildiğince hızlı olmaya çalıştım.
Dolapları karıştırıp bulduğum havluyla belimi bağladım. Eğer yerleri ıslatırsam Nejla teyze beni öldürürsün. Kurundum ve yıkanan çamaşırları kurutmaya attım.
Makinalar yatağın karşısında ki televizyonun altındaydı. Nejla teyze onları özel olarak getirtmişti. Gerçekten bu kadın bir divaydı.
Tekrardan banyoya girdim, altımda havluyla dolanmak hoş değildi. Kısa programa attığım için yirmi dakikada makinadan ses geldi. Ben de o sırada dişlerimi hiç açılmamış diş fırçasıyla fırçalamış ve banyoyu tertemiz etmiştim.
Hızlıca çıkıp kıyafetlerimi aldım ve tekrardan banyoya girdim. Ortalıkta asla giyinemezdim. Hızlıca giyinip odadan çıktım. Asansöre koştum ve 8. kara basıp klasik asansör müziğiyle aşağı indim.
Melodi nin kapısının önüne gelip beklemeye koyuldular. Sırt çantası arabada kalmıştı. Kapı açıldı ama çıkan Nejla teyze değil stajyer bir hemşireydi. "Doktorunun dedi ki ' eğer kapıdaysa söyle insin yemek yesin, beni deli etmesin. Nejla teyzesinden ' bir de göz kırptı. Ayrıca hastanın durumu iyiye gidiyor. Kantin girişte" Dedi ve sola doğru gitti.
Mecbur gidip yemek yiyecektim. Asansöre doğru yürüdüm, param yoktu bu sefer Nejla teyzeden yiyecektim. Ayrıca göz kırpmış, yani yemesem beni gebertirdi.
Kantine gidip "Bir kaşarlı tost ve ayran alabilir miyim? " Dedim. "Ketçap ve acı olsun mu? " Başımla pala bıyıklı adamı onayladım.
"Nejla Hanım verecek parasını " Adam başını salladı "Biliyorum yeğenim, eğer gelmeseydin seni Nejla doktoruma ispitleyecektim. Bak yine iyisin. " Dedi.
Güler yüzlü bir adamdı. Yanakları poğaçaya benziyordu. "Buyur yeğenim, doya doya ye, doymazsan gel " Dedi. "Sağol abi" Dedim ve arka masallardan birine oturdum.
Ayranı çalkalarken bir erkek çocuk yanıma geldi. "Abi sen neden üzgündüm? " Dedi "Üzgün değilim delikanlı " Dedim. Muhtemelen sekiz ya da dokuz yaşındaydı. Çok tatlı bir çocuktu. "Peki hamile misin? " Dedi. Ayranı masanın üzerine bıraktım.
"Ben erkeğim abicim " Dedim ama gülüyorum. "Peki neden yalnızsın? " Çünkü sevdiklerim yukarıda diyemedim. "Sen varsın ya , yalnız değilim" Dedim. Çocuk güldü önden iki dişi yoktu. Güldüm, siyah kıvırcık saçlarına elimi saldırıp sevdim onu.
"İster misin tost? " Dedim. "Olur ama sucukluysa yemem " Tostun yarısını ona böldüm ve uzattım. "Merak etme sadece kaşarlı bir de ketçap ve acı var. Senin için sorun olur mu? " Dedim. Başını iki yana salladı ve "Abi ben Adanalıyım, isterse acının kralı gelsin şu gözler yaş dökmez" Dedi.
Güldüm. "Eğer acı gelirse ayran içebilirsin. " Dedim. Eli kalbine gitti "Adanalıyık Allah ın adamıyık, bu acımı bana meydan okuyan. Şimdi yedim ulan seni! " Ben gülerken artistçe tosttan bir ısırık aldı.
Yuttu ama gözleri doldu. "Muhammet Haşim! " Muhtemelen annesi gelmişti . "Abi annem dikkatimi dağıttı yoksa ben kazanırdım " Ayranı kana kana içti.
"Tabii ya , sen Adanalı olduğun için sana bunlar sökmez" Dedim. Ayranı bitirince, ona peçete uzattım. "Anne ya bak acıya kaybettim. Hani ben yenilmez bir ömürcek adamdım" Dedi. Doğrusu Örümcek Adam olsa da onu bozmadım. Sadece güldüm.
"Kusura bakmayın, gerçekten. Muhammet Haşim ' e ne kadar beslenme hazırlarsam hazırlayayım bir tl yemeyi bıraktıramadım.
" Bir tl mi yedin? " Diye ona baktım ama Haşim Bey gururlu gururlu "Abi ben dudak triyakisiyim, bu dişleri biz bu yolda kaybettik herhalde" Deyip olmayan iki dişini gösterdi.
Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. "Muhammet Haşim, yapma be oğluşum. Gel ben sana okul için bir tl şeklinde şekersiz pankek yapayım ama demir para yeme. Olur mu? "
"Bence Muhammet Haşim Bey artık yemez. Yani acıya yenilen bir adam " Başımı iki yana salladım "Artık bir tele yiyecek kadar güçlü değilsin demek " Dedim. Kadın, çocuğuna baktı. "Gerçekten, ben önce bunu gururuna yedirmeliyim. Annem haklıydı, ben ömürcek adam değildim. Ben sadece sorun çıkaran bir tele avcısıydım... "
Sustu "Bu yoldan vazgeçmiyorum ama kahraman olana dek ara veriyorum" Dedi. Öyle afralı tafralı konuşuyordu ki gülmemek için kendini zor tutuyorum.
"Peki ödül olarak güzel bir tosta ne dersin oğluşum? " Dedi annesi. "Ben bu tostu bitirmeden kalkmıyorum burdan " Dedi.
"Sorun değil, Muhammet Haşim bence artık çok güçlü bir kahraman olma yoluna girdi. Bol bol beslenmesi" Dedim. Annesi mahçup bir şekilde çocuğunun yanına oturdu...
"Abi biliyor musun, benim kız kardeşim var" Dedi. Tostumdan son bir ısırık aldım. Ama Haşim sürekli konuştuğu için biraz vakit almıştı.
"Haşim kız