Sonu olmayan kâbus...
O gün sona ermişti ve sevgililer uyuyakalmıştı. O sırada Korkut un ameliyatı bitmişti ve yoğun bakıma almalarına gerek kalmamıştı. Nejla gelip bu güzel haberi onlara verecekken Keskin 'in başı Melodi ' nin avucunda uyuduğunu görmüştü. Kıyamamıştı oğluna, uyusun demişti. Ve o da gecenin geri kalanında nöbetine sevgiyle devam etmişti...
🩻🩻🩻
Melodi...
Gözlerimi açtığımda elim de bir ağırlık hissettim. Keskin 'in başı avucumdaydı. Diğer serumsuz kolumu biraz hareket ettirip saçlarını usul usul okşadım. İlk defa doğuya bakan bir odadaydık. Ve ilk defa korkmadan uyumuştum.
Dün akşam üstü Korkut hakkında bir sürpriz şey öğrenmiştim. Biraz daha sohpet ettikten sonra bedenim ağırlaşmıştı. Sonra da uyumuştum zaten.
Uyanmaması için yavaşça okşuyordum saçını. Beli ağrıyacaktı böyle yatmaktan. Duvarda ki saate baktım, dokuza geliyordu. "Günaydın hanımefendi " Dedi içeri giren Nejla teyze elinde tepsiyle. "Günaydın Nejla teyze"
Başıyla Keskin İ gösterdi. "Uyuyor mu hâlâ, saat kaç olmuş. Beklesin o " Dedi, elimi saçından çekti ve diğer tarafa koydu. Tepsiyi de komidinin üstüne koymuştu. "Keskin Bey, uyanın efendim" Sesini değiştirip konuşmasına güldüm. Eliyle şşş, yapıp beni susturdu.
Keskin avucumun içini öptüğün ve başını çevirdi. "Ama efendim Melodi Hanım sizi çağırıyor" Alt dudağımı ısırdım. "Yalancı, bu zaten sevgilimin eli" Dedi uykulu haliyle. "Peki Nejla teyzeden dayak ister misin? " Başını göğsüme gömdü. "Nejla teyze burada değil, değil mi ? " Muhtemelen ya ayılmamıştı ya da cevabı biliyordu.
"Burada " Dedim, boynumu öptü "Peki seni öpsem, ne yapar? " Başını bu sefer boynuma gömdü. Ben bir şey demeden Nejla teyze ensesinden tuttu ve alnına şaplak attı. Cevabını almıştı, alnını tutuyordu.
"Saat kaç oldu , niye uyanmıyorsun eşşek sıpası ?" Başını eğdi " Valla bir daha uyumayacağım, nolur vurma teyze ya "
"İyi kahvaltı edin de size bir şey söyleyeceğim" Tepsiyi aldı ve Keskin'e verdi. Nejla teyze karşıda ki koltuğa oturdu. Bir süre yeri izledi, o sırada Keskin ağzıma ballı ekmek veriyordu.
Başımla Nejla teyzeyi gösterdim. "Nöbetinin son günü böyle olur. Hastanesine çok bağlı, onsuz yapamaz. " Dedi. Başımı salladım ballı ekmeği yutarken.
"Bunu da ye" Çilek reçeli , severdim ama midem bulanıyordu. Başımı iki yana salladım. "Niye yemiyorum yavrum? " Ben yemeğine o da yemeyi bıraktı. " Yiyesim yok, midem ağrıyor" Ve büyük ihtimalle yakında regl olacaktım. Halsizliğimin bir diğer nedeni de buydu.
"Keskin bugün ayın kaçı?" Dedim, yanımda da bir şey yoktu ki, hay Allah. "Ayın 13" Dedi Nejla teyze. Elimle burun kemerini sıktım. "Olamaz" Dedim. İki gün kalmıştı.
"Noldu yavrum? " Elimde ki omletin bir parçasını bana uzattı. "Boş ver" Dedim, bakışlarım Nejla teyzeye dönünce gözlerini kısık bana baktığını gördüm. Anlamış mıydı? Cin gibi kadındı, kesin anlamıştı.
"Ben anladım, sen karışma. " Keskin den bana döndü "O tepsi bitecek" Dedi. Başımı salladım mahçup bir şekilde. Utandığımdan değil, sadece hazırlıksız yakalanmıştım.
Önümde ki tepsi bitene kadar Keskin le beraber her şeyi yemiştik. Ne kadar acıktığımı o an anlamıştım, ama yine de midem bulanmıştı.
Nejla teyze tepsiyi alıp gitti, ardından bir hemşire gelip serumu çıkarttı. "İsterseniz , hava çok güzel. Bahçede yürüyüş yapabilirsiniz" Dedi, gülen yüzlü tatlı bir adamdı. Karşılık olarak gülümsedim. "İnelim mi Keskin, daha fazla bir odada tıkılmak istemiyorum" Saçlarımı öpüp başını salladı.
Üstğmde nereden geldiğini bilmediğim hello kitty li, pijama takımı vardı. Klasik bir hastane önlüğü olmadığı kesindi. Keskin kahkaha atarken karnına dirseği geçirdim. "Sus yaa" Dedim. Kim giydirmişti? Ne zaman giydirmişti? Ve en önemlisi ben bunu neden şimdi fark ediyordum?
"Nejla teyzem yapmış yapacağını " Derken gülmeye devam ediyordu. "Bak inmem aşağı" Dedim. "Ama çok tatlı gözüküyorsun" Dalga geçiyordu resmen. "Ya bir git yaa " Dedim suratım asılırken.
Kollarını etrafıma doladı , yanağımı öpüp daha da yılıştı. Güldüm , muhtemelen güleyim diye yapmıştı böyle.
"Bunu mu arıyorsun? " Kapıdan gelen Nejla teyze elinde kıyafetlerimle geliyordu . "Çok şükür" Dedim, ayağa kalktım ve kıyafetlerimi aldım. Başımla teşekkür ettim, hastane kıyafetlerinden nefret ederdim. Ve bu hello kitty li pijamalar gerçekten çok sevimliydi.
Banyoya girip temizlenmiş kıyafetlerimi giyindim. Kırmızı tişörtüm ve yeşil şortumu giyinip aynadan kendime baktım. Yüzümü yıkayıp saçlarımı elimle taradım.
Ördüğüm saçlarıma baktım. Uzamıyorlardı, o yüzden yedi senedir kesmiyordum. Çekiştirildikleri için genelde koparak dökülüyorlardı. Elime gelen saçları oeöeteye sarıp çöpe attım. Kendimi uzun zamandır bu kadar temiz hissetmiyorum.
Banyodan çıkıp yokluğumda sedyeyle kurulan Keskin e baktım. Kahkaha atıp yanına oturdum. "Rolleri mi değiştik? " Dedim. Güldü, uzandığı sedyeden kalktı. "Sensiz tadı yokmuş " Önüme gelirken konuşuyordu.
" Terlikleriniz yakıyor hanımefendi" Dedi. Dalga geçecek bir şey buluyordu. "Ama ayakkabım yok, ne yapabilirim? " Beyaz bez terlikleriniz biri vardı ayaklarımda.
Eğilip dudaklarımı öptü. "Hallederiz" Dedi. Eli sedyenin altına gitti , başımı sağa eğmiş onu izliyordum. Bir çift ayakkabı çıkarınca "Yok artık " Dedim, omuz silkti "Var artık" Dedi.
Her şeyi düşünüyordu. Ben olsam sadece kahrolurdum. Ama o önce kahrolmuş sonra derdimin çaresi olmuştu. Beyaz spor ayakkabıları giydim.
Ayağa kalkıp "Keskin" Dedim "Korkut nasıl olmuş? " Sağ koluna girmiş, yürürken "Nejla teyze haber edeceğim, dedi ama bilmiyorum " Dedi. Üzmüş müydün yoksa onu?
Başımı omzuna yasladım. Asansöre binip zemin kata bastım. Saçlarımdan öptüğü sırada ben aynada ki yansımamızı izliyordum.
Bahçeye çıkıp hastanenin etrafında tur atmaya başladık. Sessiz sessiz turluyorduk. Çeşit çeşit, büyüklü küçüklü ağaçlar vardı. Otopark için özel bir alan vardı. Kuşlar cıvıldarken durdum. Etrafımz bakıp gülümsedim. Güneşe, kuşlara ve bulutlara...
"Çok güzel değil mi Keskin? " Dedim "Çok güzel" Dedi . Yürümeye devam ettik. Her bir adımda bir şeyleri geride bırakıyorduk .
Canavarları, hayaletleri, korkuları ve ümitsizliği arkamızda bırakmıştık. Aetık bizim için daha güzel ve güçlü bir yol vardı. Bu yolda Keskin, Korkut ve ben olacaktım.
Kimse bizi ayıramayana dek, sadece Ölene kadar birbirimizin çok şeyi olacaktık. Ben sadece Keskin İ değil, onun çevresini de sevmek, tanımak ve onlar tarafından istiyordum.
Ama en çok Keskin...
İki saate yakın yürüdük. O sıra da Muhammet Haşim 'i anlatmıştı bana. Sonra Korkut la güzel anılarını. Ama bu sefer annesi çamaşır asarken bunlar asılan tüm beyaz çamaşırları çamur etmişti. Kendileriyle beraber çamurlu kıyafetler eşliğinde dayak yemişlerdi.
Şimdi ise odadaydık. Keskin elimi tutuyor ben ise bir şeyler anlatıyordum.
"Sonra kuzenim de kıskandı beni, ağlaya zırlaya pastamın en büyük tarafını aldı. Ben de güzelim yaş pastayı onun suratına fırlattım. İyi etmişim, değil mi? " Dedim gülerek, bazen şımarık bir kız olabiliyordum ama olacaktı o kadar.
"Pastaya yazık olmuş" Dedi, bu gülüşümün büyümesine sebep oldu. "Canım yaş pasta çekti bak. Yapsam da yesek " Dedim. Çok güzel yaş pasta yapardım.
"Yani on parmağın varsa on tane de marifet var. " Dedi . Bu adam bazen instagram oluyordu, söylediği memese kahkaha attım. "Keskin ya , Allah iyiliğini versin" Dedim. Omzuna vururken.
Sabahtan beri gülüyorum resmen. İlk defa korkmadan bir gün geçiriyorum, bu güzel bir şeydi. Hem de çok güzel.
Artık ne canavar ne de hayaletler vardı. Artık sadece Keskin ile ben vardım . Tabii bir de Korkut. Bana nasıl davranır bilmem ama şimdiden sevdiğim bir insandı. İlerde de sevebileceğim bir insan.
Yorulmuştum, gözlerim kapanmak isterken ben daha fazla Keskin' ke vakit geçirmek istiyordum. Nefesini düzene sokamadım, sanki iki burnum birden tıkandıda nefes alamadım.
"Uyu hadi güzelim" Gözlerim kapanırken saçlarımı okşuyordu. Zayıf bedenin cefasını ödüyordum...
Keskin...
Uyumuştu ama nefesi daralırcasına ağzından nefes alıp veriyordu. Kalp atışları stabilize altına inip tekrardan stabil kalıyordu . Oks