BÖLÜM 4 — ADANALI BİR KALBE DOĞRU
Defne, son günlerde Demir’i düşünmediği tek bir an bile olmadığını fark etmişti.
Bunun nedenini kendine açıklayamıyordu.
Demir’in konuşma şekli, bazen ortaya çıkan Adanalı şivesi, gülerken gözlerinin kısılması… Hepsi Defne’nin aklına istemeden giriyordu.
Üstelik Demir bunu fark etmiş gibiydi.
Bir akşam Defne bahçede otururken Demir yanına geldi.
“Ne düşünüyorsun?”
Defne başını kaldırdı.
“Hiç.”
Demir gülümsedi.
“Senin şu ‘hiç’ dediğin zamanlarda kesin bir şey vardır.”
Defne istemsizce güldü.
“Sen de her şeyi biliyorsun sanıyorsun.”
“Yok,” dedi Demir. “Ama seni biraz tanımaya başladım.”
Defne’nin yüzündeki gülümseme bir anda küçüldü.
“Beni tanımak mı?”
“Evet.”
Demir kısa bir sessizlikten sonra devam etti.
“Mesela bir şeye kızınca sessizleşiyorsun. Mutlu olunca gözlerin parlıyor. Bir de utanınca konuyu değiştiriyorsun.”
Defne şaşkınlıkla ona baktı.
“Bunları ne ara fark ettin?”
Demir omuz silkti.
“İnsan sevdiği insanı fark eder.”
Defne’nin kalbi bir anlığına hızlandı.
Demir ise sanki hiçbir şey söylememiş gibi ayağa kalktı.
“Yarın seni bir yere götüreceğim.”
“Nereye?”
“Sürpriz.”
“Ben sürprizlerden hiç hoşlanmam.”
“Biliyorum.”
Defne kaşlarını çattı.
“Onu da mı biliyorsun?”
Demir güldü.
“Dedim ya… Seni tanıyorum.”
Ertesi gün Demir, Defne’yi arabayla şehirden biraz uzak bir yere götürdü.
Arabanın camından dışarı bakan Defne, geniş tarlaları ve uzaktaki ağaçları görünce meraklandı.
“Burası neresi?”
Demir gülümseyerek cevap verdi.
“Birazdan görürsün.”
Araba büyük bir çiftliğin önünde durdu.
Defne arabadan indiğinde karşısındaki manzaraya bakakaldı.
At çiftliği.
Bir tarafta yemyeşil alan, diğer tarafta ahırlar vardı. Hafif rüzgârla birlikte ağaçların yaprakları sallanıyordu.
Defne’nin yüzüne büyük bir gülümseme yayıldı.
“Burası çok güzel.”
Demir onun mutluluğunu görünce gülümsedi.
“Seversin diye düşündüm.”
Defne atlara doğru ilerlerken bir şey fark etti. Atlardan birinin üzerinde küçük, mavi bir nazar boncuğu vardı.
Defne şaşkınlıkla Demir’e döndü.
“Senin boncukların mı var?”
Demir gülerek başını salladı.
“Bizim adet böyledir.”
Defne merakla baktı.
“Ne adeti?”
Demir atın üzerindeki nazar boncuğunu gösterdi.
“İnsan sevdiğine nazar değmesinden korkar. O yüzden sevdiğine nazar boncuğu veririm.”
Defne birkaç saniye sessiz kaldı.
“Yani… sevdiğin kişiye mi?”
Demir hafifçe gülümsedi.
“Evet.”
Defne’nin yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
“Peki sen kime veriyorsun?”
Demir bu kez doğrudan Defne’nin gözlerine baktı.
“Sana versem kabul eder misin?”
Defne ne diyeceğini bilemedi.
“Ben… bilmiyorum.”
Demir güldü.
“Senin gözlerin de mavi zaten.”
Defne kaşlarını kaldırdı.
“Ne alakası var?”
“Alakası var. Nazar boncuğuyla gözlerin yarışıyor.”
Defne kahkaha attı.
“Yani benim gözlerim nazar boncuğu mu?”
“Yok,” dedi Demir. “Seninki daha tehlikeli.”
Defne şaşkınlıkla ona baktı.
“Nesi tehlikeli?”
Demir gülümseyerek:
“Bakan bir daha bakmak istiyor.”
Defne utanıp hemen başka tarafa döndü.
“Sen gerçekten çok konuşuyorsun.”
Demir kahkaha attı.
“Adanalıyım, normal.”
Tam o sırada atlardan biri hafifçe kişnedi.
Defne irkilip Demir’in koluna tutundu.
Demir ona baktı.
“Az önce korkmadığını söyleyen kimdi?”
Defne hemen elini çekti.
“Ben korkmadım! Sadece… refleks.”
Demir gülmeye başlayınca Defne de kendini tutamadı.
O an ikisi de uzun süre gülmeye devam etti.
Defne, Demir’e bakarken içinden garip bir sıcaklık geçti.
Belki de ilk kez, onun yanında kendini gerçekten rahat hissediyordu.
Belki de Demir’in hayatına girmesi bir tesadüf değildi.
Defne bunu henüz kendine itiraf edemiyordu.
Ama kalbi çoktan cevabını vermeye başlamıştı.
Ve Defne, Adanalı bir adamın kalbine doğru attığı ilk adımın farkında bile değildi.
Yorumlar
- Selin POLAT: Bu yakınlık sır değil çok sevimli izleniyorsun defne
- Enes Tok: Bir akşam bahçede buluşmak güzel ama doğru her şeyden haberin mi?
- Salih Yıldırım: defne bir türlü demiri aklından çıkaramıyorsun sanırım
- Enes: demir senin değişimini iyi gözlemlemiş dikkatli birisi
- Hakan Başkurt: nazara dikkat etme süper bir detay araştırmalısın bence
- Kırmızı lekeli çocuk: Ne yani bütün bunları biliyor olmaya nereden güveniyorsun?
- Nisa Ergin: O at çiftliği gerçekten muhteşem kesinlikle seveceksin
- Eda Özdemir: Eğer sevdiğin kişiyi hissedebiliyorsan bu çok önemli
- Çiğdem Ülger: Sana nazar boncuğu vermek istemesi güzel bir jest @syysshsyehwi
- Ece kaplan: demirin adanalı şivesi seni etkiliyor belli ki