Kaderin Muhtemel Yanı
Bu salondaki herkes bir şeyler saklıyordu; kimi servetini, kimi günahlarını, kimi de korkularını... Ama onun gözlerindeki karanlık, salondaki tüm yalanları tek bir bakışla kül edecek kadar berraktı. Adımları mermer zeminde yankılanırken etraftaki fısıltılar kesildi. Yanıma yaklaştığında kaçmam gerektiğini biliyordum. Ancak bazı tehlikeler vardır; insan felaketi olacağını bile bile o ateşe doğru yürümekten kendini alıkoyamaz."
Her kez bir an bana bakmaya başlamışlardı neyin fakında bile değildim saten kafamda bozuktu normalde yapılan hiçbir toplantıya gelemezdim ailem tarafından zorlanarak geldim normalde istemediğim zaman zorlamazlardı ailem sen bahsedim tabi ilk kendimden ben Defne Karaca izmirliyim ama İstanbul dayım avukat mesleğine sahibim ve bu dünyada en çok şanslı olduğum şey mavi gözler sahip olamak... Neyse 28 yaşındayım 17 marta doğdum yani uğurlu sayımda 17 dir neye aileme geçince babamın ismi Murat bana çok iyi babalık yaptı iyi ve kötü günlerımde her zaman yanımda oldu annem ise ben doğarken vefat eti ve beni annem çok benzetiyorladı annemle çok şeylerimiz ortakmış üvey annem var ismi Derya ve abim ismi Ege oda hep yanımda oldu neyse nerede kalmıştık büyük bir otelde toplantı vardı ve bütün insanlar bana bakıyordu ve neden baktıklarınıda bilmiyordum ve sol tarafımdan gelen ayak sesleri vardı ve baktığımda ise onu gördüm
Babamla iş birliği yapan adamın oğlu yani ismi Demir kendisi tam bir adanlıdır ama adam yakışıklımı yakışıklı neyse adam bir an gelip sol bileğimden tutu verdi ve neye uğradığımı şaşırdım ve bir an kaldırarak ve bağırmaya başladı
"Dikatinizi bana vere bilirmisiniz lütfen şuan yanımda olan güzeler güzeli kadın la evleniyoruz ve sizleri duğünümüze davet ediyoruz."
Bu cümleyi duyar duymaz Demira bir Tokat atım ve ona
"Sen kimsinde bana evleniyoruz diye bilirsin."
Tepkisiz kaldı ve gözlerimin içine bakıyordu ve kolumu terker tutarak sıkmaya başladı ve bana bu cümleleri kumraya başladı
" Baban seni bana verdi o çok sevdiğin baban hani bana kıymaz diye söylenirdin ama malesef yanılmışsın ."
Bunu duyar duyamaz sanki ayaklarım yerden kesildiğini histim ve hemen kolumu çekip babamı bulmam lazımdı onunla konuşmam gerekti bana nasıl böyle bir şey yapabilirdi ve onu görür göremez ona neden böyle şey yaptığını söyledim ve bana sadece cevabı buydu
""Sana kıydığımı sanıyorsun, öyle mi?" dedi sesi hafifçe kısılarak. "Ben her gece seni koruyabilmek için kendi vicdanımı ateşe atarken, sen beni kalpsiz belledin. 'Neden' diyorsun... Çünkü dünya senin sandığın kadar masum değil kızım. Seni mutlu etmek isterken yok olmanı izleyemezdim. Bugün bana düşman gibi bakıyorsun, biliyorum. Varsın nefretin bana olsun; yeter ki sen ayakta kal, yeter ki güvende ol. Bir babanın evladına verebileceği en ağır bedel, onun gözünde cani olmayı göze almaktır. Ben o bedeli ödedim... Şimdi ister affet, ister ömrün boyunca yüzüme bakma."
Bunu duyar duymaz bir an yere düsü verdim ve babamın bana her zaman yanında olacağına söz vermişti..
Yorumlar
- Ege Pektaş: baban böyle bir şey yaptı mı gerçekten?
- Ege Yıldız: Gözlerindeki karanlık her şeyi ortaya çıkartacak gibi
- Nisa Fidan: Sevgisi ağır bir bedelmiş ama sana büyük zarar vermiş gibi
- Eren Ali Dağ: Anların yere düşmen beni etkiledi bu kadar güvenmemelisin ona Umarım yanılmıyorsundur
- Ahmet Gürsoy: defne dikkatli olmalısın bu tehlikeye yaklaşma