ALPERENLER
Alperenler; ‘Akla kapı açıp; iradeyi elden almama’
temel prensibini rehber edinen, aklın ışığının fen,
kalbin nûrunun din ilimleri olduğunu bilen fakat bütün
idrâkini beş duyunun sınırları içine hapsetmeyen ulemâ
vârisleridir. Onlar; ‘küllî bir tefekkür şuuru’ oluşturmak
için ufuk çizgisini genişleten; tefekkürün îmânı, îmânın
teslîmiyeti, teslîmiyetin tevekkülü, tevekkülün de
‘Hasbün Allahu ve ni’mel vekil’ diyerek her işte Allah
(c.c.)’ı vekil tutmayı âmir kıldığını zihnine ve gönlüne
yerleştiren ehl-i rahledirler. Onlar; Rızâ-i Bâri’ye
ermek maksadıyla Ehl-i Beyt sevgisini Ehl-i Sünnet
anlayışıyla kalplere nakşeden îmân âbideleridir.
Alperenler; ‘Ben, güzel ahlâkı tamamlamak üzere
gönderildim’ diye buyuran Peygamber Efendi’miz
(s.a.v.)’in muazzez hayatlarını örnek alırlar. Onlar;
hayatın mânâsını ahlâk, ahlâkın mecrâsını da Kur’an ve
Sünnet belirlediği zaman bir anlam kazanacağına
inanırlar. Alperenler; ‘tebessüm etmeyi sadaka sayan’,
‘eline, diline, beline’ sahip olup nefsini aşan, kendini
inancına adayan, bahtı kara, başı dik, alnı ak, sevdası
Hakk ve hayat çizgisi hüsn-ü hat olan bu aziz milletin
düşünen beyni, korkusuz yüreği, âteşin imânı ve
tertemiz vicdânıdır…
Alperenler; ‘Allah bes, bâkî heves’ diyen, ‘Bâsü
bâdel mevt’ idrâki içinde bu hayatın rövanşına göre her
yaptığını murakâbe eden, ‘Ölmeden önce kendini
hesaba çeken’, ‘Emr-i bi’l ma’ruf, nehy-i ani’l münker’
temel ölçüsüyle davranışlarını şekillendiren; Allah’ın
unutulduğu her alanda nefsin hâkimiyetinin
başlayacağını ve insanın insanlığından bir şeyler
kaybedeceğini bilirler.
Alperenlere; ‘Vel âmene bil gader, emine minel
keder’ anlayışıyla kaderden atılan oklara kâmilen teslim
olduğu için kederlenmeyen, bu sebeple de gönlüne
hüzün yerine huzur doldurmayı başarabilen, tevârüs
edilmiş asâletin ve unutturulmak istenen bir
medeniyetin eşsiz güzelliklerini yaşatmak için çaba sarf
eden ganî gönüllü delikanlılardır.
Alperenler; insana insanlığını kazandıracak ölçünün
yalnız ve ancak İslâm olduğunu, bâtıla yâr olanların
zâhiren gâlip gelseler de gerçekte mağlûp, Hakk
yolunda olanların ise mağlûp zannedilseler bile aslında
gâlip olduklarını bilirler... Onlar; esbâbâ tevessülü
ikmâl ettikten sonra ‘Kaderin üstünde bir kader vardır’
derler, ‘zaferle değil, seferle mükellef kılındıklarını’,
takdirin Cenâb-ı Allah’a ait olduğunu idrâk ederler ve
büyük cihatta gâlip gelerek nefsini yenen bir yiğidin
bütün cihanı yeneceğine inanırlar.
Alperenler; hilkâtin mükemmelliğini, kâinatın
haşmetini, insanın bu muhteşem vâroluş manzûmesi
içindeki yerini idrâk ederek, ‘Halk içinde Hakk’la
beraber olan’; ‘Yâ Rabbi! Dünyayı elimizden alma ama
kalbimize de koyma.’ diyen mübârek ecdâdımız gibi
kalbini dünyadan, dünyayı da kalbinden uzaklaştıran ve
gönlü İlâhî teslimiyette gerçek hürriyeti bulan Hakk’a
sevdâlılardır.”
Ben hayretle ve hayranlıkla dinliyor, adeta tir tir
titriyordum. Behçet abi sanki tarih hocası gibi müthiş bir heyecan ve coşku ile anlatıyor, adeta damarlarımı
kabartıyordu ve devam ediyordu anlatmaya:
“Alperenler; son üç asırdan bu yana artarak devam
eden mağduriyetimizin, mahkûmiyetimizin ve
mahcubiyetimizin temelinde Müslümanların arasının
açılarak birbirinden uzaklaşmasının yatmakta olduğunu
bilen, maddeye mânâ penceresinden bakan, şarklı gibi
üretip garplı gibi tüketme yanılgısına yanaşmayan,
ekonomik ilerleme ile ahlâkî ve rûhi değerler arasında
denge kurmayı amaçlayan dengeli insanlardır.
Alperenler; önce adam sonra dâvâ adamı ve en
sonunda da gönül adamı olan, tevâzunun zirvesinde
şâhikalaşan, gönlünde ismet ve iffeti yaşatan, ruhunu
izzet ve saffetle kuşatan, kalbini ülfet ve muhabbetle
ışıtan, Muhâmmedî ahlâkın nâmütenâhî güzelliklerini
ve doyumsuzluğunu tâlim eden gönül erleridir.
Alperenler; nimete, kudrete, izzete, varlığa, hüsrâna,
ıstıraba, çileye ve yokluğa ondan geldiği için boyun
büküp rızâ göstererek ‘Emrine şükür’, ‘Kahrın da hoş,
lûtfun da hoş’ diyebilen gâzi-dervişlerdir.
Alperenler; ‘Onu bulan neyi kaybetmiştir ki? Onu
kaybeden neyi bulmuştur ki?’ anlayışını şahikalaştıran
aşk, edep ve irfan sahibi ‘Kınalı kuzulardır.’”
Behçet abim o gür sesiyle müthiş bir motivasyonla
anlatıyor, anlatıyor, yüreğimi coşturuyor ve anlatmaya
devam ediyordu:
“Alperenler; insan kalbinde fıtrî olarak çağlayan
muhabbet, merhamet ve müsamaha pınarlarından
yudumlar ve kendi ‘Ben’inin bendesi olunmaması
gerektiğini bilirler… ‘Ben’ diyen tahammülsüz, inatçı,
sığ görüşlü ve nefsin tutsağı olan zihniyetin karşısında,
gerçek saadet bizzat ‘Biz’dedir anlayışıyla ‘Ben’i
‘Biz’e çevirme haslet ve olgunluğuna sahiptirler.
Alperenler; ülkemizin içinde bulunduğu içtimaî,
siyâsî ve ekonomik sıkıntıların, insanımızın yaşadığı
sosyal bunalım ve kimlik krizlerinin, toplumu tehdit
eden devlet-millet zıtlaşmasının ve kültür erozyonunun
sebebinin de, sonucunun da mevcut yağma düzeninden
kaynaklandığına müdrikltirler. Alperenler; bu sisteme
‘lekesiz, gölgesiz’ tertemiz bir nizâmı alternatif olarak
sunan, bu nizâmın ‘adâlet-meşrûiyet-ehliyet ve hizmet’
esaslarına dayandığını beyân eden, bunu temin için
önce kendi nefsine sonra da topluma nizâm veren,
kendine çekidüzen veremeyenlerin âleme nizâm
veremeyeceğini çok iyi bilen ideâl şahsiyet ve ideâlist
dâvâ adamlarıdır.
Alperenler; mukaddes dînimizle bu toplumu aynı
inanç paydasında birleştiren, tarih şuuruyla aynı
geçmişte buluşturan, güzel Türkçemizle insanımızı
anlaştıran, millî kültürle müşterek değerlerimizi
bârizleştiren, büyük ülkülerle evlatlarının gelecekte de
ortak hedeflerde bir araya gelmesini sağlayan, yâni
ferdi şahsiyet, yığınları millet yapan dînî ve millî
aidiyetlerimize sonuna kadar sahip çıkarlar.
Alperenler; bizi ‘Biz’ yapan değerlerimizi ortadan
kaldırmak için her türlü hileyi tezgâhlayan, en kirli
oyunları sahneye koyan; ‘Boğazdaki Aşiret’in,
sabetaistlerin, sahtekâr Marksistlerin, hortumcu
kapitalistlerin, dönme ve devşirmelerin, jakoben zulmetin, laikçi zihniyetin, küresel ihânetin, vurguncu
düzenin, çağdaş deniyetin, azgın azınlığın, ateist
çılgınlığın, etnik bölücülüğün, soysuz dayatmaların,
modern yobazların, tapınak şövalyelerinin, karanlık
mahfillerin, din simsarı baronların defterlerini dürecek,
derslerini verecek ve hesaplarını görecek azim ve
irâdeye sahiptirler.
Alperenler; beyinlerdeki ve gönüllerdeki ‘kutsal
devlet’ anlayışını, ‘hâdim devlet’ inancına tedvir eden,
devletin millete hizmetle yükümlü bir araç olduğunu,
aslâ amaç olmadığını bilen; devlet olmadan milletin
öksüz kalacağını fakat millet olmadan devletin söz
konusu bile olamayacağının şuuruna eren, aslolanın
millet, milletin gölgesinin de devlet olduğunu, devletin
âlî menfaatleri adına, oligarşik bir zümrenin çıkarlarına
hizmet edilmemesi gerektiğini zihinlere nakşeden bir
dünya görüşünü savunurlar.
Alperenler; millet kültürü üzerine kurulacak bir
devletin Devlet-i Ebed Müddet olacağını, milletle
bütünleşmeyen, milleti yok sayan, millete ters düşen
yapılanmaların uzun ömürlü olamayacağını bilen tarih
şuuruna sahiptirler ve millî irâdenin dışında hiçbir
beşeri güç tanımazlar. Alperenler; küçük de olsa
teşkilatlı grupların, yığın hâlindeki büyük çoğunluklara
kolayca hükmedeceklerini bilen, bu itibarla
teşkilatlanmaya çok önem veren, cemaat şuuruyla,
meşveretle, şûrâdan çıkan ortak akılla organize olan,
millî irâdenin üzerindeki vesâyetin kalkması ve sivil
siyâsetin hâkim olmasını esas alan fikir ve aksiyon
adamlarıdır. Alperenler; İslâm parantezindeki milliyetçiliği ‘ulvî
bir fikir’ olarak değerlendirip ‘basit bir figür’ olarak
görmeyen, fertlere değil fikrî ölçülere önem veren, fikrî
hareketlerdeki büyüklük kıstasını kemiyette değil
keyfiyette gören, hak bildikleri yolda tek başlarına
kalsalar bile ‘kınayıcının kınamasına’ aldırmadan
inandıkları yolda vakur adımlarla yürüyen, Allah (c.c.)
için seven, Allah (c.c.) için buğzeden, Allah (c.c.)’a
hakkıyla kul olduğu için kula kulluk etmeyi lügâtinden
silen çatal yürekli bahadırlardır
Yorumlar
- Murat Gûlşan: Kesinlikle Alperen ocaklarından yetişen biri olarak özellikle tavsiye ederim 👍 Doğru tespitiniz için size teşekkür ederim.
- Hilal Fidan: alperenlerin bilgelik dolu tavırlarını daha çok duymalıyız geleceğimiz için bu önemli