8. bölüm
Ali mutfaktan çıkmak üzereydi ki arkasından gelen sesi duydu.
— Ali…
Dönüp baktığında Sema ona doğru bir adım attı. Sonra bir adım daha…
Hiçbir şey söylemeden kollarını Ali’nin beline doladı ve başını göğsüne yasladı.
— Her şey için teşekkür ederim… İyi ki varsın, dedi sessizce.
Ali önce neye uğradığını şaşırdı. Ardından kalbinin göğsünden çıkacakmış gibi çarptığını hissetti.
Kendisinin bile itiraf etmeye korktuğu o duygu, şimdi kollarının arasındaydı.
Sevdiği kadın ona sarılmıştı.
Ali daha fazla dayanamadı. İçindeki bütün duygulara yenilerek Sema’ya sıkıca sarıldı. Önce saçlarını içine çekerek kokladı, ardından başına hafifçe bir öpücük kondurdu.
O anın hiç bitmemesini istiyordu.
Sema bir süre öylece kaldı. Sonra başını yavaşça kaldırıp Ali’nin gözlerine baktı.
Uzun uzun… Hiç konuşmadan.
İçinde garip bir sıcaklık vardı. Ona bakarken kalbi sanki yerinden çıkacak gibiydi.
Nasıl olur da bir insan bu kadar iyi olabilirdi? diye geçirdi içinden.
Sema, mahcup bir ifadeyle ellerini yavaşça Ali’den çekti.
— Kusura bakma… dedi kısık bir sesle.
Ali ise hiç düşünmeden onun ellerini tuttu ve Sema’yı yeniden kendisine doğru çekti. Bu kez daha sıkı sarıldı.
— Sakın bir daha böyle söyleme,kusur yok… Sende hiçbir zaman kusur yok.