Kitap 6 · 5
Esmeralda solgun bir halde, sarsılarak giyotin tahtasından indi. Kapalı bir ses onu takip etti: "İn! İn! Mısır hırsızı, bir daha çıkacaksın oraya!"
— "Kafası yerinde değil," dedi halk fısıldayarak; ve başka bir şey olmadı. Çünkü bu tür kadınlar korkulan varlıklar olduğundan, kutsal sayılırlardı. O yüzden, gece gündüz dua edenlere pek de saldırılmazdı.
Quasimodo'yu geri götürme zamanı gelmişti. Onu çözdüler ve kalabalık dağıldı.
Büyük Köprü'nün yakınında, Mahiette, iki arkadaşının yanında geri dönerken aniden durdu: "Bu arada, Eustache! Galeteni nereye koydun?"
— "Anne," dedi çocuk, "siz o delikteki kadınla konuşurken, büyük bir köpek galetemi ısırdı. O yüzden ben de yedim."
— "Ne? Hepsini mi yedin?" diye sordu kadın.
— "Anne, köpek yüzünden. Ona söyledim, dinlemedi. O yüzden ben de ısırdım, işte!"
— "Korkunç bir çocuk," dedi anne, hem gülümseyerek hem de azarlayarak. "Görüyor musun, Oudarde, o artık Charlerange bahçemizdeki bütün kirazları tek başına yiyor. Bu yüzden dedesi onun bir kaptan olacağını söylüyor. — Bir daha seni orada yakalamayayım, Eustache! — Git, büyük aslan!"