BİRİNİZ YALAN SÖYLÜYOR

o gece bitmedi

Deniz, Burak'ın gözlerinin içine baktı.

— Sen ne biliyorsun?

Burak birkaç saniye sustu.

— Deniz…

— Hayır. Bu sefer kaçamazsın.

Deniz telefonunu kaldırdı.

— Hakan videoda senin adını söyledi. Tahtada da “Biriniz yalan söylüyor” yazıyor. Bunca zamandır herkes benden bir şey saklıyor. Sen de mi?

Burak çenesini sıktı.

— Sana yalan söylemedim.

— Ama gerçeği de söylemedin.

Tam o sırada kapının kolu hareket etti.

Tak. Tak. Tak.

Deniz irkildi.

— Mert?

Dışarıdan Mert'in sesi geldi.

— Deniz! Kapıyı açın!

Burak kapıya koştu.

— Kilitli.

Mert dışarıdan tekrar bağırdı:

— Sakın pencereye yaklaşmayın!

Deniz ile Burak aynı anda birbirlerine baktılar.

— Neden? diye sordu Deniz.

Mert cevap vermedi.

Sonra koridordan ayak sesleri duyuldu.

Yavaş.

Ağır.

Yaklaşıyordu.

Burak Deniz'in önüne geçti.

Ayak sesleri sınıfın önünde durdu.

Kapının altından bir gölge geçti.

Deniz'in kalbi hızlandı.

Sonra telefonuna yeni bir bildirim geldi.

Bilinmeyen Numara.

Mesaj sadece üç kelimeydi:

“Burak'a güvenme.”

Deniz'in gözleri büyüdü.

Burak mesajı gördü.

— Telefonu bana ver.

— Hayır.

— Deniz, ver.

— Neden?

Burak cevap vermedi.

Çünkü kapının dışından Hakan'ın sesi geldi:

— Deniz…

İkisi de dondu.

Hakan devam etti:

— Sana söylemem gereken bir şey var.

Deniz fısıldadı:

— Burak… bu adam buradaysa neden sen bu kadar sakinsin?

Burak yavaşça Deniz'e döndü.

— Çünkü onun buraya geleceğini biliyordum.

Deniz'in yüzündeki ifade değişti.

— Ne?

Burak kapıya baktı.

— Ve seni buraya getiren kişi de…

Bir an durdu.

— Benim.

Deniz'in yüzü bembeyaz oldu.