"konser"
Akşam olduğunda Burak odasının kapısından seslendi.
“Hazırlan.”
Kaşlarımı kaldırdım.
“Nereye?”
“Konser.”
“Ne konseri?”
“Bir arkadaşımın grubunun konseri var.”
“Ben gelmesem?”
Burak kapının kenarına yaslandı.
“Gelmezsen tek başıma giderim.”
“Tamam, geliyorum.”
Gülümseyerek başını salladı.
“Beş dakikan var.”
“Beş dakika mı?”
“Altı olsun. Şımartmayalım.”
“Çok sinir bozucusun.”
“Biliyorum.”
Bir süre sonra beraber evden çıktık.
Konser alanına geldiğimizde müzik çoktan başlamıştı. İnsanlar dans ediyor, herkes eğleniyordu.
Uzun zamandır ilk kez kafamın içindeki düşüncelerden biraz olsun uzaklaştığımı hissettim.
Burak da yanımda durup müziğe eşlik ediyordu.
Bir ara yanıma eğildi.
“Gülüyorsun.”
“Evet?”
“Güzel.”
“Ne?”
“Hiç.”
Tam o sırada okuldan tanıdığım bir çocuk yanıma geldi.
“Deniz?”
Döndüm.
“Evet?”
“Sen burada mıydın? Seni gördüğüme şaşırdım.”
“Ben de.”
Çocuk gülümsedi.
“Bir şey içmeye gidelim mi?”
Tam cevap verecekken Burak yanımıza geldi.
“Hayır.”
Çocuk Burak'a baktı.
“Sen kimsin?”
Burak ellerini cebine koydu.
“Senin bilmen gereken biri değilim.”
“Deniz kendi cevap verebilir.”
Burak bana baktı.
“Verebilir tabii.”
Sonra çocuğa döndü.
“Ama cevabı zaten belli.”
Çocuk hafifçe güldü.
“Sevgilisi misin?”
Burak bir an sustu.
Sonra bana bakıp kendinden emin bir şekilde:
“Henüz değil.”
dedi.
Gözlerimi devirdim.
“Burak!”
Çocuk biraz bozulup uzaklaştı.
Burak arkasından baktıktan sonra bana döndü.
“Ne?”
“Sen kafayı yemişsin.”
“Ben sadece yardımcı oldum.”
“Kim istedi yardımını?”
“Kimse.”
Gülümsedi.
“Ama yine de yaptım.”
Konser bittikten sonra eve döndük.
Arabada camdan dışarı bakarken birden aklıma bir şey geldi.
“Burak.”
“Hmm?”
“Ben burada okula başlamak istiyorum.”
Burak bana baktı.
“Gerçekten mi?”
“Evet.”
“Amerika'daki okulun?”
“Bilmiyorum… Burada yeniden başlamak istiyorum. Hem sen de buradasın.”
Burak'ın yüzündeki o alaycı ifade bir anlığına kayboldu.
“Benim için mi?”
“Hayır.”
Bir an durdum.
“Belki biraz.”
Burak gülümsedi.
“Tamam.”
“Ne tamam?”
“Yarın okullara bakarız.”
Başımı cama yasladım.
Belki de Türkiye'ye dönüşüm sandığım kadar kötü olmayacaktı.
Ama bilmediğim bir şey vardı.
Gideceğim okulda geçmişim beni bekliyordu.