yabancı numara !
Deniz ve Burak sahildeki yürüyüşlerini tamamladıktan sonra Deniz saatine baktı.
— Ben artık eve gideyim.
Burak başını salladı.
— Tamam keçi. Ama bu sefer kaçmak yok.
Deniz gülerek ona baktı.
— Söz vermiyorum.
— Zaten senden söz beklemiyorum.
Deniz gözlerini devirip arabasına bindi.
— Görüşürüz Burak.
— Görüşürüz.
Deniz eve doğru yola çıktı.
---
Eve girdiğinde hâlâ gülümsüyordu.
Çantasını koltuğa bıraktı, ayakkabılarını çıkardı.
Bugün gerçekten güzel geçmişti.
Tam mutfağa geçecekken telefonu çaldı.
Ekrana baktı.
Bilinmeyen Numara.
Deniz kaşlarını çattı.
Bir an açıp açmamak arasında kaldı.
Sonunda telefonu açtı.
— Alo?
Karşı taraftan birkaç saniye ses gelmedi.
Sonra titreyen bir kadın sesi duyuldu.
— Deniz…
Deniz'in yüzü bir anda değişti.
O sesi tanımıştı.
Annesiydi.
Deniz'in nefesi kesildi.
— …Anne?
Karşı taraftaki kadın ağlamaya başladı.
— Kızım…
Deniz'in gözleri doldu ama sesi sertleşti.
— Beni bir daha arama demiştim.
Uzun zamandır annesiyle konuşmuyordu.
Çünkü Deniz, geçmişte yaşananlardan dolayı annesini de suçlu görüyordu. Ona göre annesi çok uzun süre susmuş, onu korumak yerine olayların içinde kalmıştı.
Annesi ağlayarak konuştu.
— Biliyorum… Haklısın. Ama artık…
Sesi titredi.
— Artık bitti kızım.
Deniz'in kaşları çatıldı.
— Ne bitti?
— Kurtulduk.
Deniz olduğu yerde dondu.
Annesi devam etti.
— Artık korkmana gerek yok. Her şey geride kaldı. Seni çok özledim…
Deniz'in parmakları titremeye başladı.
— Anne, sen neredesin?
Karşı tarafta sessizlik oldu.
— Kızım…
— Anne, nerdesin?!
Cevap gelmeden telefon kapandı.
Deniz birkaç saniye boyunca ekrana baktı.
Sonra telefonu elinden düştü.
Tak.
Telefon yere çarptı.
Deniz kıpırdamadan öylece kaldı.
Beş yıl boyunca hiç konuşmadığı annesi…
Yabancı bir numaradan onu aramıştı.
Ve sadece tek bir şey söylemişti:
“Bitti. Kurtulduk.”
Deniz hemen odasına koştu.
Üzerini değiştirdi, çantasını aldı ve evden çıktı.
Nereye gittiğini bile düşünmeden kızların yanına sürdü.
Kapıyı açtığında Elif onu görünce ayağa kalktı.
— Deniz? Ne oldu sana?
Deniz nefes nefese içeri girdi.
— Annem aradı.
Elif şaşkınlıkla baktı.
— Annen mi?
Deniz başını salladı.
— Yabancı numaradan.
Bir an sustu.
— Bana “Bitti kızım… kurtulduk. Seni çok özledim.” dedi.
Odadaki herkes sessizleşti.
Deniz gözlerini kapatıp fısıldadı:
— Beş yıldır konuşmadığım kadın… neden şimdi aradı?