İlk Aşk

Yaz, sessiz bir vedayı andırıyordu o sene.

Sahil her zamanki gibi kalabalıktı. Festivalden geriye kalan gençler, müziğin ve *lkolün etkisine kaptırmışlardı kendilerini. Kimi arkadaş grubuyla oturuyor, kahkahalar eşliğinde eğleniyor, kimi yeni insanlarla tanışmanın heyecanına kapılıyordu. Herkesin gözünde bir ışıltı, dilinde hafif bir gevşeklik vardı... Ama kimsenin bilmediği bir şey olmuştu o gece.

O kadar kalabalık arasında, iki göz, iki kalp — sanki yıllardır birbirini arayan ruhlar gibi, bir anda buluşuvermişti.

Böyle başlamıştı onların hikâyesi. Film tadında...

Deniz’in yanında iki kız vardı. Deniz, kızlardan birinin söylediği bir şeye başını geriye atarak kahkaha attı ama sonra uzaklaştı bir anda oradan, gözleri başka yerdeydi. Tüm gece boyunca aslında bir şeyi bekliyormuş gibiydi...

Barın hemen önünde duruyordu Lara.

Elinde tuttuğu küçük çantayı bir kenara bıraktı, garsona sipariş verdi. Hemen yakınında oturan arkadaş grubuyla sohbet ediyormuş gibi görünüyordu ama

ruhu çoktan uzaklara göçmüştü.

Bir şey oldu o anda. İçinden bir ses uyardı sanki.

Biri omzuna dokunarak,

“O tarafa bak,” diye fısıldamıştı kulağına.

Yavaş yavaş nabzı durmaya başladı, sonra birden... yüzlerce kalabalık dağılıverdi, mesafeler silindi gitti.

Beynindeki ses ona derin bir nefes almasını emretti. Nabzı şimdi hızlı hızlı çarpıyor, içini hiç tanımadığı yıkımlara birden başlayan depremlere bırakıyordu.

Sonra yeşilin en koyu tonuyla buluştu gözleri.

Hem çok yabancı, hem çok tanıdık...

Sanki içinde kopan fırtınalarla aynı renkti gözlerinin içi.

Yabancı çocuk da ona bakıyordu.

İstemsizce gülümsedi.

Lara'da gülümsedi.

Her şey birden değişti.

Uzaklaştılar.

Kalabalık yeniden geri geldi.

Sesler yükseldi.

Lara, kendine geldi.

Sanki ruhu bedenine geri gelmişti Lara'nın.

Elini saçlarından geçirdi, başını iki yana sallayarak gülümsedi kendi kendine. B*rasından bir yudum alarak arkadaş grubuna geri döndü.

Gözlerini kısarak bir kez daha baktı uzaklara.

Hiçbir şey görememişti. Anlık bir serap görmüş gibi hissetti. Kalbi sıkıştı az önceki boşluğa bakınca. Başını salladı tekrar. İçindeki ses konuşmaya başladı yine. " Merak etme, geri gelecek. "

ve hiçbir şey olmamış gibi döndü arkadaşlarına.

Ama olmuştu işte.

Göğsünde bir şeyler olmuştu...

Yavaş yavaş filizlenen bir hikâyenin tohumları atılmıştı bile.

Yorumlar

Talya Sun: tabiki de
İlayda: doğru. bölümün başındaki şarkıları da dinliyor musunuz :)
İlayda: Karakterin içindeki sesi takip et :)
Talya Sun: Bir an tekrar bakınca onu göremeyince kendimi karakterin yerine koydum da büyük hayal kırıklığı valla.
Can Kaan Odabaş: Merak etme geri gelecek cümlesi boşuna durmuyor içimde