Tanıtım
"Başka biri değil de neden ben?" dedim. "Bıkmadın mı benden? Sıkılacaksın benden her nasıl olsa Vazgeç artık benden, beni de rahat bırak."
Parmaklarımla bardağın ağız kısmında daire çizip duruyordum. Bunu dememle birden duraksadı. Durdu. Birkaç saniye gözlerime baktı, bir şey arar gibi.
Daha fazla kalamadım. Aceleyle oturduğum sandalyeyi geriye çektim. Birkaç saniye sonra arkamdan elindeki bardağı sertçe masaya vuruşu ve sandalyenin o mekanik çekilme sesi duyuldu. Kalbim çok hızlı atıyordu. İçimden Allah'ım ne olur gelmiyor olsun diye dua ediyordum.
Koşar adımlarla çıkıp taksiye bindim. Neyse ki önümdeki taksiden yolcu iniyordu, o iner inmez binip adama hızlıca "Sür!" dedim.
Tam mekanın önünden çıkmıştık ki taksi bir frenle durdu. Taksici "Ne oluyor kardeşim?" dedi.
O...
Önümüzü kesmişti.
Şoföre cevap vermeye tenezzül bile etmeden gözlerimin içine bakıp in! bakışı attı. Ben gelmeyince ahır adımlarla acele etmeden arabadan çıktı, elindeki siyah deri eldivenleri ve silahı çıkarıp tehditkar bir biçimde adama doğrulttu. Sonra hiç düşünmeden arabaya bir el ateş etti. Arabanın camı patladı.
Korku içinde taksiciye "Özür dilerim" deyip çıktım. Çünkü bu sefer namluyu taksideki adama doğrultmuştu. Bu tehdidi biliyordum; inmezsem adamı da vuracaktı. Benim yüzümden kimseye zarar gelmesini istemiyordum.
Gözleri beni görmenin rahatlığıyla parıldadı. Adem elmasının boğazında sertçe yutkunduğunu gördüm. Namluyu adamdan ayırmadan ben araca binene kadar tuttu. Daha sonra yavaş hareketlerle indirip arkasına koydu, gözlerimin içine bakıp hızla arabaya dönüp kapıyı açtı ve gaza bastı.
---