5.Bölüm: Gizli Plan
Yaklaşan karabulutlar şehri kuşatıyordu. Şehri çevreleyen yoğun kütle mızrak boyunda olan ışık demetini daha da kesiyor,şehre rüzgar ve yağmur taşıyordu. Beyza tedirgin bir halde kendilerine yaklaşan fırtınayı izliyordu. Bu yaklaşan büyük bir tehlikenin ayak izleri diye düşündü içinden. Metruk evin bulunduğu gün anladı ki karşısında sıradan bir cinayet vakası olmadığını. Peki o gün ne olmuştu. Beyza nasıl olsa Selim'in görevden alındığını düşünerek büyük bir gönül rahatlığıyla Canan'a haber vermişti. Canan hemen olay yerine ekip sevk etmişti ama bir sıkıntı vardı. Karşılarında olayın bu denli büyümesine sebep olan en büyük aktörlerden biri duruyordu. Emir yağan sağanağın arasında Selim'i görmeye çalıştı.
''Hani sen görevden alınmıştın Tuborg Selim.'' Selim'in ukala bakışları Emir'in üzerinde bir müddet gezindikten sonra konuşmasına devam etti. ''Bizim sektör böyle ne yapacaksın.'' Selim'in ukala tavırları ses tonuna da yansımıştı.
''Bir anda her şey değişiyor.'' Selim umursamaz tavırlar sergileyerek metruk eve doğru ilerlediği esnada Beyza birkez daha mahçup bir ifadeyle Hakan ile yüzyüze gelir. Çaresizce elini alnına götürür ve düşünmeye başlar. Beyza kendisine bir çare, bir umut kapısı arıyordu. Bir süre sonra Selim meşhur pis tebessümüyle kapıda belirir. Elinde delil torbaları ile çıkarak ekip aracına koyduktan sonra kendinden emin bir şekilde Hakan'a doğru yanaşır.
''Biz gereken her şeyi yapıyoruz. Sizin burada durmanızı gerektirecek bir durum yok.'' Selim'in tavırları Hakan'ı daha da gerer. Alnındaki kırışıklar iyice belirginleşir. Tiz sesi her yerden duyulur boyuta gelir. ''Bir kere güvenerek o hatayı yaptım. Bir daha aynı hayatı tekrar etmem. Ya işini düzgün yapacaksın ya da senin Azrailin olacağım.'' Beyza ve Emir bir anda ikisinin arasına girerek aradaki gerilimi bir nebze olsun azaltmaya çalışır. Tam tartışma daha da alevlenecekti ki gelen telefon bildirim sesiyle ani bir sessizlik oluştu. Sesin kimden geldiğini anlamak için herkes birbirine manasız bir şekilde bakıyordu ki Selim elini cebine götürdüğü esnada herkes sorusunun cevabını almıştı. Telefonuna gelen mesajı okuduktan sonra hızlı bir şekilde toparlandıkları esnada bir bildirimde Beyza'nın telefonuna düşmüştü. Telefonunu incelediği esnada mesajın Canan'dan geldiğini anlaması üzerine daha fazla bekletmeden cevap verir. Telefonuyla işi bittikten sonra yeniden başını kaldırdığı esnada Emir'in meraklı bakışlarıyla yüzleşir.
''Canan müdür yazmış. Elif'in ihbar kaydını açan kişi ile alakalı bir ihbar gelmiş.'' Beyza'nın yüzündeki çaresizlik dolu ifadesi bir anda mutluluğa dönüşmüştü. ''Muhtemelen Tuborg Selim oraya gitti.'' Beyza başını aşağı doğru salladığı esnada yüzündeki sinsi gülüş yüzüne yansımıştı. Bu bakışlar bir avcının avını köşeye kıstırdığı andaki sinsi bakışlarıydı.
''İhbar kaydını Cemal açmıştı. Kesin onu gözaltına alıp susturacak.'' Hakan endişeli bakışlarıyla Beyza'ya doğru yöneldi fakat Beyza'nın tavırları tam tersiydi. Kendisinden oldukça emin ve gururlu hareketleri vardı. ''Merak etme Hakan abi. Sadece birazdan olacakları izle.'' Emir'e gidiyoruz dercesine işaret yapmasıyla beraber araca binerler ve Cemal'in evine doğru yola çıkarlar.
Gidecekleri yere vardıklarında şehri saran karabulutlar şehri yağmur damlalarıyla sulamaya başlamıştı. Toprak suya doyuyor ve huzur veren toprak kokusu insanların ciğerlerine işliyordu. Beyza toprak kokusunu yavaş ve derin nefes egzersizleri yaparak dolduruyordu ciğerlerine.
''Egzersizini bölüyorum ama artık gitsek mi?'' Emir'in sorusu karşısında nefes alıp vermesini düzeltir ve eve doğru yürürler. Evin önüne yaklaştıkları esnada tek katlı taş bir evin önünde Selim kapıya varmış dışarıya çıkması için ikazlarda bulunuyordu fakat içeriden çıkan herhangi biri yoktu. Selim kapıyı kırmaya yelteneceği esnada duyduğu tiz bir ses tüm ortamın sessizliğe bürünmesine yol açar.
''Boşuna arama. O evde yok.'' Ekip aracının çevresinde konuşlanmış memurlar aynı anda sesin geldiği noktaya doğru yöneldikleri esnada Beyza ile yüzyüze gelirler. ''Ne demek yok.'' Selim'in karanlığını içerisindeki gergin bakışları yırtıcı bir kuşu andırıyordu.
''Planın çöktü Tuborg Selim.'' Beyza'nın gururlu bakışları yanındaki Emir'i süzdü sonrasındaysa ifadesini sertleştirerek Selim'e alaycı bir bakış atar. Selim, Cemal'in nerede olduğunu sorar. ''Olabileceği en iyi yerde.'' Selim hırıltıya benzer bir takım sesler çıkarır. Beyza işaret parmağıyla Selim'i işaret ederek dört bir yana coşkulu bir şekilde haykırmaya başlar.
''Sen kaybettin.'' Beyza'nın ses tonu üyük bir savaş kazanmış bir hükümdarın zafer nidalarını andırıyordu.Selim çıkarmış olduğu her hafif hırıltıda Beyza'nın yanına yaklaşıyordu. Bir eliyle onu kavramak istercesine hareketler yaparken bir anda işaret parmağını ona yönelterek konuşmaya girer.
''Sen öyle san küçük hanım. Bizim daima bir planımız vardır. '' Selim'in sinsi bakışları Beyza'nın önüne siper olan Emir'i süzdükten sonra yanındaki kişilere emredercesine bir takım sözler sarf ettikten sonra araçlarına biner ve giderler. Hakan az evvel çevresinde yaşanan olaylara mana veremez.
''Biz ne yaşadık az önce.'' Yılların yorgunluğunu barındıran yüzü çağlayan bir dere gibiydi. Beyza adamın omzuna dokunarak her şeyi anlatacağını ama önce sıcak ve kuru bir yere geçmenin iyi bir fikir olacağını belirterek Hakan'ın marangoz atölyesine geçerler.
Hakan'ın kilidi çevirmesiyle camlı kapı bir anda açılır. İçeriye girmeleriyle keskin talaş kokusu ciğerlerine nufüz eder. Hakan atölyenin bir köşesinde bulunan odun sobasına bir kaç tane odun atar ve ilk alevler sobanın girişinden yükselerek ahenkle dans etmeye başlar. Dokunduğunda tene işleyen metalin keskin soğuğu kendisinie sıcağa vermeye başlar ve çok kısa bir zaman içerisinde el değdiremeyecek derecede sıcaklığa bürünür. Atölyenin dondurucu soğukluğu kırılmaya başlar ve her yeri ısıtmaya başlamasıyla Beyza'nın üzerindeki kaban kendisine fazla gelmeye başlar. Bardaktan boşalırcasına yağan yağmur atölyenin camlarına vurarak çıkardığı ritmik sesler Beyza'nın ruhunu dinlendiriyordu. Sıkıca gözlerini yumar ve ritmik seslere eşlik eden, fotoğraf makinesinden çıkan deklanşör ışığını andıran şimşeğin ahenkli uyumunu dinlemeye devam eder. Bir yandan gökyüzü homurdanmaya devam ederken diğer yandan sobada yanan odunların çıkardığı çıtırtı sesi inanılmaz bir huzur veriyordu.
Hakan sorgulayıcı bakışlarını Beyza'ya çevirdiği esnada sobadan yansıyan ateşin silüeti gözlerinin içerisinde belirginleşirken, alevin ışığı ise yüzünün yarısını aydınlatırken karanlığın keskinliği diğer yarısını gölgede bırakıyordu.
''Öncelikle senden çok özür dilerim abi. Nasıl anlatsam bilemiyorum. Biz yanına gelmeden evvel emniyete gitmiştik ve Canan müdür onu görevden almıştı ama sonrasında ne olduysa...'' Beyza üzgün ve çaresiz ifadeleri vücudunda karşısılık bulmuştu. Gözlerinden süzülen iki damla yaşı gören Hakan bir anda kocaman sarılır.
''Tamam kızım. Tamam güzel kızım. Sen kötü niyetle yapmadığının farkındayım ve önemli olan da bu. Kendini bırakma. Kızımın sen ve senin gibilerin desteğine ihtiyacı var. Adaleti sağlanması gereken bir çocuk var.'' Beyza, Hakan'ın uzun kolları arasında kayboluyordu. Emir ise yanlarına doğru yaklaşarak Beyza'ya sarılmak ister fakat yapamaz ancak saçını okşamakla yetinir.
''Ben bir şey yaptım.'' Beyza bir anda gülmeye başlar ve gözlerinin kenarında kalan son damlalarda kendisine yol bulur. Hakan ve Emir'in yüzündeki ciddi ifade koybolur ve onlarda gülerek karşılık verirler. ''Hani ben Levent Bey'le görüşmüştüm ya.'' Beyza bir anda arkasını dönerek eliyle Emir'i işaret eder onay beklercesine.
''Hatta ne konuştuğumu sormuştun ama o zaman söylememiştim.'' Emir doğrularcasına başını hafif öne eğer.
''Bu planın temelini o zaman attık. Levent Bey'le görüşerek ihbar kaydını açan kişiyi susturma ihtimalini göz ön
önüne alarak devlet koruması altına aldırıp ikametgahını değiştirdik.'' Hakan'ın gözleri bir anda yuvalarından çıkacak gibi olur. Şaşkınlığı bir süre sonra gülümsemeye dönüşür.
''Haliyle ikametgahı değişt