1. BÖLÜM — RESSAM
1. BÖLÜM — RESSAM
Sabahın erken saatleriydi.
Aynanın karşısında başörtümü düzelttim. Siyah gözlüğümü takıp çantamı aldım.
Evden çıkmadan önce anneme seslendim.
— Ben gidiyorum.
— Tamam kızım. Akşam çok geç kalma.
— Kalmam.
Gülümsedim ve kapıyı kapattım.
Ailem nereye gittiğimi biliyordu.
Bir pastanede çalışıyordum.
Ama geceleri ne yaptığımı bilmiyorlardı.
Bilmeleri de gerekmiyordu.
Pastaneye geldiğimde kepenkleri açtım. İçeri girip ışıkları yaktım. Tezgâhı düzenledim, kahve makinesini çalıştırdım.
Dışarıdan bakınca sıradan bir gündü.
Ben de herkes gibi işe gidip gelen sıradan biriydim.
En azından onların gördüğü kadarıyla.
Akşam işimi bitirip eve döndüm. Ailemle yemek yedim, biraz sohbet ettim.
Her şey normaldi.
Kimse benden şüphelenmedi.
Gece yarısına doğru odama geçip kapıyı kapattım.
Telefonumu çıkardığımda ekrana bir mesaj düştü.
“Hazır ol. Görev başlıyor.”
Mesaja birkaç saniye baktım.
Sonra telefonu cebime koydum.
Dolabın arkasındaki küçük bölmeyi açtım.
İçinden siyah kıyafetlerimi çıkardım.
Üzerimi değiştirip aynanın karşısına geçtim.
Siyah gözlüğümü taktım.
Gündüzleri pastanede çalışan İkbal'dim.
Geceleri ise başka bir isim kullanıyordum.
Ressam.
Kapıyı sessizce açıp evden çıktım.
Ailem hâlâ uyuduğumu sanıyordu.
Yorumlar
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: Yaaa çok teşekkür ederim canım içi yaa 🔥🔥🔥🔥😍😍😍
- İlayda: @otukenkalem00 kankam yazdıysa güzel yazmıştır şüphesiz. Gece uyumadan önce okunacak güzel kitaplardan😘
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: 07 pastacısı
- Aylin Alkan: Bu kız ne iş ☺️
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: çokça canım çok teşekkür ederim
- Nur: yani biraz şüpheli bir durum var
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: çok teşekkür ederim canım içi
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: kimliğini gizliyor çok teşekkür ederim canım
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: sakladığı o degil ki
- Eda Zorlu: Pastanedeki işini neden saklamış ki
- Ötüken Kalemi 00 Kalem: İkbal için alışkanlık namıdiğer ressam
- Recep Uçar: böyle ikili bir yaşam zor olmalı