BÖLÜM — SİNYAL
BÖLÜM — SİNYAL
Telefonu elimde sıkıca tutuyordum.
Ekrandaki mesaj hâlâ açıktı.
“Neredesin?”
Cevap vermeden önce karşımdaki adama baktım.
O da telefonuma bakıyordu.
— Kimle konuşuyorsun?
Ses tonunda bir değişiklik vardı.
— Kimseyle.
Telefonu kapattım.
Adam birkaç adım yaklaştı.
— Benden bir şey saklama.
Geri çekildim.
— Beni buraya siz getirdiniz. Şimdi de telefonumu mu kontrol ediyorsunuz?
Adam cevap vermedi.
Sadece bana baktı.
Tam o sırada bileğimdeki kırmızı mühür yeniden parladı.
Adamın bakışları hemen bileğime kaydı.
— Yine başladı...
Kaşlarımı çattım.
— Ne başladı?
Adam cevap vermedi.
Dışarıdan bir ses geldi.
Ardından ayak sesleri duyuldu.
Adam bir anda kapıya baktı.
— Buraya kadar gelmişler.
— Kim?
Bu kez bana baktı.
— Seni arayanlar.
Kalbim hızlandı.
Dışarıdan bir ses daha geldi.
— İçeriyi kontrol edin!
Merkez.
Beni bulmuşlardı.
Adam yeniden bana doğru geldi.
Kolumdan tutmaya çalıştı ama geri çekildim.
— Bırak beni!
Tam o sırada koridordan bir ses duyuldu.
— İkbal!
Olduğum yerde kaldım.
Bu sesi tanıyordum.
Aron.
Adam da sesi duyunca durdu.
Yüzündeki ifade değişti.
— O da burada...
— Kim?
Cevap vermedi.
Bir anda arkasını dönüp karanlık koridora doğru ilerledi.
— Hey!
Peşinden gitmek istedim ama dışarıdan gelen sesler yüzünden olduğum yerde kaldım.
Kapı yavaşça açıldı.
Aron içeri girdi.
Önce bana baktı.
Sonra koridora çevirdi gözlerini.
— İyi misin?
— Sen burada ne yapıyorsun?
Aron birkaç saniye sustu.
Sonra bileğimdeki kırmızı mühre baktı.
— Asıl sen burada ne yapıyorsun, İkbal?
— Beni kaçırdılar.
Aron'un bakışları sertleşti.
— Kim?
— Bilmiyorum.
Koridora baktı.
— Ama sen bir şey biliyorsun.
Aron cevap vermedi.
— Değil mi?
Bu kez gözlerini bana çevirdi.
— Şu an bunu konuşmanın sırası değil.
— Ne zaman konuşacağız peki? Her seferinde aynı şeyi yapıyorsun.
Aron cevap vermeden dışarıdaki seslere kulak verdi.
— Buradan çıkmalısın.
— Neden?
— Çünkü burada kalırsan seni bulmaları daha kolay olur.
— Kim bulacak?
Aron bir an sustu.
Sonra koridora baktı.
— Bu gece sadece seni arayanlar yok.
Bileğimdeki mühür yeniden parladı.
Aron'un bakışları tekrar bileğime kaydı.
Bu kez hiçbir şey söylemedi.
Ama yüzündeki ifade değişmişti.
Sanki gördüğü şey, beklediğinden daha önemliydi.
Ve o an içimde kötü bir his oluştu.
Bu gece yaşananların sadece başlangıç olduğunu hissediyordum.
Yorumlar
- Aslı Ekmekçi: bir şeylerin daha yeni başlaması kötü hissettiriyor dikkat et