BÖLÜM — TAKİP
BÖLÜM — TAKİP
Telefonu elimde tutuyordum.
Aron hâlâ ekrana bakıyordu.
— Yani merkez de bize güvenmiyor.
— Öyle görünüyor.
— Peki şimdi ne yapacağız?
Aron depoya baktı.
— Önce buradan uzaklaşacağız.
— Sonra?
— Sonrasını yolda düşünürüz.
— Çok güzel plan.
Aron bana baktı.
— Başka önerin var mı?
— Yok.
— O zaman gel.
Yürümeye başladık.
Sokağın sonuna geldiğimizde arkamızdan ayak sesleri duyuldu.
Durup Aron'a baktım.
— Bizi takip ediyorlar.
Aron başını hafifçe çevirdi.
— Evet.
— Kaç kişi?
— Bilmiyorum.
— Sen nasıl bilmiyorsun?
— Çünkü henüz görmedim.
— Harika.
Aron hafifçe gülümsedi.
— Korktun mu?
— Hayır.
— Yalan söylüyorsun.
— Sen de çok konuşmaya başladın.
Aron cevap vermeden elimi tuttu.
Şaşırdım.
— Ne yapıyorsun?
— Hızlı yürü.
— Elimi bırakabilirsin.
— Bırakırsam geride kalırsın.
— Ben çocuk değilim.
— Biliyorum.
Ama elimi bırakmadı.
Sokağın köşesine geldiğimizde ileride iki kişinin bizi izlediğini gördüm.
— Aron...
— Gördüm.
— Ne yapacağız?
Aron etrafa baktı.
Sonra yanımızdaki dar sokağı gösterdi.
— Oraya.
Birlikte sokağa girdik.
Birkaç metre ilerledikten sonra eski bir binanın girişinde durduk.
Aron kapıyı sessizce açtı.
İçeri girdik.
Kapıyı kapattığında dışarıdaki ayak sesleri hâlâ duyuluyordu.
Bir süre konuşmadan bekledik.
Sonunda sesler uzaklaştı.
Derin bir nefes aldım.
— Gittiler mi?
Aron başını salladı.
— Şimdilik.
— Şimdilik mi?
— Evet.
Ona baktım.
— Senin yanında neden hiçbir şey normal olmuyor?
Aron gülümsedi.
— Belki senin yanında normal olmak zorunda değilimdir.
Ne diyeceğimi bilemedim.
Bir an ona baktım, sonra gözlerimi kaçırdım.
— Şimdi bunun sırası mı?
Aron kaşını kaldırdı.
— Ne?
— Hiç.
Tam o sırada telefonum yeniden titredi.
İkimiz de ekrana baktık.
Yeni bir mesaj gelmişti.
DOSYA 47-B'NİN İKİNCİ ADRESİ BULUNDU.
TEK BAŞINA GİTME.
Mesajın altında bir konum vardı.
Aron ekrana baktı.
— Oraya gitmemelisin.
— Neden?
— Çünkü bu bir tuzak olabilir.
— Olabilir.
Telefonu cebime koydum.
— Ama gitmezsem gerçeği öğrenemem.
Aron bana baktı.
Sonra başını salladı.
— O zaman yalnız gitmeyeceksin.
— Sen de mi geliyorsun?
— Başka seçeneğim var mı?
İstemeden gülümsedim.
— Sanırım yok.
Aron kapıya yöneldi.
Ben de arkasından çıktım.
İkimiz de neyle karşılaşacağımızı bilmiyorduk.
Ama bu kez bizi bekleyen şey sadece Dosya 47-B değildi.
Gönderilen konum, Aron'un yıllardır gitmediği bir yere aitti.
Ve orada onun geçmişinden biri bizi bekliyordu.
Yorumlar
- İkbal Sürücü: Mükemmel bir bölümdü