KURDUN UYANIŞI
BÖLÜM — KURDUN UYANIŞI
Bileğimdeki mühür yeniden parladı.
Bu kez ışık daha güçlüydü.
Elimi hemen bileğime götürdüm.
— Ne oluyor bana?
Aron birkaç adımda yanıma geldi.
— İkbal, sakin ol.
— Nasıl sakin olayım? Bileğim yanıyor!
Sesim istemeden yükseldi.
Aron bir şey söylemeden bileğime baktı.
Mührün etrafındaki kızarıklık giderek büyüyordu.
Gölge ise birkaç metre ötede bizi izliyordu.
Yüzünden bir şeylerin ters gittiği belliydi.
— Sonunda başladı...
Aron hemen ona döndü.
— Kes sesini.
Gölge hafifçe güldü.
— Artık onu durduramazsın.
Kaşlarımı çattım.
— Ne demek istiyor?
Aron bana baktı.
— Şu an bunu düşünme.
— Ama ben ne olduğunu bile bilmiyorum!
Sinirlenmeye başlamıştım.
— Sürekli bir şeyleri benden saklıyorsunuz. Önce kolye, sonra mühür, şimdi de bu...
Aron cevap vermedi.
— Bana bir kere olsun doğruyu söyle.
— Her şeyi ben de bilmiyorum.
Bu cevabı duyunca bir an sustum.
Aron'un bunu söylemesini beklemiyordum.
— Sen de mi bilmiyorsun?
— Her şeyi değil.
Tam tekrar konuşacakken başım dönmeye başladı.
Duvarı tutmak zorunda kaldım.
— Başım dönüyor.
Aron hemen kolumdan tuttu.
— Otur.
— İyiyim.
— İkbal, otur.
Bu kez karşı çıkmadım.
Yere çöktüm.
Kalbim çok hızlı atıyordu.
Bir yandan korkuyordum, bir yandan da ne olduğunu anlamaya çalışıyordum.
Gözlerimi kapattım.
Bir anda bütün sesler kesildi.
Aron'un sesi bile yok oldu.
Sonra bir kurt uluması duydum.
Gözlerimi açtığımda artık binada değildim.
Karanlık bir ormanın ortasındaydım.
Başımı kaldırdım.
Gökyüzünde büyük bir dolunay vardı.
Etrafıma baktım.
Kimse yoktu.
Ağaçların arasından hafif bir rüzgâr geçiyordu.
Tam ne yapacağımı düşünürken arkamdan bir hırıltı geldi.
Yavaşça döndüm.
Karşımda büyük, beyaz bir kurt duruyordu.
Olduğum yerde kaldım.
İlk başta korktum.
Ama birkaç saniye sonra içimde garip bir sakinlik oluştu.
Kurt bana bakıyordu.
Ben de ona baktım.
Sanki onu daha önce görmüş gibiydim.
Kurt birkaç adım attı.
Ben geri çekilmedim.
Tam önümde durdu.
Gözlerini gözlerimden ayırmadı.
Sonra başımın içinde bir ses duydum.
“Hatırla...”
— Neyi?
Kurt cevap vermedi.
Sadece bana bakmaya devam etti.
Sonra başını kaldırıp aya doğru baktı.
Bir kez daha uludu.
Bu sesle birlikte bileğim yanmaya başladı.
Elimi bileğime götürdüm.
Kırmızı mühür parlıyordu.
— Ah!
Gözlerimi kapattım.
Görüntü bir anda kayboldu.
Gözlerimi açtığımda yeniden binadaydım.
Nefes nefeseydim.
Aron önümdeydi.
— İkbal?
Ona baktım.
— Bir kurt gördüm.
Aron'un yüzü bir anda değişti.
— Nasıl bir kurt?
— Beyazdı.
— Sana ne yaptı?
— Hiçbir şey.
Bir an durdum.
— Sadece bana baktı.
Aron cevap vermedi.
— Neden öyle bakıyorsun?
Gözleri yine bileğimdeydi.
Mühür hâlâ hafifçe parlıyordu.
— Çünkü bu hiç iyi değil.
İçimdeki huzursuzluk daha da arttı.
— Neden?
Aron cevap vermeden ayağa kalktı.
Gölge hâlâ karşımızdaydı.
Bu kez konuştu.
— Artık içindeki şey uyanıyor.
Aron ona sertçe baktı.
— Bir daha konuşma.
— Gerçeklerden kaçamazsın.
— Ne gerçeği?
Gölge bana baktı.
— Onun içinde ne olduğunu yakında kendisi de anlayacak.
Aron bir anda üzerine yürüdü.
Gölge geri çekildi.
Ama hâlâ gülümsüyordu.
— Geç kaldın, Aron.
Aron durdu.
— Ne demek istiyorsun?
Gölge cevap vermedi.
Bir anda arkasını dönüp karanlık koridora doğru koştu.
Merkez görevlileri peşinden gitti.
— Dur!
Ayak sesleri giderek uzaklaştı.
Ben ise olduğum yerde kaldım.
Aron yanıma geldi.
— İyi misin?
Başımı salladım.
— Bilmiyorum.
Bir süre sessiz kaldık.
Sonra ona baktım.
— Ben kurt muyum?
Aron'un yüzüne baktım.
Cevap vermesi birkaç saniye sürdü.
— Henüz değil.
İçim biraz olsun rahatladı.
Ama hemen ardından devam etti.
— Ama içindeki kurt uyanmaya başladı.
Ne diyeceğimi bilemedim.
— Yani gerçekten...
Cümlemi tamamlayamadım.
Aron bir şey söylemedi.
Bileğim tekrar parladı.
Bu kez acımadı.
Sadece sıcaklık hissettim.
Uzaklardan bir kurt sesi geldi.
Başımı kaldırdım.
Ses birkaç saniye sonra kesildi.
Ama içimde garip bir his kaldı.
Sanki o sesi yalnızca ben duyuyordum.
Bileğime baktım.
Mühür hâlâ hafifçe parlıyordu.
İçimden tek bir düşünce geçti.
Ya gerçekten içimde bir kurt varsa?
Bu düşünce bile beni korkutmaya yetmişti.
Yorumlar
- Eylül Nadir: bu durum sakin görünmüyor zaten
- Cihanngir d.: dikkat et gerçekten boşuna değil gibi
- Ahu Kuzu: bu gece bir yere gitme sakın
- Ahmet: Yanlış duyduklarına emin misin?
- Ayla Sancak: bu kurt neden yalnızca sana bakıyor?
- Feride Vatan: İçindeki kurt uyanmaya başladı dedin!
- Erdem Sönmez: bir şeylerin yolunda gitmediği belli
- Eda Rüzgar: Ne demek artık onu durduramazsın?
- Elif Levent: başım dönüyor çiğdem sen de dikkat et biraz lütfen