VEDA
İ
BÖLÜM — VEDA
Ormandan çıktıktan sonra bir süre sessizce yürüdük.
Aron önümdeydi. Ben de birkaç adım arkasından gidiyordum.
Sonunda evlerin ışıkları görünmeye başladı.
— Eve geldik, dedim.
Aron durdu.
— Evet.
Ben de durdum.
— Sen gelmeyecek misin?
— Buradan sonra gitmem gerekiyor.
— Nereye?
— Bir işim var.
Kaşlarımı kaldırdım.
— Yine doğru düzgün cevap vermiyorsun.
— Bu kez gerçekten gitmem gerekiyor.
— Başına bir şey gelmesin.
Bunu söyleyince bir anda sustum.
Aron bana baktı.
— Sen de dikkatli ol.
— Olacağım.
Bir süre ikimiz de konuşmadık.
Aron bir süre sustuktan sonra konuştu.
— Bu gece yaşananları kimseye anlatma.
— Aileme bile mi?
— Özellikle ailene.
— Tamam.
Aron birkaç adım geri çekildi.
Tam gidecekken durdu.
Bana tekrar baktı.
Sonra yanıma gelip yanağımdan kısa bir öpücük verdi.
Şaşırıp kaldım.
Aron geri çekildi.
— Dikkatli ol, İkbal.
Sadece başımı sallayabildim.
— Gitmem lazım, dedi.
— Tamam.
Arkasını dönüp yürümeye başladı.
Birkaç adım sonra tekrar durdu ve bana baktı.
— Görüşürüz, İkbal.
— Görüşürüz, Aron.
Sonra sokağın köşesinden dönüp gözden kayboldu.
Ben birkaç saniye olduğum yerde kaldım.
Sonra eve doğru yürüdüm.
Tam kapının önüne geldiğimde kolum yeniden ısındı.
Elimi hemen koluma götürdüm.
Mührün içindeki siyah çizgi biraz daha uzamıştı.
— Yine mi...
Tam o sırada içeriden Mert'in sesi geldi.
— İkbal! Sen misin?
— Evet, geldim!
Kapıyı açtım.
Mert hemen karşıma çıktı.
— Nerede kaldın sen?
— Uzun hikâye.
— Anlatırsın.
— Sonra.
Mert yüzüme baktı.
— Bir şey mi oldu?
— Yok.
— Emin misin?
— Eminim.
Mert birkaç saniye daha bana baktı ama bir şey söylemedi.
Ben odama doğru yürüdüm.
Tam merdivene çıkarken koluma tekrar baktım.
Siyah çizgi bu kez neredeyse mührün yarısına kadar uzanmıştı.
— Bu hiç normal değil...
Elimi kolumun üzerine koydum.
Tam o anda kapının dışından bir ses geldi.
Tık.
Olduğum yerde kaldım.
Bir kez daha:
Tık.
Mert de sesi duymuştu.
— Kim o?
Cevap gelmedi.
Yorumlar
- Yusuf Vural: hiç normal değil dikkat et lütfen
- Aslı Akçay: Gitme demeli başına bir şey gelmesin diye korkuyorum
- Eda Özden İlgezdi: dikkatli olarken bir yandan hüzünlü kalbimi yerinden oynatıyorsun
- Kayra kendi: gözden kaybolmanı izlemek hiç hoş olmadı
- Turan Kızılaya: Bu an çok zor keşke gitmek zorunda olmasaydın
- Nisa Ergin: aron e nasıl gitmem gerek diyorsun ki bu sahne beni üzüyor