KÜL OLDUK

RÜZGARDA SAVRULAN ANILAR

Kül olduk,

Sen ben,

Biz olduk sandığımız her şey

Kül oldu.

Büyük sevdalar büyük yanarmış,

Biz de büyük sevdik,

Büyük yandık.

Şimdi geriye

Ne sen kaldın, ne ben,

Sadece küllerimiz kaldı.

Rüzgar nereye savurursa,

Oraya gidiyoruz,

Birbirimizden habersiz,

Birbirimizden uzak.

Sevdanın külleri,

En ağır yükmüş meğer,

Ne atabiliyorsun,

Ne taşıyabiliyorsun