Livre deuxième--Le grand bourgeois · 4
Çocukluğunda Moulins kolejinde ödüller almıştı ve onu Nevers Dükü olarak adlandırdığı dükün elinden taçlandırılmıştı. Ne Konvansiyon, ne Louis XVI'nin ölümü, ne Napoléon, ne de Bourbonların dönüşü, bu taçlandırma anısını silmeyi başaramamıştı. _Nevers Dükü_ onun için yüzyılın büyük figürüydü. "Ne kadar hoş bir büyük lord," derdi, "ve mavi kurdelesiyle ne kadar da iyi görünüyor!" M. Gillenormand'a göre, Catherine II, Polonya'nın paylaşımındaki suçu, Bestuchef'ten altın iksirinin sırrını üç bin rubleye satın alarak telafi etmişti.
Bu konuda heyecanlanırdı: "Altın iksir," diye haykırırdı, "Bestuchef'in sarı boyası, General Lamotte'un damlaları, on sekizinci yüzyılda, yarım ons için bir louis'e satılan büyük aşk felaketleri ilacı, Venüs'e karşı panzehir. Louis XV, papa için iki yüz şişe gönderirdi." Eğer ona altın iksirin başka bir şey olmadığını söyleselerdi, demir perchlorüründen, oldukça sinirlenir ve öfkeden deliye dönerdi. M. Gillenormand Bourbonları çok severdi ve 1789'dan nefret ederdi; Terör döneminde nasıl kurtulduğunu sürekli anlatır, başının kesilmemesi için ne kadar neşe ve akıl gerektiğini söylerdi. Eğer genç bir adam onun önünde Cumhuriyet'i övmeye kalkışsa, rengi sararır ve öfkeden bayılacak hale gelirdi.
Bazen doksan yaşında olduğunu ima eder, "Umarım iki kez seksen üçü görmem," derdi. Diğer zamanlarda ise insanlara yüz yaşına kadar yaşamak istediğini belirtirdi.