Livre onzième--L'atome fraternise avec l'ouragan · 6
Kalabalık her an büyüyordu. Billettes Caddesi'ne doğru, uzun boylu, gri saçlı bir adam, Courfeyrac, Enjolras ve Combeferre'in dikkatini çeken sert ve cesur bir yüz ifadesiyle onlara katıldı; ama hiçbiri onu tanımıyordu. Gavroche, şarkı söylemekte, ıslık çalmaktadır, ileriye doğru koşmakta ve tabancasının dipçiğiyle dükkanların kepenklerine vurmakta meşguldü; bu yüzden adamın varlığına dikkat etmedi.
Verrerie Caddesi'nde, Courfeyrac'ın kapısının önünden geçerken,
— Bu iyi oldu, dedi Courfeyrac, cüzdanımı unuttum ve şapkamı kaybettim. Kalabalıktan ayrıldı ve dört dörtlük yukarı çıktı. Eski bir şapka ve cüzdanını aldı. Ayrıca, kirli çamaşırlarının arasında gizlenmiş büyükçe bir kare sandığı da aldı. Aşağıya koşarak inerken, kapıcı onu çağırdı.
— Monsieur de Courfeyrac!
— Kapıcı, adınız ne? diye yanıtladı Courfeyrac.
Kapıcı şaşkın kaldı.
— Ama biliyorsunuz, ben kapıcınızım, adım Mère Veuvain.
— O halde, eğer bana hâlâ Monsieur de Courfeyrac diye hitap edersen, ben de sana Mère de Veuvain derim. Şimdi, konuş, ne var? Ne oluyor?
— Burada sizinle konuşmak isteyen biri var.
— Kim o?
— Bilmiyorum.
— Nerede?
— Benim dairemde.
— Şeytanın bacağını! dedi Courfeyrac.
— Ama bir saati aşkın süredir sizi bekliyor! diye yanıtladı kapıcı.
Aynı anda, genç bir işçi, zayıf, solgun, küçük, çil çil, delik bir önlük ve yamalı kadife pantolon giymiş, bir erkekten çok erkek kılığına girmiş bir kız gibi görünen biri, daireden çıktı ve Courfeyrac’a, hiç de kadın sesi olmayan bir sesle,
— Monsieur Marius, lütfen?
— O burada değil.
— Bu akşam dönecek mi?
— Bilmiyorum.
Courfeyrac ekledi: — Ben de dönmeyeceğim.
Genç adam ona dikkatle baktı ve sordu:
— Neden?
— Çünkü.
— Nereye gidiyorsunuz?
— Sizi ilgilendirmez.
— Sandığınızı taşımamı ister misiniz?
— Barikatlara gidiyorum.
— Sizinle geleyim mi?
— İstersen! diye yanıtladı Courfeyrac. Sokak serbest, taşlar herkesin.
Ve arkadaşlarına katılmak için koşarak uzaklaştı. Arkadaşlarına ulaştığında, sandığı taşımaları için birine verdi. Ancak, genç adamın gerçekten de onları takip ettiğini, ancak büyük bir çeyrek saat sonra fark etti.
Bir kalabalık tam olarak istediği yere gitmez. Bunun bir rüzgarın onu sürüklemesi olduğunu açıklamıştık. Saint-Merry'yi geçtiler ve nasıl olduğunu pek bilmeden, Saint-Denis Caddesi'nde buldular kendilerini.