Keşfet

Livre premier--Paris étudié dans son atome · 3

Sefiller

Akşam, birkaç kuruş bulmayı her zaman başaran bu küçük adam, bir tiyatroya girer. O sihirli eşiği geçerken, birdenbire değişir; o çocuktu, şimdi ise bir titi olmuştur. Tiyatrolar, ters dönmüş birer gemi gibidir; alt kısımları yukarıdadır. İşte bu alt kısımda titi bir araya toplanır. Titi, çocuğa, bir güve ile larva arasındaki ilişki gibidir; aynı varlık, ama uçup süzülen bir haliyle. Orada, mutluluğunun yayılımı, coşku ve neşesiyle, kanat çırpışını andıran alkışlarıyla bulunduğunda, o dar, pis, karanlık, sefil, sağlıksız, çirkin, korkunç yer, Cennet adını alır.

Bir varlığa gereksiz olanı verirseniz ve gerekli olanı alırsanız, işte o zaman çocuk ortaya çıkar.

Çocuk, edebi bir sezgiye sahip değildir. Eğilimi, uygun bir üzüntüyle söyleyelim ki, klasik zevkten uzaktır. Doğası gereği pek akademik değildir. Örneğin, mademoiselle Mars’ın bu huysuz çocuklar arasındaki popülaritesi, bir ironi dokunuşuyla lezzetlendirilmiştir. Çocuk ona mademoiselle _Muche_ derdi.

Bu varlık bağırır, alay eder, şarkı söyler, savaşır; çocuk gibi paçavraları, filozof gibi yırtık elbiseleri vardır; lağımdan balık tutar, pislikte avlanır, kirden neşeyi çıkarır, caddeleri neşesiyle döver, sarkar ve ısırır, ıslık çalar ve şarkı söyler, alkışlar ve söver, Alleluia’yı Matanturlurette ile dengeler, De Profundis’ten Chienlit’e kadar her ritmi ezberler, aramadan bulur, bilmediğini bilir, dolandırıcılığa kadar Spartalıdır, aklın sınırlarını zorlayacak kadar delidir, pisliğe kadar lirik, Olimpos’ta oturur, gübreye yuvarlanır ve yıldızlarla kaplanmış olarak çıkar. Paris’in çocuğu, küçük Rabelais’dir.

Eğer şortunun cebinde bir saat yoksa, ondan memnun olmaz.

Pek az şaşırır, daha da az korkar, batıl inançları şarkı söyler, abartıları söndürür, gizemleri alay eder, hayaletlere dil çıkarır, uzun bacakları karikatürleştirir, epik büyütmelere karikatür ekler. Bu onun sıradan olduğu anlamına gelmez; asla! Ama ciddi bir görüşü, komik bir hayal gücüyle değiştirir. Eğer Adamastor ona görünseydi, çocuk şöyle derdi: "Aaa! Croquemitaine!"