Livre septième--Parenthèse · 1

Sefiller

Bu kitap, ilk karakteri sonsuz olan bir dramadır.

İkincisi ise insandır.

Bununla birlikte, yolumuzun üzerinde bir manastırla karşılaştığımız için, oraya girmek zorunda kaldık. Neden? Çünkü manastır, doğuda da batıda da, antik çağda da modern zamanlarda da, putperestlikte, Budizmde, İslamda olduğu gibi Hristiyanlıkta da, insanın sonsuza uyguladığı bir optik aletlerden biridir.

Burada bazı fikirleri aşırı şekilde geliştirmek için uygun bir yer değil; ancak, kesinlikle tüm çekincelerimizi, kısıtlamalarımızı ve hatta öfkelerimizi koruyarak, şunu söylemeliyiz ki, insanın içinde sonsuzu, iyi ya da kötü bir şekilde, her bulduğumuzda, saygı duyduğumuzu hissediyoruz. Sinagogda, camide, pagodada, wigwamda, nefret ettiğimiz çirkin bir taraf ve tapındığımız yüce bir taraf var. Zihin için ne büyük bir düşünce ve ne derin bir hayal! Tanrı'nın insan duvarındaki yankısı.