Livre septième--Parenthèse · 7
Tarih ve felsefenin, aynı zamanda basit olan, ebedi görevleri vardır; Kayfaş piskoposuna, Drakon yargıcına, Trimalcion yasalarına, Tiberius imparatoruna karşı savaşmak, bu açıktır, doğrudur ve net bir şekilde ifade edilmiştir, hiçbir belirsizlik sunmaz. Ancak, ayrı yaşama hakkı, kendi dezavantajları ve suiistimalleriyle birlikte, tanınmak ve korunmak istemektedir. Manastır hayatı, insana dair bir sorundur.
Manastırlardan bahsedildiğinde, bu yanlışlıklar ama masumiyet, sapmalar ama iyi niyet, cehalet ama fedakarlık, işkence ama şehitlik yerleri, neredeyse her zaman hem evet hem de hayır demek gerekir.
Bir manastır, bir çelişkidir. Amacı kurtuluş; aracı fedakarlıktır. Manastır, nihai bencilliğin, nihai özveri ile sonuçlandığı yerdir.
Hüküm sürmek için feragat etmek, manastır yaşamının mottosu gibi görünmektedir.
Kloisterde, zevk için acı çekilir. Ölüm üzerine bir senet çıkarılır. Dünya karanlığında, cennetin ışığı peşin olarak tahsil edilir. Kloisterde, cehennem, cennetten önce miras olarak kabul edilir.
Cübbeyi veya örtüyü almak, sonsuzluk bedeliyle bir intihardır.
Böyle bir konuda alay etmenin yeri olmadığını düşünüyoruz. Her şey ciddidir, iyilik de kötülük de.
Doğru insan kaşlarını çatar, ama kötü bir gülümsemeyle asla gülmez. Öfkeyi anlıyoruz, ama kötü niyeti değil.