Livre sixième--Le Petit-Picpus · 10
Bunun yanı sıra, vermeye çalıştığımız bu neredeyse mezar gibi olan görüşme odası, tamamen yerel bir olgudur ve diğer manastırlarda aynı sertlikte tekrar etmez. Özellikle, gerçekte farklı bir tarikat olan Rue du Temple'deki manastırda, siyah panjurlar yerine kahverengi perdeler vardı ve görüşme odası, beyaz muslinle çerçevelenmiş pencereleri olan parke zeminli bir salondu. Duvarlarında ise, yüzü açık bir Benediktin rahibe portresi, resmedilmiş çiçek buketleri ve hatta bir Türk başı gibi her türlü çerçeve bulunmaktaydı.
Rue du Temple manastırının bahçesinde, Fransa'nın en güzel ve en büyük kestane ağacı olduğu söylenen bir Hindistan kestanesi vardı; on sekizinci yüzyılın iyi insanları arasında "krallığın tüm kestane ağaçlarının babası" olarak ün kazanmıştı.
Daha önce de belirttiğimiz gibi, bu Temple manastırı, Sürekli Adorasyon Benediktinleri tarafından işgal edilmekteydi; bu Benediktinler, Cîteaux'dan gelenlerden oldukça farklıydı. Sürekli Adorasyon tarikatı çok eski değildir ve iki yüz yıldan daha fazla bir geçmişe sahip değildir. 1649 yılında, Kutsal Sakrament, Paris'teki iki kilisede, Saint-Sulpice ve Saint-Jean en Grève'de, birkaç gün arayla iki kez kutsallığına tecavüz edilmiştir; bu korkunç ve nadir bir olay tüm şehri sarsmıştır. Saint-Germain-des-Prés'in başrahibi, tüm din adamlarıyla birlikte ihtişamlı bir tören düzenlemiştir; bu törende papa elçisi de görev almıştır.
Ancak bu kefaret, iki saygın kadın, madame Courtin, Boucs markizi ve Châteauvieux kontesi için yeterli olmamıştır. "Mübarek altar sakramentine" yapılan bu hakaret, geçici olsa da, bu iki aziz ruhun içinden çıkmamış ve yalnızca bir "Sürekli Adorasyon" ile telafi edilebileceği düşünülmüştür. Her ikisi de, biri 1652'de, diğeri 1653'te, Saint-Sakrament olarak bilinen Benediktin rahibe Catherine de Bar'a önemli miktarda bağışta bulunarak, bu kutsal amaç için bir manastır kurmayı istemiştir; bu kuruluş için ilk izin, Saint-Germain'in başrahibi tarafından, "hiçbir kızın üç yüz livre burs getirmeden kabul edilemeyeceği" şartıyla verilmiştir; bu da ana paranın altı bin livreye denk gelmektedir.
Saint-Germain başrahibinden sonra, kral, kraliyet belgeleri vermiştir ve tüm bunlar, 1654'te hesaplar odasında ve parlamentoda onaylanmıştır.
İşte Paris'teki Sürekli Adorasyon Benediktinlerinin kuruluşunun kökeni ve yasal onayı budur. İlk manastır, Rue Cassette'te, Boucs ve Châteauvieux hanımlarının bağışlarıyla "yeniden inşa edilmiştir".
Görüldüğü gibi, bu tarikat, Cîteaux Benediktinleri ile karıştırılmamaktadır. Saint-Germain-des-Prés'in başrahibine bağlıydı; tıpkı Kutsal Kalp kadınlarının Cizvitlerin genel başkanına, hayırseverlerin ise Lazaristlerin genel başkanına bağlı olduğu gibi.
Ayrıca, daha önce gösterdiğimiz Petit-Picpus'taki Bernardinlerden de tamamen farklıydı. 1657'de, Papa VII. Aleksandr, Petit-Picpus'taki Bernardinlere, Sürekli Adorasyon uygulamalarına izin veren özel bir ferman çıkarmıştır; ancak iki tarikat yine de ayrı kalmıştır.