Livre sixième--Le Petit-Picpus · 8
Manevi yapısını çizdikten sonra, fiziksel düzenini de birkaç kelimeyle belirtmekte fayda var. Okuyucu, bunun hakkında az çok bir fikir sahibidir.
Petit-Picpus-Saint-Antoine manastırı, Polonceau Caddesi, Droit-Mur Caddesi, küçük Picpus Caddesi ve eski haritalarda Aumarais Sokağı olarak adlandırılan kapalı bir sokak ile kesişen geniş bir trapezi neredeyse tamamen dolduruyordu. Bu dört cadde, trapezi bir hendek gibi çevreliyordu. Manastır, birkaç binadan ve bir bahçeden oluşuyordu. Ana bina, bütünüyle, kuş bakışı bakıldığında yere konmuş bir idam ipini andıran karmaşık yapılar dizisiydi. İdam ipinin büyük kolu, küçük Picpus Caddesi ile Polonceau Caddesi arasında yer alan Droit-Mur Caddesi'nin tüm kesimini kaplıyordu; küçük kol ise, küçük Picpus Caddesi'ne bakan yüksek, gri ve sert bir ızgara cepheydi; 62 numaralı büyük kapı bunun sonunu işaret ediyordu.
Bu cephenin ortasında, toz ve külle kaplı, örümceklerin ağ ördüğü, sadece pazar günleri ve nadir durumlarda bir rahibenin tabutunun manastırdan çıktığı zaman açılan alçak, kemerli bir kap bulunuyordu. Bu, kilisenin halka açık girişi idi. İdam ipinin dirseği, rahibelerin "harcama" dedikleri bir ofis olarak kullanılan kare bir odadan oluşuyordu. Büyük kolda, annelerin ve kız kardeşlerin hücreleri ile novislik odası vardı. Küçük kolda ise mutfaklar, yemek salonu, bir de avlu ile birlikte kilise bulunuyordu. 62 numaralı kapı ile kapalı Aumarais Sokağı'nın köşesi arasında, dışarıdan görünmeyen bir yatılı okul vardı.
Trapezin geri kalanı, Polonceau Caddesi'nin seviyesinden çok daha alçak olan bahçeyi oluşturuyordu; bu da içerdeki duvarların dışarıdakilerden çok daha yüksek görünmesine neden oluyordu. Bahçe, hafifçe bombeli bir yapıya sahipti ve ortasında, bir tepenin zirvesinde, dört büyük yolun, büyük yolların kollarında ise iki iki dizilmiş sekiz küçük yolun çıktığı güzel, sivri bir çam ağacı vardı; böylece, eğer alan dairesel olsaydı, yolların geometrik planı bir tekerleğin üzerine yerleştirilmiş bir haç gibi görünürdü. Tüm yollar, bahçenin çok düzensiz duvarlarına çıkıyordu ve uzunlukları eşit değildi. Kenarları, frenk üzümü çalılarıyla çevriliydi.
Bahçenin arka tarafında, Droit-Mur Caddesi'nin köşesindeki eski manastır kalıntılarından, Aumarais Sokağı'nın köşesindeki küçük manastıra kadar uzanan yüksek söğüt ağaçlarıyla dolu bir yol vardı. Küçük manastırın önünde, "küçük bahçe" olarak adlandırılan bir alan vardı. Bu yapıya bir avlu, iç binaların oluşturduğu çeşitli açılar, hapishane duvarları ve Polonceau Caddesi'nin diğer tarafındaki uzun siyah çatıların çizdiği bir perspektif eklenirse, kırk beş yıl önce Petit-Picpus'taki Bernardinlerin evinin neye benzediği hakkında tam bir resim elde edilebilir. Bu kutsal yapı, on dördüncü ile on altıncı yüzyıllar arasında "on bir bin şeytanın kumarhanesi" olarak bilinen ünlü bir kortun tam üzerine inşa edilmiştir.
Bu caddelerin hepsi, Paris'in en eski caddelerindendir. Droit-Mur ve Aumarais isimleri oldukça eskidir; bu isimleri taşıyan caddeler ise çok daha yaşlıdır. Aumarais Sokağı, Maugout Sokağı olarak adlandırılmıştır; Droit-Mur Caddesi ise, Tanrı çiçekleri açmadan önce insan taşları kesmeye başlamadan önce, dikenli güllerin sokağı olarak biliniyordu.